Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017





Εγκαίνια του δρόμου Πελεκητό-Άνω Βρομόβρυση από τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου  Το δρόμο Πελεκητό – Άνω Βρομόβρυση, μήκους 7 χιλιομέτρων, εγκαινίασε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου

κ. Πέτρος Τατούλης την Τρίτη 20 Μαΐου 2017, εκφράζοντας την ιδιαίτερη ικανοποίησή του για την υλοποίηση ενός πολύ σημαντικού δρόμου, ο οποίος ουσιαστικά συνδέει τη Μεσσηνία με την Αρκαδία.
Φωτογραφία της Δήμητρα Αλειφέρη.
Ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, αφουγκραζόμενος το χρόνιο αίτημα των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής, εξασφάλισε τους απαιτούμενους πόρους και προχώρησε στην υλοποίηση του έργου που θα βελτιώσει την προσβασιμότητα του δρόμου τόσο το επίπεδο ασφάλειας, όσο και άνεσης.
Για την σημασία του έργου αναφέρθηκαν, τόσο ο Αντιδήμαρχος Καλαμάτας κ. Ανδρέας Καραγιάννης, όσο και ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας κ. Κώστας Αλειφέρης, με τον δεύτερο να παραδίδει αναμνηστική πλακέτα στον Περιφερειάρχη αναγνωρίζοντας την συμβολή του στην υλοποίηση του έργου.
Στη συνέχεια, ο κ. Τατούλης είχε διεξοδική συζήτηση με τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής για τα ευρύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τόσο στο επίπεδο των υποδομών του πρωτογενούς τομέα, όσο και στις αγροτικές καλλιέργειες.

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για Δημαρχος Νικητας  καμαρινοπουλος






Εφυγε  απο τη ζωή  ο πρώην Δήμαρχος Καματερού  Νικήτας Σωτηρίου  Καμαρινόπουλος.

Εφυγε  απο τη ζωή σήμερα τα χαράματα ο πρώην Δήμαρχος Καματερού  Νικήτας Σωτηρίου  Καμαρινόπουλος. Η κηδεία του θα γίνει αύριο Πέμπτη στις 17:00, στο Καματερό όπου και κατοικούσε μόνιμα. Ο Θεός να τον αναπαύσει και να είναι ελαφρύ το χώμα  που  τον σκεπάζει. Στους οικείους του εκφράζουμε τα θερμά μας
συλλυπητήρια.

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ημεριδα με θέμα «Αντιμετώπιση των σεισμών», στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας.HMERIDA SEISMOLOGIAS KALAMATA

Ημεριδα με θέμα «Αντιμετώπιση των σεισμών», στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας.
9.45 π.μ. Ευθύμιος Λέκκας καθηγητής Δυναμικής, Τεκτονικής και Εφαρμοσμένης Γεωλογίας και Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών ΕΚΠΑ, πρόεδρος του ΟΑΣΠ, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Πρόγνωσης Σεισμών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής "Ο σεισμός της Καλαμάτας. Ετοιμότητα της Πολιτείας ως προς τη διαχείριση ανάλογων κρίσεων".
10.15 π.μ. δρ. Βασίλειος Καραστάθης διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών "Μεταβολές συγκέντρωσης ραδονίου (222 Rn) ως πρόδρομο φαινόμενο σεισμών. Ανάπτυξη δικτύου παρακολούθησης στη Μεσσηνία και στο ελληνικό τόξο".
10.45 Κανάρης Τσίγκανος καθηγητής του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ, συνεργαζόμενος ερευνητής και πρ. πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών "Δορυφορική παρακολούθηση πρόδρομων σεισμικών φαινομένων".
11.15 π.μ. Μηνάς Κέφαλος Fletcher Jones endowed professor of Computational Physics and Director, Center of Excellence in Earth Systems Modeling and Observations, Chapman University, California, USA, συνεργαζόμενος ερευνητής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών "Η νέα επιστήμη της προβλεψιμότητας των σεισμών".
12 μ. Ακης Τσελέντης διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, καθηγητής Σεισμολογίας του Τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του ΕΚΠΑ "Τα μυστικά του Εγκέλαδου".
12.45 μ.μ. Ευμορφία Κουκούλη υπεύθυνη του Γραφείου Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Καλαμάτας "Παρουσίαση του τοπικού σχεδίου για σεισμό του Δήμου Καλαμάτας". 1 μ.μ. Κωνσταντίνος Θεοφιλόπουλος πύραρχος, διοικητής Πυροσβεστικού Σώματος Μεσσηνίας "To Πυροσβεστικό Σώμα ως κύριος βραχίονας πολιτικής προστασίας".
13.15 συζήτηση.
Την ημερίδα οργανώνουν το Εθνικό - Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, καθώς και ο σχολικός σύμβουλος Φυσικών Επιστημών Μεσσηνίας - Λακωνίας δρ. Κ. Τρίκολας και ο διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γιώργος Σταματόπουλος.
Επιστημονικοί υπεύθυνοι είναι οι: Κανάρης Τσίγκανος, Γ.Α. Τσελέντης, δρ. Βασίλειος Καραστάθης. Στην τοπική οργανωτική επιτροπή μετέχουν οι: δρ. Κωνσταντίνος Τρίκολας, Γιώργος Σταματόπουλος, δρ. Αναστασία Μηλίτση - Νίκα, Γιώργος Λιακέας, Αλεξάνδρα Γκότση, Αθανάσιος Κάτσαρης, Γιώργος Μανέας.

