Ανακαίνιση του πολυχώρου στην Κρασοπούλα.

Δεν σταματά ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρομόβρυσης Κων/νος Ηλία Καμαρινόπουλος μετά την εκλογή του να βελτιώνει τις εγκαταστάσεις και να προβαίνει σε έργα παρά την πολλή μικρή συμμετοχή.  


































Οι εργασίες περιλάμβαναν, πλήρη αποκατάσταση όλων των όψεων (επιχρίσματα, χρωματισμοί, κουφώματα, υλικά επενδύσεων), την αισθητική αναβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου καθώς και μικρές εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης του εσωτερικού του κτιρίου.

Συγχαρητήρια για ακόμη μια φορά σε όλους για την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλουν για τον ευπρεπισμό του χωριού.

Το μάζεμα της ελιάς-παραγωγή λαδιού.

Το μάζεμα της ελιάς ήταν πάντα οικογενειακή υπόθεση.Οι γονείς μας μας ξυπνούσαν το χάραμα. Και εγώ με τα αδελφια μου όταν δεν είχαμε σχολείο συνήθως το Σάββατο (τις Κυριακές είχαμε Εκκλησία) και τις διακοπές των χριστουγέννων.

Τέλη Οκτωβρίου αρχές Νοεμβρίου (στο χωριό μου η ημερομηνία ήταν τον Νοέμβριο, την επομένη  μέρα του Αγίου Νεκταρίου, την 10η Νοέμβρη) κάθε χρόνο αρχίζει το μάζεμα της ελιάς. Στο νου μου έρχονται οι κουβέντες που άκουγα τέτοιο καιρό στο χωριό που ζούσα όταν ήμουν παιδί. "δεν έβρεξε φέτος και έβρασαν οι ελιές, τις ελιές τις χτύπησε δάκος, οι ελιές κόβουνε, οι ελιές πέφτουνε, είναι να μαζευτούν όλες μία κι'έξω, έρχονται ψηλά οι ελιές, θα πάρουμε τά  αριολόγια και μετά θα πάμε στις  γιοματάρες, φέτος δεν θα κάνουμε λάδι ούτε για το σπίτι, φέτος είναι γεμάτες θα πουλήσουμε κιόλας κλπ.κλπ.

Ευλογημένο δέντρο η ελιά. Ο αγρότης έχει ιδιαίτερο δεσμό με την ελιά. Όργωμα, κλάδεμα, λίπασμα ψέκασμα πότισμα. Περιποιείται την ελιά όλο το χρόνο και η ελιά τον με τον ιδρώτα του και η ελιά τον ανταμείβει πάντα, όσο κακή και αν είναι η χρονιά.

   

    

  

 Στο χωριό και εμείς τα παιδιά όταν είχαμε ελεύθερο χρόνο από το σχολείο, πέρναμε μέρος στο μάζεμα της ελιάς. Αν και η επιθυμία μας ήταν να μαζέψουμε ελιές από πάνω τις λεγόμενες ποδιές (τα χαμηλά κλαδιά), οι γονείς μας ήθελαν να μαζεύουμε τα χαμολόγια. 

Είχαμε τον μπογέλο δίπλα και μόλις γέμιζε ο μπουγέλος μας ρίχναμε τις ελιές μέσα. Ο μπαμπάς φώναζε και με τα δύο χέρια να μαζεύετε τις ελιές μην αφήνετε καμιά, ψάχτε καλά και μέσα στα χορτάρια. (σε αυτό το σημείο θυμάμαι να μαζεύω χαμολόι, χώνοντας τα χέρια μου μέσα στις αφάνες και το τσικνόβορο να δυναμώνει. Περιττό να αναφέρω ότι δεν αισθανόμουν τα χέρια μου από το κρύο και τα αγκάθια από τις αφάνες. 'Ομως και τα λόγια του πατέρα ότι πρέπει να τελειώσει η ελιά για να φύγουμε δεν άφηνε άλλες επιλογές). "Άντε και το βράδυ όσες μαζέψετε θα τις πουλήσετε στο μαγαζί και τα λεφτά δικά σας να πάρετε ότι θέλετε". Και εμείς βέβαια δεν βλ'επαμε την ώρα να πάμε στο μαγαζί να πουλήσουμε τις ελιές και να αγοράσουμε τσίχλες μπισκότα γεμιστά  βυσσινάδα και ότι άλλο μας άρεσε.

Το μεσημέρι ήταν η ώρα του φαγητού, ήταν πραγματική απόλαυση. Και αφού στις ελιές λέμε ανοίγει και η όρεξη ότι και να υπήρχε ήταν πεντανόστιμο. Απαραίτητο το παξιμάδι, το τύρι, ντομάτες, κρεμμύδι και βέβαια το κρασί. Η παρέα συνήθως ήταν μεγάλη. Υπήρχε αλληλοβοήθεια  όπως τα λέμε. Αλληλοπειράγματα, καλαμπούρι, γέλια, κοτσομπολιά.

Μας άρεσε ιδιαίτερα να μαζεύουμε και εμείς ελιές όπως οι μεγάλοι, όχι μόνο τα χαμολόγια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη όταν μας επέτρεπαν να δένουμε το ταγάρι στη μέση και να μαζεύουμε ελιές, είτε ανεβαίνοντας πάνω στην ελιά. 

