Τα Δικά μας Παιδιά στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2012: Οι καταγόμενοι από την 
Βρομόβρυση επιτυχόντες !
Θεωρούμε  υποχρέωσή μας να καταχωρίσουμε εδώ τα ονόματα των Βρομοβρυσαίων, που δίνοντας το δικό τους δύσκολο αγώνα, κατόρθωσαν να επιτύχουν την εισαγωγή τους σε Πανεπιστήμια ή ΤΕΙ.
 Σε δύσκολες εποχές, σαν αυτές, που βιώνει σήμερα η Κοινωνία μας, ειδήσεις όπως αυτή, μας δίνουν μία ανάσα αισιοδοξίας γιά το μέλλον του τόπου μας. Αυτό, άλλωστε, ανήκει εξ ολοκλήρου σε όσους αγωνίζονται, τον καλό αγώνα, και ιδιαιτέρως σε εκείνους τους νέους μας, πού, με την στάση τους και την δράση τους, επικυρώνουν την σοφή ρήση: "τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτώνται με τον καλό αγώνα".  
 Στούς  επιτυχόντες απευθύνουμε τα θερμά μας συγχαρητήρια, και καλές σπουδές. Αν υπάρχει κάποιος που παραλείψαμε, να μας ενημερώσει στο τηλ.6947435998.

1) Καμαρινοπούλου   Δέσποινα του Παναγιώτη
       ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ   Πανεπιστήμιο Πειραιά
2) Σαραντόπουλος  Νικόλαος του Ηλία και της Ζωής Θεοφιλοπούλου
    ΣΧΟΛΗ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ  ΤΕΙ Αθήνας

Τον Οκτώβριο και το τμήμα Παραδείσια -Τσακώνα.

Μέσα στον Οκτώβριο αναμένεται τελικά να δοθεί στην κυκλοφορία το πολύπαθο τμήμα του αυτοκινητόδρομου Παραδείσια - Τσακώνα, με την παράκαμψη στο σημείο της μεγάλης κατολίσθησης: Αυτό οριστικοποιήθηκε χθες σε επίσκεψη στο έργο του αρμοδίου διευθυντή του υπουργείου Υποδομών Γ. Καρνέση. 

Η καθυστέρηση αυτή, η νέα παράταση, οφείλεται κυρίως στα ηλεκτρομηχανολογικά του έργου, στα φώτα που πρέπει να μπουν στο "κατ-εντ-κάβερ" και στο ημιστέγαστρο - τα οποία για λόγους ασφαλείας πρέπει να λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο. Η καθυστέρηση στην παραγγελία τους και το γεγονός ότι πρέπει να έρθουν από το εξωτερικό πηγαίνει το έργο προς τα πίσω, ενώ ήταν να παραδοθεί τέλη Σεπτεμβρίου. 

Την επόμενη εβδομάδα ξεκινάει η ασφαλτόστρωση στην παράκαμψη και θα προχωρήσει η διαγράμμιση και η σήμανση. Τα στηθαία ασφαλείας έχουν ήδη τοποθετηθεί.

Να υπενθυμίσουμε ότι από την παράκαμψη των 1.000 περίπου μέτρων στο σημείο της μεγάλης κατολίσθησης, εκεί όπου θα φτιαχτεί η εντυπωσιακή τοξωτή μεταλλική γέφυρα, θα περνούν όλα τα οχήματα, και τα φορτηγά και τα λεωφορεία.  πηγή: Ελευθερία.

Τα Πόνυ του Πηδήματος Μεσσηνίας.

Η αγάπη των παιδιών.

Υπαρχουν και κοντοσωμα αλογα (πόνυ) της ράτσας της Σκύρου στο Πήδημα Καλαμάτας.      Μπορείτε όλοι να τα δείτε δίπλα απο τις πηγές στο Πήδημα να βόσκουν και να πίνουν νερό απο το πατάμι. Αν δεν τα βρείτε εκεί είναι δίπλα απο την παιδική χαρά στο εκκλησάκι.                      Ανήκουν στον κύριο Μπαρούνη.

Το κεφάλι του είναι κάπως χοντρό, αλλά με μεγάλα έξυπνα μάτια και μεγάλα ρουθούνια. Ο λαιμός είναι πολύ δυνατός και χοντρός σε αναλογία με τις ωμοπλάτες και το στέρνο, που είναι στενά και απότομα. Το κεφάλι μοιάζει σαν μονοκόμματο, με τον πολύ μυώδη λαιμό, χοντρό και τριγωνικό στο σημείο που σμίγει με το κεφάλι. Η χαίτη του είναι μακριά και πλούσια με ένα χρώμα πάντα πιο σκούρο από το δέρμα και με ανακατωμένες ασημένιες τρίχες. Το κορμί είναι ορθογώνιο· τα πόδια λεπτά, γερά και νευρώδη με δυνατές κλειδώσεις. Η κοιλιά όμως είναι πολύ μεγάλη, η ράχη καμπυλώνεται ελαφρά, οι μηροί αποκλίνουν όπως της αγελάδας και η ουρά είναι τοποθετημένη χαμηλά, όπως στα γαϊδούρια, πολύ πυκνή και φτάνει ως τη γη. Τα χρώματα των Σκυριανών αλόγων είναι διάφορες αποχρώσεις του καστανού και του κοκκινόφαιου και σπανιότερα το λευκό ή το γκριζόφαιο πονυ

Σε σύγκριση με άλλα άλογα, τα πόνυ παρουσιάζουν συχνά παχύτερες χαίτες, ουρές και τομάρι, καθώς και αναλογικά κοντύτερα πόδια, ευρύωμένοι με τα άλογα μπορεί να μπερδέψουν ένα ενήλικο πόνυ με πουλάριτερα κοιλιά, βαρύτερο κόκαλο, παχύτερο λαιμό, και μικρότερες κεφαλές με ευρύτερο μέτωπο. Η λέξη "πόνι" προέρχεται από την παλιά γαλλική poulenet, που σημαίνει πουλάρι, ένα νεαρό, ανώριμο άλογο, αλλά αυτό δεν είναι η σύγχρονη έννοια Σε αντίθεση με ένα πουλάρι αλόγου, ένα πόνι παραμένει περιορισμένου μεγέθους και στην πλήρη ενηλικίωση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που δεν είναι εξοικειώμενοι με τα άλογα μπορεί να μπερδέψουν ενα πόνυ με ενα πουλάρι.. Η αγάπη των παιδιών......