Ο πύραρχος Κωνσταντίνος Θεοφιλόπουλος ανέλαβε από το περασμένο Σάββατο τα καθήκοντα του διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Καλαμάτας.


Ο πύραρχος Κωνσταντίνος Θεοφιλόπουλος ανέλαβε από το περασμένο Σάββατο τα καθήκοντα του διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Καλαμάτας.
Ο νέος διοικητής προέρχεται από το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος, ενώ μέχρι τώρα -αν και Μεσσήνιος στην καταγωγή- δεν είχε ποτέ πριν υπηρετήσει σε υπηρεσία του νομού. Ο πύραρχος γεννήθηκε το 1966 στη Βρομόβρυση Αρφαρών, είναι παντρεμένος και πατέρας 3 παιδιών. Στο Πυροσβεστικό Σώμα κατετάγη το 1991 και κατά τη διάρκεια της θητείας του ως σήμερα υπηρέτησε σε διάφορες υπηρεσίες του Σώματος ανά την Ελλάδα, όπως στη Διοίκηση Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Κέρκυρας, στην Διοίκηση Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Αθηνών, στην Π.Υ. Δ/Α Αθηνών και τα τελευταία χρόνια στο Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος στην Διεύθυνση Οικονομικών. Προήχθη σε όλους τους βαθμούς κατ' εκλογή και κατ' επιλογή και του έχουν απονεμηθεί όλες οι διαμνημονεύσεις και τα μετάλλια που προβλέπονται από το βαθμό του.
Στη πρώτη γνωριμία της "Ε" με τον νέο διοικητή, αυτό που έθεσε ως προτεραιότητα είναι η εξυπηρέτηση του πολίτη, γιατί -όπως χαρακτηριστικά είπε- οι πυροσβέστες είναι και οι ίδιοι κομμάτι της κοινωνίας. Εξάλλου -πρόσθεσε ο πύραρχος- τα καθήκοντά τους δεν είναι μια απλή δουλειά αλλά ασκούν λειτούργημα, γι' αυτό και το Σώμα έχει υψηλή αποδοχή από τον κόσμο. Ο ίδιος, όσον αφορά την διοίκηση της υπηρεσίας όπου προΐσταται, σκοπεύει στην καλή συνεργασία τόσο με το προσωπικό, όσο και με την τοπική κοινωνία. Πιστεύει μάλιστα στην ανάγκη της ισότιμης μεταχείρισης του προσωπικού, χωρίς να γίνονται διακρίσεις. «Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο, θα προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να ανταποκριθούμε στις δύσκολες συνθήκες για τη χώρα, με προτεραιότητα στον πολίτη», σημείωσε καταλήγοντας ο Κ. Θεοφιλόπουλος.  Πηγή; Ελευθερία.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Κουρελού η παρεξηγημένη!