Σούρουπο σχεδόν με το μουλάρι φορτωμένο τα σακιά με τις ελιές, πέρναμε  το δρόμο και φθάναμε σπίτι.

Όταν συγκεντρωνόνταν σπίτι αρκετός καρπός, γινόταν η μεταφορά στο λιντριβιό.

  

Ήταν πραγματική μαγεία να παρακολουθείς τη διαδικασία που έβγαινε το λάδι.  

  

Λάδι χωρίς οξέα αλλά και το λιοκόκι μεταφερόταν στο σπίτι που το χρησιμοποιούσαμε σαν τροφή κυρίως για τις κότες.

Πόσο σου ήρθαν οι ελιές, ρωτούσε ο ένας τον άλλο. Κάτω από τέσσερις - Τρεισίμησι -Κάτω από τρεις, άκουγες στις γειτονιές.

Θυμάμαι το μάζεμα της ελιάς σαν ένα πανηγύρι. Πανηγύρι δουλειάς. Όλο το χωριό στο πόδι.

Ευτυχισμένοι οι παπούδες και οι γιαγιάδες που μαζί με τα παιδιά τους και τα αγκόνια τους μάζευαν τις ελιές τους. Δέν έμενε κουκούτσι. Ούτε κάτω ούτε πάνω στα δέντρα. Σαν πουλιά οι γονείς μας στη ψηλότερη κορυφή με τα τσεκούρια  στη μέση, χωρίς χτένια και λιοπάνα τότε, γέμιζαν τα σακιά τραγουδώντας.

Χρόνια πού δεν ξαναγυρίζουν.

Η διαδικασία στα παλιά ελαιοτριβεία

Τα παλιά χρόνια οι ελιές μεταφέρονταν στο ελαιοτριβείο με ζώα και αποθηκεύονταν σε ένα μικρό δωμάτιο. Στην συνέχεια οι ελιές ρίχνονταν στο αλώνι, ένα μεγάλο κυκλικό μέρος, στο οποίο δύο περιστρεφόμενες πέτρες πολτοποιούσαν τις ελιές. Στο ελαιοτριβείο οι πέτρες περιστρέφονταν χειροκίνητα ή με τη βοήθεια κάποιου ζώου και αργότερα μηχανικά.  Όταν τελείωνε η πολτοποίηση, το μίγμα, έπεφτε από το αλώνι σε μια στέρνα από μια μικρή έξοδο. Με κουβάδες ο πολτός μεταφερόταν σε μεγάλα τρίχινα τσουβάλια ή σε πανιά (μποξάδες) που στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο στο πιεστήριο.

Στο πάνω μέρος του πιεστηρίου τοποθετούσαν μια χοντρή λαμαρίνα για να στερεώνονται και με τις μανιβέλες, ασκούσανε πίεση για να στύψουν το πολτό, ενώ ταυτόχρονα κάποιος άλλος έριχνε από πάνω ζεστό νερό.

Ο χυμός της ελιάς έπεφτε σε γούρνα, όπου στο κάτω μέρος έμενε το νερό και στην επιφάνεια το λάδι. Ο διαχωρισμός γινόταν με το χέρι, με την βοήθεια μιας κουτάλας.

  ελιά & λάδι 

Εγκαινιάσθηκε στ’ Αρφαρά το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, χώρος υπηρεσιών προς τον πολίτη και πολιτισμού

«Ένα κέντρο αυτοδιοίκησης και πολιτισμού, ένας φάρος για την ευρύτερη περιοχή» ευχήθηκε ο Δήμαρχος να είναι το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, που εγκαινιάσθηκε το πρωί της Κυριακής 23 Νοεμβρίου. Η τελετή ξεκίνησε με αγιασμό, τον οποίον τέλεσαν ο Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Μπίζας, που εκπροσώπησε το Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο και ο εφημέριος των Αρφαρών π. Μιχαήλ Μπούρας. Στην τελετή παρέστησαν πολλοί αιρετοί του Δήμου Καλαμάτας και πλήθος κόσμου και στη συνέχεια ο Δήμαρχος έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων, ενώ ακολούθως αποκαλύφθηκε εντοιχισμένη αναμνηστική πλάκα.

ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ - ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΣ

ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 458.000 ευρώ και μέσω αυτού αποδόθηκε στην τοπική κοινωνία και στο Δήμο Καλαμάτας ένα όμορφο και λειτουργικό κτήριο, σε δύο επίπεδα, με εκπληκτική θέα από τη νότια πλευρά του και μεγάλο χώρο στάθμευσης στη βόρεια. Στο Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, που βρίσκεται στο κέντρο των Αρφαρών, στεγάζονται οι Δημοτικές Υπηρεσίες της Δημοτικής Ενότητας Αρφαρών, δηλαδή το ΚΕΠ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι», άλλες Δημοτικές Υπηρεσίες, το Τοπικό Συμβούλιο Αρφαρών κ.λπ., καθώς και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αρφαρών «Αναγέννηση» και πολιτιστικές δραστηριότητες της Κ.Ε. «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας.

ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΑΡΦΑΡΩΝ

Εκεί θα εδρεύει και η υπό σύσταση Δημοτική Φιλαρμονική Αρφαρών, τη λειτουργία της οποίας προανήγγειλε ο Παναγιώτης Ε. Νίκας, τονίζοντας πως «έχουμε διασφαλίσει τα χρήματα για τα όργανα, τις στολές και την πληρωμή των δασκάλων».

Ο Δήμαρχος ζήτησε από τους κατοίκους των Αρφαρών και της γύρω περιοχής να κινητοποιήσουν τα παιδιά τους «και να βάλουμε στόχο, του χρόνου τα Χριστούγεννα να παιανίσει η Δημοτική Φιλαρμονική Αρφαρών», κάτι που θα κάνει σε όλες τις εθνικές επετείους, τις εορτές και άλλες εκδηλώσεις.

Αμέσως πριν, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Τοπικής Κοινότητας Αρφαρών Κώστας Φέστας, αφού καλωσόρισε όσους παρευρέθησαν, ευχαρίστησε το Δήμαρχο για το ενδιαφέρον του, χάρις στο οποίο αποπερατώθηκε το έργο. Τόνισε, δε, ότι το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι «αποτελεί πράγματι στολίδι και κόσμημα για τον τόπο μας».

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΕΡΓΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ

Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος επεσήμανε πως πρόκειται για «ημέρα χαράς και αισιοδοξίας (…) διότι εν μέσω κρίσης ολοκληρώνουμε έργα χρήσιμα». Αναφέρθηκε, δε, και στο συμβολισμό που «δένει» το κτήριο με την περιοχή, όπου δεσπόζει το δέντρο της ελιάς, καθώς πρόκειται για έναν χώρο ο οποίος ήταν αφιερωμένος στην επεξεργασία του ελαιοκάρπου και στην παραγωγή ελαιολάδου.

Προσέθεσε, επίσης, πως πέραν των πολιτιστικών δράσεων του Δήμου, με τα εικαστικά της Κ.Ε. «Φάρις» και τη Φιλαρμονική στ’ Αρφαρά, στο Νιαρχαίϊκο θα στεγάζεται και ο Πολιτιστικός Σύλλογος των Αρφαρών «Αναγέννηση», που πρωτοστατεί στις εορτές με τα χορευτικά του, ενώ διαθέτει και αξιόλογο εξοπλισμό εθνικών ενδυμασιών.

Ο Δήμαρχος έκανε μνεία όσων διαδοχικά βοήθησαν ώστε να αποκτηθεί το κτήριο και να αποκατασταθεί, αναφέροντας τον αείμνηστο Πρόεδρο των Αρφαρών Αναστάσιο Αργυράκη, ο οποίος συνέβαλε εξ ιδίων (με ποσόν 10 εκατ. δρχ. επί συνόλου 30 εκατ.) στην απόκτηση του κτηρίου, αλλά και τους πρώην Δημάρχους Αρφαρών Γιάννη Αργυράκη και Ανδρέα Καραγιάννη.

Ο Δήμος Καλαμάτας υπερκέρασε γραφειοκρατικές δυσκολίες και άλλα προβλήματα, ολοκληρώνοντας και αποδίδοντας στους πολίτες ένα κτήριο όμορφο, λειτουργικό και χρήσιμο.

Ακολούθησαν περιήγηση στους χώρους του Νιαρχαίϊκου και ένα μικρό κέρασμα.

Δήμος Καλαμάτας

Ο Δικός μας Παναγιώτης Καμαρινόπουλος

Σε ζεστή ατμόσφαιρα γεμάτη παιδικά χαμόγελα τελέστηκε ο αγιασμός στον

Βρεφονηπιακό Σταθμό Ζωφριάς. Τα παιδιά, τους γονείς και τους εκπροσώπους της δημοτικής αρχής καλωσόρισε η Διευθύντρια του Βρεφονηπιακού Σταθμού Ζωφριάς, κα Βούλα Λαμπράκη, η οποία ευχήθηκε καλή και δημιουργική σχολική χρονιά και υπογράμμισε ότι οι εργαζόμενοι στον παιδικό σταθμό αισθάνονται πολύ τυχεροί με τη νέα διοίκηση, καθώς από την πρώτη στιγμή ο Πρόεδρος των Παιδικών Σταθμών, κ. Παναγιώτης Καμαρινόπουλος, προσπάθησε να ανοίξουν όλοι οι σταθμοί, επιλύοντας τα προβλήματα που υπήρχαν. Εξέφρασε, δε, την πεποίθηση ότι με τη συνεργασία όλων θα πάνε όλα κατ’ ευχήν, ενώ διαβεβαίωσε τον κ. Καμαρινόπουλο ότι οι εργαζόμενοι στον παιδικό σταθμό θα σταθούν αρωγοί στο έργο του.