Ο Πύργος Άιφελ των "Φιλιατρών."

                                                                                                                                                                    Εισερχόμενος κανείς στην πόλη των Φιλιατρών έχει την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά ένα παράξενο μεταλλικό αρχιτεκτόνημα, τον «Πύργο του Άιφελ» όπως ονομάζεται κι έχει καθιερωθεί να αποκαλείται από τους ντόπιους κατοίκους.                                                                                                                                  

Το συγκεκριμένο κτίσμα δεν είναι τυχαίο που αποκαλείται με αυτό το όνομα, καθώς ο λόγος για τον οποίο κατασκευάστηκε ήταν ακριβώς αυτός: να θυμίζει δηλαδή το πασίγνωστο θηριώδες μεταλλικό δημιούργημα του Παρισιού!





Ο Πύργος του Άιφελ των Φιλιατρών είναι ένα ομοίωμα μικρών διαστάσεων που φιλοτεχνήθηκε τον περασμένο αιώνα από τον καταγόμενο από τα Φιλιατρά γλύπτη Χάρρυ Φουρνιέ (το αληθινό του όνομα είναι Χαράλαμπος Φουρναράκης).

Πολυλίμνιο Μεσσηνίας..

Ένας μικρός καταπράσινος παράδεισος με καταπράσινες εικόνες,ξυλινες γεφυρες, από καταράκτες και λιμνούλες με τυρκουάζ νερά, είναι το Πολυλίμνιο στο νομό Μεσσηνίας.                  

Η πρόσβαση είναι εύκολη και γίνεται από τον δρόμο Πύλου-Μεσσήνης, στην κοινότητα Χαραυγή του Πρώην Δήμου Βουφράδος.                                                                                      

Στο ενδιάμεσο της διαδρομής, συγκεκριμένα στην κοινότητα Καζάρμα υπάρχει πινακίδα που οδηγεί στην κοινότητα Χαραυγή και στον τελικό προορισμό του Πολυλιμνίου.

Το Πολυλίμνιο είναι ένα τοπίο  ιδανικό σημείο για τους φανατικούς της φύσης και της πεζοπορίας










. Για να προσεγγίσετε το φαράγγι παίρνετε τον  χωματόδρομο που διακλαδώνεται σε δυο μέρη, ένα προς το παρκιν της Μαύρης Λίμνης και αριστερά προς το παρκιν της λίμνης του Ιταλού. Στην λίμνη Κάδη θα βρείτε ενα μεγάλο καταρράκτη. 

Απόσταση 30 λεπτά απο Καλαμάτα 30 χιλιόμετρα περίπου.









Ενα φυσικό τοπίο στην περιοχή μας που θα πρέπει όλοι να το επισκεφτούμε  και να το διαφημίσουμε με κάθε τρόπο για να γνωρίσουν όλοι τις φυσικές ομορφιές της Μεσσηνίας μας.

Νεραϊδόκηπος...Γουβάλα.

Νεραϊδόκηπος

Ο Νεραϊδόκηπος βρίσκεται στο όρος Γουβάλα λίγο έξω από τη κοινότητα του Πεύκου (Μπάλα)  στα όρια με τα χωριά Βρομόβρυση (οικισμός Κρασοπούλα) και Σταματινού.  Πλησίον του νεραϊδόκηπου υπάρχουν ιδιοκτησίες  βρομοβρυσαίικες (Σκανταλαίικες) Είναι μια εκπληκτικά γραφική ύπαιθρος, ζωσμένη με λογής παράξενες ιστορίες και επίμονους θρύλους για πλάσματα αλλόκοσμα, ξωτικά, νεράιδες και νύμφες με σχεδόν μόνιμη παρουσία εκεί. Ο Νιάρχος Καρζής, κάτοικος της περιοχής, όπως ισχυρίζεται τις είδε μια φορά που περνούσε από εκεί όπως και πολλοί άλλοι. Λένε ακόμη ότι σε μια στέρνα κάθε βράδυ βγαίνει, άμα περάσουν μεσάνυχτα μια Νεράιδα , κ΄έχει ένα χρυσό χτένι, μια ασημένια τσατσάρα και χτενίζεται. Αλλά και σε άλλες στέρνες βρύσες και πηγές είναι το βράδυ Νεράιδες που χτενίζονται. Μια βρύση τα μεσάνυχτα έπαυε να βγάζει νερό. Τότε έβγαινε μια Νεράιδα από μέσα και αφού έκανε μια βόλτα ένα γύρο έπειτα έμπαινε πάλι μέσα. Τότε η βρύση άρχιζε να βγάζει πάλι νερό. Μια νύχτα πέρναγε από εκεί ένας συγχωριανός μας και την είδε να στέκεται κοντά στη βρύση. Την πέρασε για μια φιλενάδα του την πλησίασε και την χαιρέτησε. Εκείνη δεν του απάντησε, αλλά άφησε ένα ηχηρό γέλιο και έπειτα έγινε άφαντη. Τότε εκείνος κατάλαβε πως ήταν ξωτικό. Όταν γύρισε στο σπίτι του έπεσε άρρωστος. Όλο το κορμί του πέταξε πετάλες και ήταν άρρωστος όλο το χρόνο.