Φωτογραφία του χρήστη Ζωή Στο Χωριό.Φωτογραφία του χρήστη Ζωή Στο Χωριό.
Από το παλιατζίδικο των αναμνήσεων......
η παρεξηγημένη!
Με τον καφέ δίπλα μου, χωμένη μέσα σ' ένα τεράστιο...... κουρελόμπογο...... γεμάτος παλιά ρούχα και αναμνήσεις!
Κουρελούδες! Ταπεινές, αλλά και τόσο οικείες......καινούργιες, αλλά κάθε πόντος τους κάτι σου θυμίζει..... ένα παλιό φόρεμα...... μια παλιά μπλούζα..... το φούτερ που φορούσα όταν.......Τη θυμάστε την τέχνη της κουρελούς?

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Πώς βγήκε η φράση «κάποιος φούρνος θα γκρεμίστηκε».

Πώς βγήκε η φράση «κάποιος φούρνος θα γκρεμίστηκε».
Φωτογραφία της Νεκταρια Σπανου.
Παλαιότερα, τα σπίτια ενός χωριού μετριόντουσαν με τους…φούρνους τους.
Οι χωρικοί, δηλαδή, δεν έλεγαν ότι «το χωριό μου έχει τόσα σπίτια» αλλά «τόσους φούρνους», επειδή κάθε σπίτι είχε και το δικό του φούρνο, για να ψήνει το ψωμί του.
Είναι γνωστό και το ανέκδοτο του Κολοκοτρώνη με τον Άγγλο φιλέλληνα Κνόου.Ο τελευταίος, που μιλούσε αρκετά καλά τη γλώσσα μας και θαύμαζε το ....Γέρο για την τόλμη και την εξυπνάδα του, τον ρώτησε κάποτε, αν το χωριό που γεννήθηκε ήταν μεγάλο.
- Όχι και τόσο, αποκρίθηκε ο Κολοκοτρώνης.
Δεν πιστεύω να έχει παραπάνω από εκατό φούρνους…
Ο Άγγλος, που δεν ήξερε ότι με το «φούρνος» εννοούσε «σπίτι», τον κοίταξε ξαφνιασμένος.
- Και δεν είσαι ευχαριστημένος, στρατηγέ; τον ρώτησε.
Εμένα το δικό μου χωριό δεν έχει περισσότερους από δυο φούρνους!
- Βρε τον κακομοίρη! είπε τότε ο Κολοκοτρώνης.
Και πώς ζεις σε τέτοια μοναξιά;
Στα χωριά, όταν πέθαινε ο αρχηγός της οικογένειας, οι συγχωριανοί του έλεγαν ότι «γκρέμισε ο φούρνος του», εννοώντας ότι το σπίτι «γκρεμίστηκε, χάθηκε». Με τα χρόνια όταν κάποιος πεθαίνε, το νέο ανάμεσα σε συγγενείς, φίλους και γνωστούς κυκλοφορούσε από στόμα σε στόμα είτε μέσω τηλεφώνου. Συνήθως ένα κοντινό πρόσωπο αναλάμβανε την υποχρέωση να τους ειδοποιήσει όλους, ακόμα κι αν δεν έχει τακτικές επαφές μαζί τους. Έτσι, όταν κάποιος επικοινωνούσε μετά από πολύ καιρό έμεινε η έκφραση: «που χάθηκες; Κάποιος φούρνος θα γκρεμίστηκε». Με τα χρόνια ξεχάστηκε η αρχική σημασία της έκφρασης, η οποία πλέον δηλώνει ένα σπάνιο ή απρόσμενο γεγονός... ΠΗΓΗ: .
ΜΥΘΟΙ-ΗΘΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Ο θεσμός της προίκας