Οι διοικήσεις έχουν συνέχεια, υπογράμμισε ο Αντιδήμαρχος Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών και Περιβάλλοντος, κ. Δημήτρης Καμπόλης, διαβεβαιώνοντας ότι θα συνεχιστεί το έργο στους παιδικούς σταθμούς. Τόνισε μάλιστα ότι ο Παναγιώτης Καμαρινόπουλος ήταν ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να αναλάβει τους παιδικούς σταθμούς και έχει τη στήριξη του Δημάρχου και του δημοτικού συμβουλίου. Ανακοίνωσε, επίσης, ότι σε δύο μήνες θα λειτουργήσει ο νέος βρεφονηπιακός σταθμός στη Ζωφριά και θα απορροφήσει σημαντικό αριθμό παιδιών.   Πηγή:Φύλαρχος

Καταγωγή Κολοκοτρωναίων

1. Γενάρχης ήταν ο Τριανταφυλλάκος Τζεργίνης ο οποίος γύρω στο 1600 μετοίκησεστο Λιμποβίσι της Καρύταινας και μάλιστα παντρεύτηκε τη θυγατέρα του Δημογέροντα.

 Ο Τριανταφυλλάκος προερχόταν κατά τον Κολοκοτρώνη από το χωριό Ρουπάκι πλησίον του Τουρκολέκα. Το χωριό είχε καταστραφεί κατά τον βενετοτουρκικό πόλεμο του 1685-1715 και βρισκόταν κοντά στο Λεοντάρι της Αρκαδίας. Κατά άλλους ο Τριανταφυλλάκος κατάγοταν από την Βυδίσοβα της Τριφυλίας κοντά στον Αετό στην περιοχή των Κοντοβουνίων και νοτιότερα από τα Ντρεδοχώρια (Σουλιμά). Για να μην μείνουν απορίες τα χωριά του Αετού ήταν μεικτά ελληνοαρβανιτόφωνα. Αυτοί που θέλουν «δικό τους» τον Τζεργίνη είναι ο Τριφύλιος-Αρκαδινός οπλαρχηγός του 1821 Αθανάσιος Γρηγοριάδης και ο βιογράφος του Πλαπούτα ιστοριοδίφης Αγησίλαος Τσελαλης. Πάντως η δήλωση του Γέρου στη διήγησή του μετράει περισσότερο, ίσως οι συγγενείς του Τριανταφυλλάκου Τζεργιναίοι μετοίκησαν μετά την καταστροφή του Ρουπακίου στη Βυδίσοβα (Δροσοπηγή).
2. Γιος του Τριανταφυλλάκου ο Δημητράκης Τζεργίνης.

3. Γιοί του Δημητράκη οι Χρόνης, Λάμπρος και Δήμος οι οποίοι ήταν νοικοκυραίοι και έγιναν κλέφτες. Ο Δήμος παντρεύτηκε την κόρη του καπετάν Χρόνη από το Χρυσοβίτσι, ήταν ένας από τους καπεταναίους της Καρύταινας που πολέμησαν τους Τούρκους επί Μοροζίνη (1685). Οι άλλοι ήταν ο Κουλάς από την Καρύταινα και ο Στασινός Σύντιχας από την Άκοβα. Τότε οι Καρυτινοί μαζί με κάποιους από τους Μανιάτες καθάρισαν το εσωτερικό του Μοριά από τους Τούρκους (οι Βενετοί καταλάμβαναν με τους υπόλοιπους τα παραλιακά κάστρα). Η “Τριπολιτσά” του 1685 ήταν η Καρύταινα, όπου συνέλαβαν μάλιστα ζώντες και 1,300 γενίτσαρους που τους “απέκτειναν, αναγκάζοντάς τους πρώτα να αλωνίσουν ακάνθους”.

4. Γιος του Δήμου επονομαζόμενος Μπότσικας (μαυριδερός) πολέμησε με τους Χρυσοβιτσιώτες, Λιμποβιτσιώτες και Αρκουδορεματίτες τους Τούρκους όταν ανακατέλαβαν τον Μοριά το 1715. Ο Μπότσικας σκοτώθηκε αργότερα.

5. Γιος του Μπότσικα ο Γιάννης που πρώτος πήρε το όνομα Κολοκοτρώνης, από την γνωστή ιστορία με τον Αρβανίτη και το “μπιθεκούρα”. Κρεμάστηκε στην Ανδρούσα.

6. Γιος του Γιάννη ήταν ο Κωνσταντής Κολοκοτρώνης, καπετάνιος και αρχηγός των κλεφτών του Μοριά μαζί με τον Αλέξη Ντάρα, όταν ξεβρώμισαν τον Μοριά από τους Αλβανούς κατά το 1780. Σκοτώθηκε 33 ετών μαζί με τον Παναγιώταρο Βενετσανάκη στην Καστάνια της Μάνης. Άλλοι γιοί του Γιάννη ήταν οι Αποστόλης και Γιώργης που σκοτώθηκαν μαζί με τον Κωνσταντή. Τον μεγαλύτερο γιο του τον σκότωσαν και αυτόν στο Λεοντάρι. Ο άλλος αδελφός Αναγνώστης γλύτωσε, ο μόνος απο τα 6 αδέρφια που πέθανε από φυσικό θάνατο.