  Ο Νεραϊδόκηπος είναι πύλη μεταφυσικής για τους λάτρεις του παραδόξου και θησαυρός μελέτης για τους λάτρεις της λαογραφίας. Αξιοσημείωτο είναι το ότι για την επίσημη Δικτυακή Πύλη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Μεσσηνίας, από το σύνολο των χωριών του Δήμου Οιχαλίας και των εκτάσεών τους, ο Νεραϊδόκηπος αποτελεί τη πιο σημαντική και ενδιαφέρουσα πρόταση προς επίσκεψη. Σύμφωνα με τον Παυσανία εκεί έγινε η μεγάλη μάχη μεταξύ των Μεσσηνίων και Σπαρτιατών (πλησίον της μεγάλης τάφρου) στο σημερινό Παλιοχώρι Σταματινού.      Πηγή:Μερόπη. 

Αναστηλώνεται το σπίτι της Κάλλας

Το μισογκρεμισμένο πατρικό της Μαρίας Κάλλας θα ανορθωθεί και πάλι στο Νεοχώρι Μεσσηνίας. Τα ερείπια από τους τοίχους της οικίας των Καλογεροπουλαίων, εκεί που τελειώνει το ποτάμι της Μαυροζούμενας, δεν αντέχουν άλλους σεισμούς και θεομηνίες.

Κάποιοι γέροντες που είναι εν ζωή θυμούνται ακόμη τη μικρή Μαρία να παίζει στον ανθισμένο κήπο που τώρα είναι πνιγμένος από τα αγριόχορτα, λίγο προτού οι γονείς της -ο φαρμακοποιός του Μελιγαλά Γιώργος Καλογερόπουλος και η μητέρα της Ευαγγελία Δημητριάδη- φύγουν μετανάστες στην Αμερική. Το οίκημα έφτασε να ρημάξει από την ασυνεννοησία των κληρονόμων και την κρατική αδιαφορία, που χρόνια τώρα δεν μπορούσαν να τα βρουν.

Ωσπου έριξαν νερό στο κρασί τους η Σωτηρία Καλογερόπουλου -σύζυγος του αδελφού του πατέρα της Μαρίας Κάλλας- και η κόρη της Παπαϊωάννου Βασιλική, που δέχτηκαν την προσφορά του πρώην δήμου Μελιγαλά και πούλησαν το μισογκρεμισμένο σπίτι και το οικόπεδο, έναντι 100.000 ευρώ. Και τώρα, πέτρα στην πέτρα θα ανοικοδομηθεί εκ βάθρων για να μείνει στην ιστορία του τόπου ως μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

«Είμαι αποφασισμένος και το έχω εντάξει στον προϋπολογισμό. Είναι από τις προτεραιότητές μας να ανακατασκευάσουμε το πατρικό σπίτι της Μαρίας Κάλλας. Είμαστε υπερήφανοι που σε αυτό τον τόπο γεννήθηκε η ντίβα της όπερας, αυτό το παγκόσμιο φαινόμενο που δεν είναι μόνο ελληνικό» δήλωσε στην «Espresso» ο δήμαρχος Οιχαλίας Φίλιππος Μπάμης.

Βεβαίως, θα προηγηθεί μελέτη την οποία θα προωθήσει άμεσα ο κ. Μπάμης, ο οποίος δοθείσης της ευκαιρίας σχολίασε: «Θεωρώ ότι ήταν πάρα πολλά τα χρήματα που δόθηκαν από την προηγούμενη δημοτική αρχή για την αγορά του σπιτιού της Κάλλας. Εγώ θα ακολουθούσα άλλες μεθόδους. Θα έκανα αναγκαστική απαλλοτρίωση χωρίς να δώσω ούτε μία δεκάρα. Θεωρώ ότι οι κληρονόμοι της Κάλλας εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση».

Πηγή | ΜΕΡΟΠΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Μουλάρι και Γαιδούρι..μέσα μεταφοράς και εργασίας.

Γνωριμία με την Πανίδα της Βρομόβρυσης-"Ο γάιδαρος και το μουλάρι, τα μεταφορικά μέσα της εποχής"<H ΦΟΥΛΑ ΜΑΣ>


Μουλάρι.
Το μουλάρι ή ημίονος προέρχεται από τη διασταύρωση γάιδαρου και φοράδας. Το μουλάρι δεν μπορεί να αναπαραχθεί ,λόγω των χρωματοσωμάτων που έχει. Είναι πιο μεγαλόσωμο από το άλογο και έχει σώμα αλόγου και πόδια γάιδαρου. ΄Εχει τη δυνατότητα να μεταφέρει μεγάλα βάρη. Μεταφορικά ο όρος μουλάρι , χρησιμοποιείται για κάποιο που έχει επιμονή (μουλάρωσε).


Ο γάιδαρος ή όνος   Ο γάιδαρος λέγεται και όνος. Είναι κατοικίδιο ζώο , θηλαστικό ,που ανήκει στην τάξη περισσοδάκτυλα. Πρόκειται για ζώο που φημίζεται για την υπομονή του. Αποτελεί σύμβολο ταπεινότητας και αυτό χρησιμοποίησε ο Χριστός , για την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα. Από τη δια σταύρωση αλόγου (φοράδας) και γάιδαρου προέρχεται το μουλάρι. Είναι ζώο υπομονετικό , πεισματάρικο και χρήσιμο ,ιδιαίτερα στους γεωργούς. Ο Αίσωπος , το αναφέρει στους μύθους του και πολλά σύγχρονα παραμύθια μιλούν για αυτό.


Στη Βρομόβρυση χρησιμοποιούσαν  οι χωρικοί  και τα δύο ζώα για μεταφορές αγαθών και ακόμα να μεταφέρουν τους ίδιους. Στο χωριό δεν υπήρχαν  άλογα ,λόγω του ορεινού δύσκολα τα άλογα κινούνται. Κάθε οικογένεια είχε από ένα ,που ήταν το δεξί τους χέρι. Με αυτά ζευγάριζαν , κουβαλούσαν ξύλα , σιτάρια και πήγαιναν στα χωράφια και στα ζώα τους .  Τα πρόσεχαν σαν τα μάτια τους , τα πετάλωναν και πολλές φορές έφερναν και κτηνίατρο να τα δει. Βλέπετε ήταν το μεταφορικό τους μέσο, το τρακτέρ και το φορτηγό τους.!!Σήμερα υπάρχουν λιγοστά.!!!!!!