ceb5cf83cf89cf84ceb5cf81ceb9cebacebf-cf83cf80ceb9cf84ceb9cebfcf85-22-750x450Ο θεσμός της προίκας υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και αποτελούσε τη συμβολή της γυναίκας στον κοινό βίο.
Τα κορίτσια από τα 17 τους έπρεπε να παντρεύονται διότι μετά τα 25 λέγονταν γεροντοκόρες, «έμεινε στο ράφι».
Τα ειδύλλια δεν ήταν συνηθισμένα. Τα συνοικέσια γίνονταν από προξενήτρες / προξενητάδες και σ’ αυτά γινόταν και το παζάρι για την προίκα. Συνήθως η προίκα αποτελούνταν από ρούχα (υφαντά, κεντίδια, σεντόνια, πεσέτες, κουζινικά, κ.λ.π.), αλλά και, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας της νύφης, χωράφια, ζώα, σπίτια, λίρες και κοσμήματα.
Οι γονείς κάθε κοπέλας προσπαθούσαν από τα μικρά χρόνια της μέχρι τη στιγμή που θα την ζητούσε κάποιος να συλλέξουν όση περισσότερη προίκα μπορούσαν για να παντρευτεί. Και κάθε κοπέλα προσπαθούσε να κεντά, να πλέκει και να υφαίνει συνεχώς, ώστε να έχει όλα τα απαραίτητα για το γάμο.
Πριν το γάμο φίλες της νύφης, συγγενείς και γειτόνισσες μαζεύονταν για να πλύνουν και να σιδερώσουν την προίκα.
Μια – δυο μέρες πριν το γάμο άπλωναν την προίκα όλη μέρα για την δουν οι συγχωριανοί, να καμαρώσουν τη χρυσοχέρα νύφη, να «ράνουν» τα καλότυχα, να πουν τα «καλορίζικα» και να ασημώσουν με ασημένια και χρυσά νομίσματα…

Λίγο πριν το γάμο, με συνοδεία οργάνων, φόρτωναν την προίκα στα μουλάρια, τα κάρα ή τα αυτοκίνητα και την πήγαιναν στο σπίτι που θα έμενε το ζευγάρι. Η μητέρα της νύφης έδενε άσπρα μεταξωτά μαντήλια στην κεφαλαριά των αλόγων ή στους καθρέπτες των αυτοκινήτων και ή πομπή ξεκινούσε. Εκεί οι φίλες της νύφης έστρωναν το κρεβάτι με τα καλύτερα στρωσίδια και έριχναν πάνω ροδοπέταλα, ρύζι, νομίσματα και ένα μικρό αγόρι, για να ‘ναι γιός το πρώτο παιδί του ζευγαριού.
Σήμερα οι αντιλήψεις γύρω από το θεσμό της προίκας έχουν εκλείψει και στην Ελλάδα η προίκα καταργήθηκε με νόμο του 1983.
         Πηγή:   Νοσταλγικά μονοπάτια

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Το παραγώνι (τζάκι)

Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos.Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos.Η καλύτερη παρέα, όταν βέβαια δεν έχω καμιά ανθρώπινη παρουσία δίπλα μου, είναι το τζάκι.
Είτε μου αρέσει τόσο πολύ αισθητικά.. είτε λόγω καταβολής, γιατί προέρχομαι από οικογένεια της υπαίθρου..φέρνοντάς μου εικόνες - αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας... Δεν ξέρω..ίσως και για όλες αυτές τις αιτίες, μου είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, να κάθομαι δίπλα στο τζάκι.. Να βλέπω τα κόκκινα κάρβουνα..να ακούω τους περίεργους ήχους της φλόγας..να με απορροφούν, και να τραβάνε σαν μαγνήτης τις σκέψεις μου.
Το τζάκι ονομάζεται και εστία η παραγώνι καθώς και πυρομάχος.
 
Το τζάκι, ήταν ο  χώρος συγκέτρωσης στο σπίτι. 
Ηταν ο χώρος που μαζευόταν όλη η οικογένεια.
Παλιά στα χωριά, το τζάκι ήταν η κεντρική θέρμανση του σπιτιού.