7. Τα παιδιά του Κωνσταντή τα μάζεψε ο Αναγνώστης στη Μηλιά της Μάνης. Μετά τα πήραν οι μπαρμπάδες τους από το σόι της μάνας του Κοτσακαίοι στην Αλωνίσταινα. Μετά ξαναπήγαν στον Άκοβο στα Σαμπάζικα κοντά στον θείο τους τον Αναγνώστη. Εκεί έγιναν καπεταναίοι Λεονταρίου και Καρύταινας, 12 Κολοκοτρωναίοι και αρχηγός ο μεγαλύτερος ο Θοδωρής. Τα παιδιά του Αναγνώστη ήταν Γιαννάκης, Δημητράκης (Κουντάνης, πολιορκήθηκε τρεις μέρες σε μια καλύβα έξω από το Χρυσοβίτσι και στο τέλος τον έκαψαν το 1808) και Γιωργάκης (Γιωργακλής σκοτώθηκε σε ενέδρα στη γέφυρα της Μαρμαριάς με άλλους 4 το 1808) και 7 θυγατέρες. Του Κωνσταντή ο Θοδωράκης, ο Γιάννης ο Ζορμπάς μικρότερος (σκοτώθηκε το 1808 στους Αιμυαλούς μοναστήρι της Δημητσάνας με άλλους έξι μετά από προδοσία καλογέρου) και ο Χρήστος, άλλα δυο παιδιά αιχμαλωτίστηκαν στην Καστάνια 1 και 3 ετών και χάθηκαν. Άλλα πρωτοξάδελφα του Θοδωράκη ο Γιώργας (σκοτώθηκε με τον Ζορμπά στους Αιμυαλούς) και ο αδερφός αυτούΑντώνης.   Πηγή!ΕΛΛΑΣ

Θηροφύλακες μήνυσαν λαθροκυνηγούς στα Ανω Αρφαρά.

Μηνυτήρια αναφορά σε δύο λαθροκυνηγούς που εντόπισαν στις 19 Οκτωβρίου στην περιοχή των Ανω Αρφαρών υπέβαλαν θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Καλαμάτας, όπως κάνει γνωστό ο εν λόγω σύλλογος με σχετική ανακοίνωσή του.

Οπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση, οι θηροφύλακες του Κυνηγετικού Συλλόγου Καλαμάτας Παναγιώτης Κουρούπης και Χρήστος Νιάρχος, ερευνώντας καταγγελίες ότι στην πιο πάνω περιοχή «ακούγονται πυροβολισμοί τις βραδινές ώρες», βρέθηκαν στα Ανω Αρφαρά, όπου εντόπισαν δύο αυτοκίνητα, τα οποία, μετά από καταδίωξη, τα ακινητοποίησαν και έλεγξαν τους οδηγούς τους.

Στο δεύτερο αυτοκίνητο, προστίθεται στην ανακοίνωση, «είδαν στο κάθισμα του συνοδηγού ένα κυνηγετικό όπλο εντός θήκης», ενώ «μετά από αρκετή ώρα και τη συνδρομή του ομοσπονδιακού θηροφύλακα Γεώργιου Ηλιόπουλου, διαπιστώσαν ότι το όπλο είχε δυο φυσίγγια, τα οποία, όπως και το όπλο, αρνήθηκε να τα παραδώσει» ο κάτοχός τους. 

 Πηγή:ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Εορτασμός επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Στις εγκαταστάσεις του Αρχηγείου Πυροσβεστικού Σώματος πραγματοποιήθηκε  και φέτος ο εορτασμός της Εθνικής Επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940, αλλά  και με ομιλίες και σημαιοστολισμούς των Πυροσβεστικών Υπηρεσιών, σε όλη τη χώρα. Στο μήνυμά του ο Αρχηγός Αντιστράτηγος ΠΣ Βασίλειος Παπαγεωργίου, απευθυνόμενος  σε όλο το πυροσβεστικό προσωπικό, τόνισε μεταξύ άλλων: «…[…]…  Η διατήρηση της  εθνικής μας μνήμης αποτελεί χρέος και προτεραιότητά μας. Οφείλουμε να παραδειγματιζόμαστε από τη μεγαλοψυχία των προγόνων μας, να ενστερνιστούμε  τα ιδεώδη τους και να μεταλαμπαδεύσουμε τον υπέρμετρο ηρωισμό τους στους  νεότερους, ώστε να γνωρίζουν ποιοι ήταν οι πρόγονοί τους και πως πρέπει να  πράττουν σε ανάλογες περιπτώσεις. Ως Έλληνες πάνω από όλα οφείλουμε να  αγωνιζόμαστε πάντα για τη διατήρηση της εδαφικής μας ακεραιότητας υιοθετώντας,  όταν αυτό απαιτηθεί, τα διδάγματα της ενδόξου ιστορίας του έπους του ’40, αλλά και  ως πυροσβέστες είμαστε εντεταλμένοι να υπερασπιστούμε τις περιουσίες και τη ζωή των  Ελλήνων πολιτών, αλλά και να προστατεύουμε τον δασικό πλούτο της χώρας μας με την  ίδια αυταπάρνηση και αποφασιστικότητα». Κεντρικός ομιλητής στην τελετή του Αρχηγείου Π.Σ., ήταν  ο Αντιπύραρχος Κωνσταντίνος Θεοφιλόπουλος, Τμηματάρχης  Διαχείρισης Υλικού και Αποθηκών/Διεύθυνσης Οικονομικών ΑΠΣ. Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Υπαρχηγός Υποστήριξης Αντιστράτηγος ΠΣ  Χαράλαμπος Αφάλης, ο Υπαρχηγός Επιχειρήσεων Αντιστράτηγος ΠΣ  Διαμαντής Κανελλόπουλος, ο Συντονιστής Υποστήριξης Επιτελείου ΑΠΣ  Υποστράτηγος ΠΣ Στέφανος Σπανέας, ο Επιχειρησιακός Συντονιστής  Πειραιά Υποστράτηγος ΠΣ Βασίλειος Φλόκας, ο Διοικητής ΠΕ.ΠΥ.Δ. Αττικής  Υποστράτηγος ΠΣ Δημοσθένης Αναγνωστάκης, ο Διευθυντής Κ.Ε.Π.Π.,  οι Διοικητές Διοικήσεων Π.Υ. Αθηνών, Πειραιά, Ανατολικής και Δυτικής Αττικής , οι Διευθυντές Διευθύνσεων ΑΠΣ, ο Διοικητής της 1ης ΕΜΑΚ, οι Διοικητές Π.Υ. και Σταθμών Αττικής, καθώς επίσης μεγάλος αριθμός αξιωματικών, υπαξιωματικών,  πυροσβεστών και πολιτικών υπαλλήλων των Υπηρεσιών της Αττικής. Με κάθε επισημότητα πραγματοποιήθηκε και φέτος στη Θεσσαλονίκη, ενώπιον  του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ.κ. Κάρολου Παπούλια, η καθιερωμένη παρέλαση των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, παρουσία και του  Αρχηγού του Π.Σ. Αντιστράτηγου ΠΣ Βασίλειου Παπαγεωργίου, ενώ εντυπωσιακή ήταν  και η συμμετοχή μηχανοκίνητων τμημάτων με πυροσβεστικά οχήματα. Πηγή:fireservice.gr