Εμείς τα παιδιά τα προσέχαμε και τα αγαπούσαμε . Πολλές φορές αναλαμβάναμε να τα ταϊζουμε , να τα ποτίζουμε και να καθαρίζουμε το μέρος που έμεναν . Τα καλοκαίρια μας τα φόρτωναν στάχυα , για να τα φέρουμε στα αλώνια στο χωριό. ΄Εβλεπες πολλά ζώα στη σειρά φορτωμένα και μας οδηγούς . Η χαρά μας ήταν μεγάλη ,όταν γυρίζαμε πίσω στα χωράφια και τα ζώα ήταν ξεφόρτωτα. Κάμε αγώνες δρόμου .
Ακόμα και στα πανηγύρια οι χωριανοί πήγαιναν με τα ζώα τους. ΄Εριχναν πάνω στο σαμάρι κάποια κουβέρτα καινούρια , κάθιζε ο πατέρας ή  η μητέρα και τα παιδιά κάθονταν πίσω από το σαμάρι (καπούλια)) και μάλιστα μας έδεναν με σχοινί ,για να μην πέσουμε.

Αξέχαστα χρόνια, αξέχαστες εποχές………………….

Βρύση-Νυπτήρας

Βρύση: μεταλλικό δοχείο νερού με βρυσάκι 

 που κρεμάμε στον τοίχο και στο οποίο βάζουμε νερό και ανοιγοκλείνομαι  τη  βρύση του για να το χρησιμοποιήσουμε με τον ίδιο τρόπο που χρησιμοποιούμε τις βρύσες στο σπίτι μας.

 Βολεύει πολύ να το κρεμάς σε κάποιο δέντρο  όταν δεν έχεις μόνιμα νερό, ώστε να έχεις νερό σε κάποιο σημείο που επιθυμείς,(σήμερα θα την βρείς μόνο σε κάποια γρέκια-αγροικίες κτηνοτρόφων  τα οποία δεν έχουν μόνιμα νερό)για την κάλυψη των αναγκών τους.

! Φανάρι.

Ψυγείο Αέρος - κοινώς φανάρι..                 

Πριν  το  1972  όπου  και  ήρθε  το  ρεύμα  στο  χωριό  μας  αυτό ήταν  το 
ψυγείο  όπου  τοποθετούσαμε  τα  φαγητά   μας  πριν  τα καταναλώσουμε.      Συσκευή   που  δεν  έλλειπε  από  κανένα σπίτι.!!!                                                         Απαραίτητο  το  καλοκαίρι  όταν  οι  οικογένειες  έμεναν στα χωράφια κάτω  από  κάποιο  δέντρο (γρέκι).

Επικούριος Απόλλωνας.

Ναός του Επικούριου Απόλλωνα την 23-8-2012

Ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα είναι ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους της αρχαιότητας. Ανεγέρθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ;) και αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Το μνημείο αυτό με την πανανθρώπινη σημασία και συνάμα ένα από τα καλύτερα σωζόμενα της κλασικής αρχαιότητας ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που περιλήφθηκε στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1986. Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.Οι επισκέπτες του ναού "σήμερα", αντικρίζουν το ναό με το απαραίτητο για την ασφάλεια του μνημείου "στέγαστρο".






 ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΕΙΡΑΣ: Τα χωριά του Δήμου Είρας είναι γραφικά, με

 λιγοστούς αλλά φιλόξενους κατοίκους. Κάτω από το χωριό Πέτρα βρίσκονται οι πηγές της Νέδας. Το χωριό Κακαλέτρι  βρίσκεται κοντά στην ηρωική αρχαία Είρα. Η Μαρίνα αποτελεί ένα πανέμορφο χωριό ξεχασμένο στις πλαγιές της κοιλάδας της Νέδας. Στο χωριό Στάσιμο υπάρχουν λείψανα από οχυρώσεις της αρχαίας Είρας. Στο Σύρριζο θα περιηγηθείτε στις ομορφίες του χωριού και θα επισκεφθείτε την επιβλητική εκκλησία του και το Ποτισώνα.  Η διαμονή σας είναι εξασφαλισμένη στο χωριό Αμπελιώνα όπου υπάρχει ξενώνας. Πρόκειτε για ένα πανέμορφο χωριό που πρέπει να επισκεφθείτε όπως επίσης και το χωριό Νέδα. 

"Στα περισσότερα από τα χωριά του Δήμου Είρας "προσμένει" το ταξιδιώτη και από ένα καφενεδάκι. 

ΠΩΣ ΘΑ ΦΘΑΣΕΤΕ: Ο επαρχιακός δρόμος που συνδέει τη Καλαμάτα με το Διαβολίτσι, μετά το Διαβολίτσι οδηγεί στο χωριό Κάτω Μέλπεια. Εδώ οι σημάνσεις σας ενημερώνουν πως ο Επικούριος Απόλλωνας απέχει 40 χιλιόμετρα. Ακολουθώντας μια μαγευτική διαδρομή που στο πέρασμα της συναντάτε τα χωριά Διμάνδρα, Σύρριζο, Στάσιμο, Κάκαλέτρι, κ.λ.π κατευθύνεστε στο χωριό Σκληρού όπου εκεί κοντά. βρίσκεται ο ναός.

Επισκεφτήκαμε το ναό στις 23 Αυγούστου του 2012.

Απάντηση του Ιερέα του Αγίου Φλώρου στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας.