Όλα εκεί γινόντουσαν... το μαγείρεμα, ο καφές, το ψήσιμο (κάνα μεζές πάνω στα κάρβουνα, το καψάλισμα του ψωμιού με φρέσκο λαδι πάνω), το ζέσταμα του νερού στο τσουκάλι για το λούσιμο, τη μπουγάδα...και τις άλλες ανάγκες.
Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos.Τον χειμώνα έκαιγε συνέχεια, ακόμα και  τις ώρες του ύπνου, ήταν η μοναδική πηγή θέρμανσης του σπιτιού.
Τα παραμύθια, οι μύθοι και οι ιστορίες των γονιών μου  και των παπούδων μου'ρχονται στο μυαλό μου, πόσα είχα ακούσει εκεί? Τα βράδια μαζευόμασταν όλοι γύρω από το τζάκι έχοντας ο καθένας την δική του θέση στο παραγώνι. 
Τα σπίτια τότε δεν είχαν την κατασκευή που έχουν σήμερα. Χαραμάδες παντού, γι αυτό, όσο πιο κοντά στο τζάκι, τόσο πιο ζεστός...
 Από μπροστά ζεστοί, και στην πλάτη μας έκοβε το κρύο, «από μπροστά πύρα και πίσω κλαδευτήρα» έλεγε ο παπούς μου.

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Ευτυχισμένο το νέο έτος 2017

protoxronniatikes eikones me kinisiΕυτυχισμένο το νέο έτος για εσάς και τις οικογένειές σας. Ας είναι το ξεκίνημα του 2017 αφετηρία μίας δημιουργικής εποχής. Χρόνια πολλά!http://www.yellownews.gr/media/k2/items/cache/29f7c74cc5e97171ed51e2c02c4287c0_XL.jpg

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Το Καλύβι

Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos.Το Καλύβι είναι ένα πολύ μικρό σχετικά οικοδόμημα της ελληνικής υπαίθρου και στις μέρες μας σημαίνει το κατάλυμα του βοσκού, ενώ παλιότερα χρησιμοποιούνταν για όλα.
Πρόκειται για μικρά τετράγωνα συνήθως κτίσματα, από ξερολιθιά, χαμηλού ύψους μέχρι 2 μέτρα, που η σκεπή τους γίνεται με κορμούς δένδρων, καλάμια και κεραμίδια.
 Σήμερα η σκεπή  τους κατασκευάζεται με νέου τύπου υλικά.
Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos.
Φλόμος
Φωτογραφία του Kostas Theofilopoulos. Κυριότερες χρήσεις των Καλυβιών, εκτός της ξεκούρασης και προστασίας έναντι καιρικών συνθηκών που παρέχουν, είναι η συγκέντρωση σ΄ αυτά λιπασμάτων, περιορισμένη φύλαξη συγκομιδής καρπών, ή ως μικρές στάνες για άρμεγμα αιγοπροβάτων και "τυροκομειό". Χαρακτηριστικό ελληνικό έθιμο είναι να φιλεύεται όποιος επισκέπτης βρεθεί σε Καλύβι  με κρασί και τυροκομικά προϊόντα.  Το Καλύβι  στις δύο φωτογραφίες είναι στην Παλιά Βρομόβρυση και εχει κοιμηθεί εκει πολύς κόσμος, ιδιαίτερα την περίοδο της κατοχής.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Λάμπα πετρελαίου.