Έτοιμο το Νιαρχαίϊκο στα Αρφαρά

Ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή στο Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι στ' Αρφαρά, όπου θα στεγασθούν όλες οι Δημοτικές Υπηρεσίες της Δημοτικής Ενότητας Αρφαρών, δηλαδή το ΚΕΠ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι», άλλες Δημοτικές Υπηρεσίες, Τοπικό Συμβούλιο Αρφαρών κ.λπ.

Επίσης, θα στεγασθούν ο Πολιτιστικός Σύλλογος, πολιτιστικές δραστηριότητες της Κ.Ε. «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας και η υπό σύσταση Δημοτική Φιλαρμονική Αρφαρών.
Η μετεγκατάσταση των Υπηρεσιών θα γίνει εντός των ημερών και τα εγκαίνια του κτηρίου εντός του Νοεμβρίου.  Πηγή:BEST.

 

Με μεγαλοπρέπεια η εορτή του Αγ. Δημητρίου στην Κρασοπούλα Βρομοβρύσεως.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κάθε επισημότητα τελέστηκε χθές Κυριακή, 26 Οκτωβρίου εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου  σε ένα κυριολεκτικά κατάμεστο από πλήθος κόσμου Ιερό Ναό, η  Θεία Λειτουργία στην Κρασοπούλα Βρομοβρύσεως.

Ο Άγιος Δημήτριος, που γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και πέθανε πιθανότατα το 306^] στη Θεσσαλονίκη, αποτελεί έναν από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Aνελίχθηκε στις βαθμίδες του ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό τουχιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα)Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε Χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.

Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα στη φυλακή ευλόγησε τον μαθητή του Νέστορα «κατασφραγίσας το μέτωπο αυτού δια του σταυρού», να νικήσει τον ειδωλολάτρη παλαιστή Λυαίο «μεγέθει σώματος και ρώμη τους κατ΄ αυτόν υπεβάλλων». Η νίκη του Νέστορα εξόργισε τον Αυτοκράτορα Μαξιμιανό που παρευρίσκετο στο στάδιο και έτσι ο μεν Νέστορας αποκεφαλίστηκε, ο δε Δημήτριος δολοφονήθηκε με λογχισμό στα πλευρά («λόγχη τρωθείς την πλευράν»).

Ηρώον στο Πήδημα

Με χρηματοδότηση από το Δήμο και
 φιλοτέχνηση απότο Διευθυντή του
 Εικαστικού Εργαστηρίου της Κοινωφελούς
 Επιχείρησης «Φάρις» του Δήμου

Καλαμάτας,Παναγιώτη Λαμπρινίδη, 

ολοκληρώθηκε το ηρώον στο Πήδημα.
Το ηρώον ήταν καθολική απαίτηση των
 κατοίκων αυτής της Τοπικής Κοινότητας

 του Δήμου Καλαμάτας και τα εγκαίνιά του
 θα πραγματοποιηθούν την προσεχή Κυριακή 26

 Οκτωβρίου, στις 10.30 το πρωί.     Το ηρώον βρίσκεται στη νότια είσοδο του χωριού,

 κοντά στο πάρκο του Πηδήματος.  Πηγή:BEST

Δημοτική Φιλαρμονική στ’ Αρφαρά

O Δήμος Καλαμάτας και η Δημοτική Φιλαρμονική, στο πλαίσιο της δωρεάν προσφοράς καλλιτεχνικής παιδείας σε όλα τα παιδιά και τους πολίτες του Δήμου, θα λειτουργήσουν από το μήνα Νοέμβριο Σχολείο Φιλαρμονικής με έδρα τα Αρφαρά.Σε αυτό θα διδάσκονται όλα τα όργανα Φιλαρμονικής, ξύλινα, χάλκινα, κρουστά, καθώς και θεωρία της μουσικής, σε εβδομαδιαία βάση.