Με βαθύ  πόνο ψυχής αναγκάζομαι και πάλιν ν' απευθυνθώ δημόσια σε Σας, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν είναι, κατ' εμέ, αναγκαίο, ούτε πρέπον στη σχέση του ιερέως μετά του επισκόπου. Αυτό το πράττω με βαριά καρδιά σε απάντηση υμετέρου δημοσιεύματος, μέσω του Γραφείου Τύπου σας στην έγκριτη εφημερίδα της Καλαμάτας "Ελευθερία" (12•3•11, σ. 10), στο οποίο, εμμέσως πλην σαφώς, με χαρακτηρίζετε ως "ψεύτη". Σας υπενθυμίζω ότι τα δυο βασικά γνωρίσματα που κυριαρχούν στη ζωή μου είναι οι αρετές της αλήθειας και της αγάπης, από τις οποίες δεν παρεξέκλινα και φυσικά ούτε θα παρεκκλίνω: και  εξηγούμαι:

1. Στο δημοσίευμά σας αναφέρετε ότι εγίνατε αποδέκτης παραπόνων ενοριτών του Αγίου Φλώρου με το αίτημα της μεταθέσεώς μου από την ενορία αυτή. Παρακαλώ να καταθέσετε τα ονόματα των παραπονεθέντων και τα επιχειρήματά των. Αναφορικώς με τις έωλες αιτιάσεις περί ανακολουθίας των σκέψεών μου δύνανται να ομιλήσουν όσοι με γνωρίζουν καλώς.

2. Αναφορικώς με τον έλεγχο, των βιβλίων (λογιστικών) του ναού: Σας υπενθυμίζω ότι σας παρέδωσα του έτους 2010. Μου ζητήσατε και τα βιβλία του 2009 και Σας είπα ότι θα Σας τα προσκομίσω, αλλά παρελθόντος του χρόνου δε είχον ετέραν ειδοποίηση και θεωρήσαμε ότι δεν ήτο πλέον αναγκαίον.

3. Είναι απορίας άξιον γιατί ο μητροπολίτης ζήτησε την αναγκαστική μετάθεση μου. Δηλαδή αν κρίνομαι μη ικανός για τη μια ενορία κρίνομαι για την άλλη; Μήπως οι πιστοί κατατάσσονται  σε κατηγορίες με κριτήρια γεωγραφικά, πλούτου, κοσμικών τάσεων και φρονημάτων, μειωμένης ορθοδόξου πίστεως κλπ. κλπ.

4. Αναφορικώς με την αναγκαστική μετάθεσή μου Σας γνωρίζω τα εξής: Η πρώτη φορά που κλίθηκα να παραστώ στο Συνοδικό Δικαστήριο συνέπεσε με την εισαγωγή μου στο Νοσοκομείο Καλαμάτας. Δεν προφασίστηκα, όπως λέτε, "λόγους υγείας", δηλαδή αμφισβητείτε τις υπογραφές των θεραπόντων ιατρών κρατικού νοσοκομείου; Δηλαδή το Νοσοκομείο Καλαμάτας παρανομεί;

Η αμφισβήτησή σας προσβάλλει  το Νοσοκομείο και τον υπογραφόμενο. Τη δεύτερη φορά δεν αρνήθηκα να εμφανισθώ στο Δικαστήριο. Την παραμονή της δικασίμου Σας τηλεφώνησα και μου συστήσατε να κάνω αίτηση αναγκαστικής μεταθέσεως και δεν χρειάζεται να μεταβώ στο Συνοδικό Δικαστήριο, πράγμα το οποίο και έγινε. Τώρα πού βλέπετε την άρνησή μου να παραστώ στο Συνοδικό Δικαστήριο; Παρακαλώ δημόσια να μου γνωρίσετε πότε και ποια απόφαση του Συνοδικού Δικαστηρίου εκδόθηκε σε βάρος μου και αν ναι γιατί δεν έλαβα γνώση της αποφάσεως;

5. Είναι χρήσιμο να υπενθυμίσω προς κάθε κατεύθυνση ότι η μετάθεσή μου στην ενορία Βελανιδιάς δεν έγινε από το Συνοδικό Δικαστήριο, αλλά από Σας προσωπικώς. Ιδού τα ενδιάμεσα έγγραφά Σας: α) Αρ. πρωτ. 709/10 της 28/2/11: Μετάθεση στη Βελανιδιά Αρ. πρωτ. IIl/ΙΙ της 28/2/ΙΙ:  Ποινή τριμήνου αργίας.

6. Μετά τη λήξη της 20ημέρου αναρρωτικής αδείας μου,  συνέχισα να υπηρετώ στην ενορία μου και ανέμενα τις αποφάσεις Σας. Αναφορικώς δε με τον προσωρινό αντικαταστάτη μου Ιερομόναχο, με τη λήξη  της αδείας μου συνέχισα την κανονικήν υπηρεσίαν μου στην ενορία μου, αυτός συνέχιζε να έρχεται τις Κυριακές μόνο, προφασιζόμενος να εκπαιδευθή πλησίον μου. Επειδή δημιουργήθηκαν μερικά σχόλια, του ζήτησα να σταματήσει να έρχεται και αυτό το γνωστοποίησα στον Πρωτοσύγκελλο, ο οποίος ρητώς μου υποσχέθηκε ότι θα ρυθμίσει το θέμα.

7. Σχετικά με το άτυχες, κατ' εμέ, γεγονός εντός του Ναού του Κοιμητηρίου μετά του Ιερομόναχου, τα υπ' αυτού υποστηριζόμενα: "περί ύβρεων, ότι έσχισα τα άμφια, ότι πέταξα τα βιβλία του κ.λπ., όλα αυτά είναι παντελώς ψευδή,  συκοφαντικά και ανυπόστατα. Παρακαλώ να κατονομασθούν οι μάρτυρες του συμβάντος,  για να δούμε από πού προέρχονται οι πληροφορίες που τόσο βάναυσα παραποιούν την αλήθεια.

8. Αναφορικώς με τα λεγόμενα ότι τελούσα ακολουθίες του Εσπερινού και Παρακλήσεων σε ιδιωτικά σπίτια, είναι παντελώς ψευδή. Ουδέποτε και σε καμιά περίπτωση δεν μετέβην σε σπίτια ενοριτών μου για να τελέσω τέτοιες ακολουθίες. Οντως πρωτοφανείς φαντασιώσεις.