Εκείνα τα χρόνια ηλεκτρισμός στο χωριό δεν υπήρχε. Ο φωτισμός των σπιτιών γινόταν είτε με τη λάμπα πετρελαίου, είτε με το λυχνάρι. Ήταν αντικείμενα απαραίτητα σε κάθε σπίτι. Στο φως τους διάβασαν πολλοί διαπρεπείς επιστήμονες των περασμένων γενεών. Κεντήθηκαν, πλέχτηκαν και γνέθηκαν προικιά, ειπώθηκαν ιστορίες και παραμύθια στα παιδιά.
Τη λάμπα την άναβαν μόλις σκοτείνιαζε. Το φως ήταν αμυδρό, ίσα ίσα για να φωτίζει το σπίτι. Αποτελείτο από το κύριο μέρος όπου έμπαινε το πετρέλαιο και το φιτίλι και το γυαλί που κάλυπτε το αναμμένο φιτίλι. Βασική προϋπόθεση ήταν το λαμπογιάλι να είναι πεντακάθαρο. Στην αντίθετη περίπτωση η λάμπα κάπνιζε και μαύριζε όλο το γυαλί.
''Κάτω από το φως της λάμπας τρώγαμε το φτωχικό βραδινό μας, γράφαμε τα αυριανά μαθήματα και διαβάζαμε. Η μάνα έραβε μπαλώματα στα ρούχα μας. Τα παιδιά πέφταμε πρώτα για ύπνο κι ώσπου να κοιμηθούν κι οι γονείς μας τα μάτια μας κυνηγούσαν τις σκιές που γεννούσε το φως της λάμπας πάνω στο ταβάνι και στους τοίχους. Κάποια απ' αυτές τις σκιές προλάβαινε και μας άρπαζε στην αγκαλιά της και μας κοίμιζε γλυκά, ώσπου να μας ξυπνήσουν τα κοκόρια ότι ήρθε η ώρα για το σχολειό. Στο μεταξύ το πετρέλαιο στη λάμπα είχε σωθεί και η φλόγα είχε σβήσει, μέσα στη μυρωδιά του καθαρού πετρελαίου που γέμιζε το δωμάτιο......''''
Καλή σας νύχτα.
  Πηγή:Ζωή Στο Χωριό

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Βρομοβρυσαιικη βραδιά... βραδιά αγάπης και ιστορίας, βραδιά μεγάλων αναμνήσεων.


Παντού μπροστά ο πρόεδρος της κοινότητας Βρομοβρυσης....και στις παρεμβάσεις για τον
καλοπισμο, και την αξιοποίηση των χώρων,
στο να δώσει ομορφιά στο χωριό.....και στις
διοργανώσεις διασκέδασης και ένωσης των
συγχωριανών του.

Έφυγε ο Ιωάννης Παν. Καμαρινόπουλος

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών ο συμπατριώτης μας ηλεκρολόγος Ιωάννης Παν. Καμαρινόπουλος. Η κηδεία του έγινε στις 12 Νοεμβρίου  στο γειτονικό Αρφαρά όπου και πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του με την οικογένειά του. Ο Θεός να τον αναπαύσει και να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
 Στους οικείους του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνικη σημαια

Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο πάνω προΐστιο μέρος, υπάρχει ένας λευκός σταυρός. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος». Ο σταυρός συμβολίζει τον σταυρό του χριστιανισμού και της ορθόδοξης πίστης, όπως και ο σταυρός στον ιστό.
Σημαίες και λάβαρα με το σύμβολο του σταυρού χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στη μεταβυζαντινή εποχή σημαίες με το σύμβολο του σταυρού είχαν χρησιμοποιηθεί από τους Έλληνες σε διάφορες εποχές σε περιπτώσεις εξεγέρσεων. Δημοτικά τραγούδια των αρματολών του 17ου και 18ου αιώνα αναφέρουν ότι αυτοί είχαν φλάμπουρα με τον σταυρό και άλλα θρησκευτικά σύμβολα.
Η σημαία του λευκού σταυρού σε μπλε φόντο χρησιμοποιήθηκε από το στόλο που με αρχηγό το Γιάννη Σταθά και υπαρχηγό το Νικοτσάρα πραγματοποιούσε επιδρομές σε παράλια του βόρειου Αιγαίου το 1807. υτή ευλογήθηκε και υψώθηκε το 1807 στη Μονή Ευαγγελιστρίας στη Σκιάθο. Σε αυτή ο ηγούμενος Νήφων όρκισε τους οπλαρχηγούς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο του Γένους Επιφάνιο-Στέφανο Δημητριάδη, τους Λαζαίους, τον Αναστάσιο Καρατάσο, τον Λιόλιο Ξηρολειβαδίτη, τον Νικόλαο Τσάμη και πολλού
Ας άλλους. Οι καπεταναίοι είχαν συγκεντρωθεί στο Μοναστήρι για να σχεδιάσουν τις επόμενες κινήσεις τους για την Επανάσταση.
Παραλλαγή της ήταν η σημαία του Παπαφλέσσα, φτιαγμένη από το μπλε εσωτερικό του ράσου του και την φουστανέλα ενός συμπολεμιστή του.