Σκοπός είναι και τα παιδιά των πιο απομακρυσμένων περιοχών του Δήμου να δημιουργήσουν σύνολα μουσικής, με τα οποία θα εκφράζονται και θα συμμετέχουν στις εκδηλώσεις των περιοχών τους. Παράλληλα, θα επιτευχθεί και πολιτιστική αποκέντρωση, με θετικά αποτελέσματα όπως ενδυνάμωση του τοπικού δυναμικού, ανάπτυξη των τοπικών διαμερισμάτων, επικοινωνία με άλλα πολιτιστικά κέντρα, δημιουργία νέων καλλιτεχνικών τοπικών θεσμών κ.ά.

Πηγή! Δήμος Καλαμάτας

ΠΑΛΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ

1. Παλιά παιχνίδια της γειτονιάς Η παράδοσή μας, εκτός των λαογραφικών και ιστορικών στοιχείων που περιέχει, μας έχει αφήσει ποικιλία παιχνιδιών που ζουν ακόμα και στις μέρες μας, διατηρώντας παλιές αναμνήσεις

• 2. Πεντόβολα Τα πεντόβολα ήταν πέντε πετραδάκια λεία,πέντε βόλοι. Τα έπιανε ένα από τα παιδιά της ομάδας και τα πετούσε στο έδαφος. Κατόπιν διάλεγε ένα και το έπαιρνε στο χέρι του. Αυτό ήταν η μάνα. Κατόπιν πέταγε τη μάνα στον αέρα και με το άλλο χέρι έπιανε από κάτω ένα ένα τα πετραδάκια, ύστερα δυο δυό και ύστερα όλα μαζί. Αν έχανε, συνέχιζε άλλο παιδί της ομάδας κ.ο.κ.
• 3. Kουτσό Σε ένα άξονα που χάραζαν στο χώμα, έφτιαχναν τρία ή πέντε τετράγωνα διαδοχικά και εναλλάξ.Τα παιδιά ένα-ένα κινούνταν όπως δείχνουν ταβέλη, στο ένα πόδι -κουτσό - σπρώχνοντας και μια πετρούλα από το ένα τετράγωνο στο άλλο, χωρίς να πατήσουν τη διαχωριστική γραμμή ήνα βγουν από το ημικύκλιο ούτε αυτά αλλά και ούτε η πετρούλα που έσπρωχναν.
• 4. Τυφλόμυγα Ένα παιδί έχει το ρόλο της τυφλόμυγας. Δένουμε γύρω από τα μάτια ένα μαντήλι ή μια πετσέτα, ώστε να μη μπορεί να βλέπει. Μετά τα υπόλοιπα παιδιά κινούνται γύρω του κάνοντας κύκλους και το αγγίζουν, ώστε να του αποσπάσουν την προσοχή. Μόλις το παιδί - τυφλόμυγα πιάσει ένα άλλο παιδί, τότε αφού το ψηλαφήσει προσπαθεί να μαντέψει ποιο παιδί είναι φωνάζοντας δυνατά το όνομά του. Αν καταφέρει να μαντέψει σωστά το όνομα του παιδιού που έπιασε, τότε το παιδί που πιάστηκε γίνεται αυτό τυφλόμυγα. Αν όμως μαντέψει λάθος, τότε το παιχνίδι συνεχίζεται και τυφλόμυγα παραμένει το πρώτο παιδί.
• 5. Περνά, περνά η μέλισσα Πρόκειται για ένα από τα παλιότερα και πλέον παραδοσιακά παιχνίδια. Χρειάζονται να υπάρχουν τουλάχιστον έξι παιδιά και τα δύο από αυτά κτυπούν παλαμάκια και τραγουδούν: «Περνά - περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα παιδόπουλα...». Τα υπόλοιπα πρέπει να περάσουν κάτω απ τα χέρια τους και όποιο παιδί πιάνεται μόλις σταματήσουν το τραγούδι, είναι υποχρεωμένο να διαλέξει με ποιανού το μέρος θα πάει. Τελικά, όταν πιαστούν όλα τα παιδιά και διαλέξουν με ποιανού το μέρος θα πάει το κάθε ένα, τότε όλα τα παιδιά τραβάνε τους άλλους και όποιοι δεν πέσουν κάτω είναι οι νικητές.
• 6. Tα σκλαβάκια Τα σκλαβάκια παίζονται με μπάλα. Έβγαζαν με λάχνισμα δυο παιδιά και 4 στη μέση. Τα δυο ακριανά παιδιά προσπαθούν να πετύχουν τα τέσσερα με τη μπάλα, ενώ τα τέσσερα προσπαθούν να την αποφύγουν. Όποιο χτυπηθεί βγαίνει έξω. Οι μπάλες φτιάχνονταν συνήθως με κουρέλια.Τα μάζευαν όλα μαζί, κουβάρι, τα τύλιγαν με ένα μεγάλο κουρέλι και το έραβαν.