9. Αναφορικώς με την κριτική σας για την κτηριακή κατάσταση του ενοριακού Ναού, σας παραπέμπω στην πρώτη μου επιστολή. Εν προκειμένω να μου κατονομάσετε τα ιδιωτικά παρεκκλήσια, που όπως ισχυρίζεσθε, επιμελούμαι.

10. Είναι απολύτως αναγκαίον, προς αποκατάσταση της αληθείας, να μου γνωρίσετε δημοσίως, σε ποια Συνεδρία του Επισκοπικού Δικαστηρίου Καλαμάτας, υπό ποίαν σύνθεσιν, και πότε εξεδικάσθη η υπόθεση της επιβληθείσης ποινής τριμήνου αργίας, δίχως να έχω τη δυνατότητα,  κατόπιν νομίμου κλητεύσεώς μου, να παραστώ και να υπερασπισθώ τον εαυτόν μου.

11. Σεβασμιώτατε, έχοντας υπόψη μου ότι γνώμονάς μου είναι ο λόγος του Α. Παύλου: "Μιμηταί μου γίγνεσθαι, καθώς και εγώ Ιησού Χρίστου" και θέλοντας να βαδίσω στα βήματά του, τονίζω ότι  δεν είμαι "αλάθητος". Οσοι όμως κατά καιρούς με κατηγόρησαν, εκούσια ή ακουσία και εφ' όσον τεκμηριωμένα το αποδείξουν,  δηλώ ότι  δημόσια θα ζητήσω "συγγνώμη". Οι ενορίτες των ενοριών που υπηρέτησα είναι σε θέση να μαρτυρήσουν περί εμού. Μετά βεβαιότητος δηλώ ότι  ως ιερέας τηρώ με αυστηρότητα τους κανόνες και την παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας και αρνούμαι να συσχηματίζομαι με τις υποδείξεις του οποιουδήποτε ασχέτου. Κατόπιν  των ανωτέρω,  διαισθάνομαι ότι είμαι ανεπιθύμητος στην υφ' υμών ποιμενομένην Μητρόπολη. Οθεν αναγκάζομαι να υποβάλω την παραίτησή μου εκ των εφημεριακών καθηκόντων μου.

Μετά βαθυτάτου σεβασμού

Ιερέας Νικόλαος Θλιμμένος Πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών                       πηγή: Ελευθερία.

Αγία Θεοδώρα με τα 17 δέντρα στη σκεπή της. Ενα Θαύμα στην περιοχή μας

Από την επίσκεψή μας στις 23 Αυγούστου στις καλοκαιρινές μας διακοπές στον ιερό αυτό χώρο, που όλοι θα πρέπει να επισκεφτείτε,  για να τον δείτε από κοντά.     

Η εξήγηση που έδωσαν για το παράδοξο αυτό φαινόμενο συνοπτικά μερικοί επιστήμονες:

- κ. Λούκος Κων/νος (Γεωπόνος - Κόρινθος): "Δεν υπάρχει εξήγηση από πλευράς γεωπονικής επιστημονικής. Πρόκειται για ένα ΔΙΑΡΚΕΣ ΘΑΥΜΑ".

- κ. Μακρυγιάννης Π. (Γεωπόνος): "... Αλλά σα γεωπόνος, είμαι σε θέση να ξέρω πολύ καλά, ότι οι τοίχοι θα είχαν ανοίξει και σπάσει από τις ρίζες ενός μόνο δέντρου, πόσο μάλλον δεκαεπτά".

- κ. Ράπτης Γεώργιος (Δασολόγος - Ναύπακτος): "Το όλο φαινόμενο υπερβαίνει κάθε λογική, φυσική και επιστημονική εξήγηση του ανθρώπου".

- κ. Μπεληγιάννης Ελευθέριος (Πολιτικός Μηχανικός - Αθήνα): "Όταν ο αέρας αυτός (της ρεματιάς) έχει τη δυνατότητα να ξεριζώνει δέντρα, καταλαβαίνει κανείς, τι δυνάμεις εξασκούνται από τα 17 δέντρα για την ανατροπή της στέγης".

- κ. Σταυρογιάννη - Περρή Ελένη (Αρχιτέκτων - Καλαμάτα): "Φαινόμενο επιστημονικά ανεξήγητο. Οι δυνάμεις βάρους και αέρος σε συνάρτηση, θα έπρεπε λόγω θέσεως του εξωκλησιού, αλλά και λόγω της προχείρου κατασκευής αυτού, προς δε και της παλαιότητάς του να είχαν διαλύσει το κτίσμα. Τούτο όμως, παραμένει επί τόσους αιώνας χωρίς σοβαρές φθορές". 

- κ. Παλλας (Διευθυντής Αρχαιοτήτων - Κόρινθος): "Βάσει των φυσικών νόμων, τουλάχιστον τα μεγάλα αυτά δέντρα, λόγω κλίσεως, ύψους, περιμέτρου έπρεπε να είχαν γκρεμισθεί. Δια να στέκουν αγέρωχα, είναι κάτι που η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει εξήγηση".

- κ. Τίγκας Αναστάσιος (Θεολόγος, Αρχαιολόγος, Ιστορικός - Ηράκλειο Αττικής): " Η όλη ανάπτυξις, ύπαρξις και ζωή των δέντρων επί της στέγης του ναού της Οσιοπαρθενομάρτυρος Θεοδώρας εκπλήσσει, αντιβαίνει προς πάσα λογικήν και φυσικήν εξήγησιν του ανθρώπου. Καταδεικνύει μίαν σπανίαν ιδιαιτερότητα, την επέμβασιν του Θεού επί της δημιουργίας Του, το θαύμα".

ΒΙΟΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ 

Κάθε χρόνο στίς 11 Σεπτεμβρίου ἑορτάζουμε καί τιμοῦμε τήν μνήμη τῆς Ὀσιοπαρθενομάρτυρος  Θεοδώρας τῆς ἐν Βάστᾳ.  Ἡ Ἁγία αὐτή εἶναι γνωστή πλέον ὄχι μόνο στήν πατρίδα μας ἀλλά καί πέραν αὐτῆς.