• 7. Η μακριά γαϊδούρα Παιζόταν από 10 τουλάχιστον αγόρια σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα έφτιαχνε την μακριά γαϊδούρα. Ένα παιδί στεκόταν στον τοίχο σκυμμένο και με το πρόσωπο γυρισμένο σ’ αυτόν. Το άλλο παιδί με τα δύο του χέρια κρατούσε από τη μέση το πρώτο παιδί. Στα πισινά του δεύτερου παιδιού έπιανε άλλο παιδί και ούτω καθεξής, ώσπου να σχηματιστεί ένα μακρύ ανθρώπινο σκυμμένο σώμα. Τα παιδιά προστάτευαν τα κεφάλια τους ανάμεσα στα πόδια του μπροστινού. Όταν ήταν έτοιμη η μακριά   γαϊδούρα, ένα ένα τα παιδιά της άλλης ομάδας πηδούσαν, για να ανέβουν όλα επάνω στις πλάτες της μακριάς γαϊδούρας. Εάν δεν τα κατάφερναν, τότε ήταν χαμένοι. Εάν όμως τα κατάφερναν, η ομάδα της μακριάς γαϊδούρας κουνιόταν, προσπαθώντας να ρίξει κάτω αυτούς που ήταν καβάλα. Την ώρα εκείνη οι επάνω έλεγαν «Δέκα-δέκα την ημέρα και εκατό την εβδομάδα και σαράντα και πενήντα και το γαιδουράκι μου και το σαμαράκι μου, πουρ-πουρ» Και κατέβαιναν νικητές, εάν κατόρθωναν να παραμείνουν καβάλα.
• 8. ΤΟ ΚΥΝΗΓΗΤΟ Ένα παιχνίδι που παίζουμε είναι το κυνηγητό. Πρέπει να κυνηγάει ένας και οι άλλοι να τρέχουμε και να μην κρυβόμαστε,το παιδί που κυνηγάει να μην κάνει κλεψιές.Υπάρχει και "ξελέ", δηλαδή να πάει το παιδί που δεν κυνηγάει στο παιδί που είναι πιασμένο, να το ακουμπήσει και έτσι ελευθερώνεται.Επίσης έχει και "μάνα", δηλαδή αυτό το παιδί που δεν κυνηγάει να πάει εκεί και έτσι αυτός που κυνηγάει δεν μπορεί να τον πιάσει. Αυτό το παιχνίδι λέγεται κυνηγητό.
• 9. Το κρυφτό Ένα παιδί με το πρόσωπο σε τοίχο ή δέντρο, μετράει ως το 100 ανά 5. Μόλις τελειώνει το μέτρημα, προσπαθεί να βρεί τους κρυμμένους. Αν κάποιος προλάβει και πάει στο μέρος που καθόταν αυτός που μετράει και φωνάξει «φτουξελευθερία» σε όλους, τότε ελευθερώνονται όλα τα παιδιά. Ξαναφυλάει ο ίδιος. Αν αυτός που φυλάει, τους δει και τους φτύσει όλους, ο πρώτος που θα βρει τα φυλάει.
• 10. ΤΑ ΜΗΛΑ Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Μετά κάνουν"πέτρα-ψαλίδι- χαρτί«, για να δουν ποια από τις δύοομάδες θα είναι μέσα. Η ομάδα που είναι έξω πετάειτην μπάλα με σκοπό να «κάψει» τα παιδιά που είναι μέσα. Τα παιδιά που είναι μέσα πρέπει να τρέχουνεδώ κι εκεί, για να μην τους ακουμπήσει η μπάλα. Αν καείς, βγαίνεις έξω, αν όμως πιάσεις την μπάλα, κερδίζεις ένα μήλο. Ο σκοπός αυτού του παιχνιδιούείναι να πιάσεις όσο περισσότερα μήλα μπορείς. Με κάθε μήλο έχεις μια ζωή παραπάνω, δηλαδή αν καείς παίζεις δεύτερη φορά, γιατί είχες πιάσει μήλο.Ο τελευταίος που θα μείνει πρέπει να δεχτεί δώδεκα συνεχή χτυπήματα χωρίς να τον κάψουν. Έτσι κερδίζει η ομάδα του, αλλιώς κερδίζει η έξω ομάδα.
• 11. Τα εφτάπετραΤο παιχνίδι αυτό μοιάζει πολύ µε τα κεραµιδάκια, µε τη διαφορά ότι εδώ έχουµε 7 πέτρες και τις στήνουµε στο κέντρο ενός κύκλου µε διάµετρο περίπου δυο µέτρα. Οι παίκτες, όπως και στα κεραµιδάκια ή το τζαµί, προσπαθούν διαδοχικά πετώντας την µπάλα να ρίξουν τις πέτρες. Ότανκάποιος το καταφέρει, οι αντίπαλοι τοποθετούν τις πέτρες γύρω γύρω στον κύκλο και ύστερα πρέπει να πετύχουν τους άλλους µε την µπάλα, καθώςαυτοί προσπαθούν να ξαναστήσουν τις πέτρες στο κέντρο του κύκλου.