Ποιός εἶναι ὅμως ὁ δρόμος πού βάδισε καί ἔφθασε στήν ἁγιότητα;

Θά ἀναφέρουμε μέ συντομία ὅσα εἶναι γνωστά γιά τήν ζωή καί τήν πολιτεία της μέ σκοπό ὁ καθένας μας νά τήν «ζηλέψει» καί νά τῆς ὁμοιάσει.

Ἡ Ἁγία καταγόταν ἀπό τήν Ἁγιοτόκο καί Ἠρωοτόκο Πελοπόννησο γι’ αὐτό καί ἀπό κάποιους ὀνομάζεται Ἅγια Θεοδώρα ἡ «Πελοποννήσια». Ὡς πρός τήν καταγωγή τῆς  πιθανότερες περιοχές φένεται νά  εἶναι ἡ Ἀρκαδία καί ἡ Μεσσηνία.

Ἔζησε κατά τόν 9ον αἰώνα δηλαδή στά χρόνια της Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας.  Οἱ γονεῖς τῆς ὑπῆρξαν ἄνθρωποι πτωχοί καί ἄσημοι ἀλλά ἀγαποῦσαν τόν Θεό καί μετέδωσαν στά παιδιά τους τήν πίστη στό Χριστό.  Ἀπό μικρή ἡλικία ἡ Θεοδώρα, σέ σχέση μέ τά ἄλλα τῆς ἀδέλφια, εἶχε μία ἰδιαίτερη ἀγάπη καί κλίση πρός τά θεία.  Ἀγαποῦσε τόν Θεό σέ τέτοιο βαθμό πού ἐπιθύμησε νά ἀφιερώσει ὅλη της τήν ζωή Σ’ αὐτόν.  Ἀποκτοῦσε μέρα μέ τή μέρα αὐτό πού οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὀνομάζουν «Ἔρωτα Χριστοῦ».

Μεγαλώνοντας ἀποφασίζει νά ἐγκαταβιώσει σέ μοναστήρι καί ἐκεῖ νά καλλιεργήσει τόν ἔρωτά της  γιά τόν Χριστό.  Τό παράδοξο ὅμως εἶναι ὅτι δέν προτίμησε ἕνα γυναικεῖο μοναστήρι ἀλλά ἕνα ἀνδρικό! Παρουσιάστηκε στήν μονή τῆς «Παναΐτσας», μία μονή πού βρίσκεται στά ὅρια τῶν Νόμων Ἀρκαδίας – Μεσσηνίας, ὡς ἄνδρας μέ τό ὄνομα «Θεόδωρος».  Δέν μποροῦμε μέ σιγουριά νά ὑποστηρίξουμε γιά πιό λόγο τό ἔκανε αὐτό.  Πιθανόν ἤθελε νά ἐξαφανιστεῖ ἐντελῶς ἀπό τούς γνωστούς της.

Στήν ἀνδρώα μονή πού ἐγκαταβίωσε δέν ἄργησε νά καταστεῖ παράδειγμα ὑπομονῆς, ὑπακοῆς καί ταπείνωσης.  Οἱ ἀρετές αὐτές τήν ὁδηγοῦσαν σταδιακά σέ μεγάλη πνευματική πρόοδο πού ἀναγνωριζόταν ἀπό τόν Ἡγούμενο καί τούς συνμοναστές της.  Οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς, θαυμάζοντας τήν προσωπικότητα καί τά χαρίσματα πού τόν διέκριναν, τοῦ ἐμπιστεύτηκαν τίς ἐξωτερικές ἐργασίες τῆς Μονῆς.  Πράγματι, στό διακόνημα αὐτό βρίσκονται πάντα μοναχοί ἢ μοναχές μέ ἐμπειρία στήν πνευματική ζωή.

Τήν ἴδια χρονική περίοδο  συνέβη στήν εὐρύτερη περιοχή τῆς Πελοποννήσου φοβερός λιμός, ἔτσι πού ὁ κόσμος καί ἡ Μονή κινδύνευσαν ἀπό ἀσιτία.  Ὅλοι οἱ Πατέρες ἔστρεψαν τά βλέμματά τους στόν «Θεόδωρο» ὡς τόν μοναδικό πού μποροῦσε νά βοηθήσει σ’ αὐτήν τήν τόσο δύσκολη κατάσταση.  Πράγματι, ὁ « Θεόδωρος » ἐπισκέφτηκε πολλά σπίτια Χριστιανῶν προκειμένου νά τούς στηρίξει καί ἂν ἦταν δυνατόν νά ἐξοικονομήσει κάτι καί γιά τήν μοναστική ἀδελφότητα.

Συνέβη ὅμως κάτι φοβερό!  Μία γυναίκα ξεστόμισε ἐναντίον τοῦ μία βαριά κατηγορία.  «Ὁ καλόγερος, εἶπε, μὲ ἄφησε ἔγκυο! ».  Ἡ εἴδηση αὐτή διαδόθηκε γρήγορα!  Μία δεινή συκοφαντία εἶχε ἤδη στηθεῖ.  Οἱ γονεῖς τῆς ἐγκυμονούσας γυναίκας θυμωμένοι ἀνέβηκαν στό μοναστήρι καί βίαια πρόσταξαν τόν «Θεόδωρο» νά τούς ἀκολουθήσει.  Ὁ «μοναχός» ἂν καί ἀρνήθηκε τήν κατηγορία δὲν ἀρνήθηκε νά τούς ἀκολουθήσει.  Στή συνέχεια τόν δίκασαν μέ συνοπτικές διαδικασίες καί τόν  ἔκριναν ἔνοχο.  Ἔλαβε τήν ἐσχάτη τῶν ποινῶν, « θάνατον διά ἀποκεφαλισμοῦ».  Ἂν καί μποροῦσε μέ τήν ἀποκάλυψη τοῦ σώματός του νά ἀποδείξει τήν ἀθωότητά του, προτίμησε νά «σηκώσει» τό βάρος τῆς συκοφαντίας! Ὡς τόπος τοῦ μαρτυρίου ὁρίστηκε τό χωριό Βάστα στήν περιοχή τῆς Ἀρκαδίας.  Ὁ δήμιος τόν ὁδήγησε μέχρι ἐκεῖ ἐνῶ ὁ « Θεόδωρος» ἀκολουθοῦσε «ὡς ἀμνός ἄφωνος».  Μετά ἀπό λίγη ὥρα ἡ ψυχή τῆς «Ἁγίας Θεοδώρας» φτερούγισε πρός τόν οὐρανό, στήν ἑτοιμασμένη θέση τῶν ὀσιοπαρθενομαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὁ δήμιος καί οἱ συνεργάτες του, πού ἀποκεφάλισαν τήν μάρτυρα, διέκριναν τό σῶμα τῆς γυμνό καί μεταμεληθέντες ζήτησαν συγχώρεση ἀπό τόν Θεό.

Τό θαυμαστό γεγονός ἔγινε γνωστό παντοῦ!  Ὁ Ἡγούμενος καί οἱ συμμοναστές θρηνολογώντας  ἔφθασαν στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου  καί δοξάζοντας τόν Θεό ἐνεταφίασαν τό σῶμα της  στήν Ἱερὰ Μονή τους ἢ κατά τήν γνώμη ἄλλων στόν ἴδιο τόπο  τοῦ μαρτυρίου της.

Λέγεται, ὅτι πρίν τόν ἀποκεφαλισμό της, ἡ Ἁγία ζήτησε ἀπό τόν Θεό οἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς της νά γίνουν δένδρα καί τό αἷμα τῆς ποτάμι.  Πράγματι, στήν στέγη τοῦ ἱδρυθέντος ναοῦ πού βρίσκεται στή Βάστα τῆς Ἀρκαδίας ἀνεφύησαν δένδρα, τά ὁποῖα παραδόξως στέκονται στήν στέγη καί ὁμολογοῦν ὅτι «ὅπου ὁ Θεὸς δὲ βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις».

Γουρουνοπούλα ενας παραδοσιακός μεζές.

γουρουνοπούλα ψητή στη σούβλα.

Η δημοφιλέστατη παραδοσιακή γουρνοπούλα µε το όλο γλύκα κρεατάκι και την τραγανή πέτσα ψημένη στη σούβλα, να γλύφεις τα δάχτυλά σου! 
Μπορείς να την βρεις σε όλη την Μεσσηνία, σε ταβέρνες αλλά και απο πλανόδιους. Σε όλη την Μεσσηνία ψήνουν γουρουνοπούλες!

Υλικά

ένα γουρουνόπουλο 50-55 κιλά
1/2 κιλό αλάτι χοντρό
μία χούφτα ρίγανη

Στο Αρφαρά μπορεί κανείς να βρει γουρουνόπουλο τις Κυριακές και στις μεγάλες εορτές,  μόλις σχολάσει η εκκλησία.
Οι ψήστες είναι : Ο Παναγιώτης Σακκάς, ο Μαθιός, ο Θανάσης Μωραγιάννης  στον Αγιο Κωνσταντίνο και χρησιμοποιούν για το ψήσιμο, το φούρνο. 
Την παρακάτω συνταγή μου την έδωσε φίλος, που με άφησε να φωτογραφήσω και τη διαδικασία και γι αυτό τον ευχαριστώ πολύ,και αφορά το ψήσιμο στη σούβλα, κατά την επισκεψή μου στο χωριό του.

Η γουρουνοπούλα τρώγεται στη Μεσσηνία και σε ολόκληρη την Πελοπόνησσο διότι την περίοδο της κατοχής της Ελλάδος απο την Τουρκία (τουρκοκρατία 400 χρόνια) εάν  έψηναν αρνιά η άλλα σφαχτά τους τα έπερναν και τα έτρωγαν οι Τούρκοι, ενώ τα χοιρινά τα μισούν λόγω θρησκείας.

Τώρα στις διακοπές την τιμήσαμε για τα καλά!!!!

«Αυτή η συνταγή είναι παραδοσιακή  στο χωριό του΄.
Αυτός την έμαθε από τούς παλιούς.
Μόνος του δουλεύει δεκαπέντε χρόνια.

Την προεργασία την κάνει από το βράδυ μαζί με τη γυναίκα του.
Παίρνει το γουρουνόπουλο από το χασάπη, το περνάει στη σούβλα και ρίχνει αλάτι και μια χουφτίτσα ρίγανη στην κοιλιά.
Ράβει την κοιλιά και σκεπάζει το χοιρινό με ένα καθαρό σεντόνι.
Κατά τη μία τη νύχτα το βάζει απάνω στην ψησταριά.
Ανάβει τη φωτιά με ξύλα και λίγο κάρβουνο από μακριά. Ψήνεται για 9 με 10 ώρες.
Η φωτιά πρέπει να είναι δυνατή αλλά από μακριά και στο πλάι.
Όλη τη νύχτα συμπάει - φτιάχνει τη φωτιά. Από τη μία ως τις δέκα το πρωί.
Το γουρουνόπουλο με το ψήσιμο στη φωτιά χάνει το μισό περίπου.
Αν είναι 50 κιλά μένει 25. Αν το ψήνεις στο φούρνο όμως, χάνει λιγότερο.
Το 40% περίπου από το βάρος του.

Πιο παλιά - πριν δέκα χρόνια δηλαδή - ήτανε πολύ κουραστικό το ψήσιμο γιατί γυρίζαμε με το χέρι τη σούβλα. Τώρα έχουμε ηλεκτρική και γυρίζει με μοτέρ.
Παλιότερα είχαμε και ξύλινες σούβλες, τώρα έχουμε σιδερένιες».                                                                 

Πιστεύω ότι  με αυτό τον τρόπο  μπορούμε όλοι  να την ψήσουμε στο σπίτι μας

Πανηγύρι στο Πελεκητό Σταματινού.