Η πίτα του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας.

Την πίτα του έκοψε το βράδυ της Πέμπτης, στην πρώτη συνεδρίαση για το 2015, το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας.

Το φλουρί βρήκε ο εκπρόσωπος της Τοπικής Κοινότητας Βρομόβρυσης Κώστας Αλιφέρης, που πήρε ως δώρο από το δήμαρχο το λεύκωμα "Μεσσηνία" της Ντιάνας Αντωνακάτου, από τη βιβλιοθήκη του Δημοτικού Συμβουλίου.

Την πίτα ευλόγησε ο μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος. Με την ευκαιρία ο δήμαρχος ευχαρίστησε το σεβασμιώτατο «για την άριστη συνεργασία σε κοινωνικό επίπεδο και όχι μόνο», αναφέροντας ότι πέρυσι παραχωρήθηκαν στο δήμο από την Εκκλησία, ο χώρος του γηπέδου Θουρίας και εκείνου της Αμφειας    ΠΗΓΗ:.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πήδημα!!!

ΤΑ ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ ΣΤΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ............

Για να γίνει ένας γάμος έπρεπε πρώτα να γίνουν κάποιες συζητήσεις, κάποιες συμφωνίες, να επικυρωθούν ύστερα οι συμφωνίες αυτές με κάποια επισημότητα και μετά να γίνει ο γάμος. Έτσι έχουμε πρώτα τα προξενιά ή συγκέσια (συνοικέσια), μετά η αρραβώνα και τελευταία ο γάμος.

Επειδή τα ήθη ήσαν πολύ αυστηρά (ανατολικές συνήθειες), χριστιανικά, κατεστημένο το λέμε σήμερα, η κοπέλα δεν επιτρεπόταν να κάνει γνωριμίες με αγόρια ούτε και το αγόρι με κοπέλες. Εάν κάτι τέτοιο συνέβαινε, δημιουργούνταν πολλά προβλήματα και στους δύο. Προβλήματα ηθικής, οικογενειακή προσβολή και πολλές φορές κατέληγαν και σε φόνους.
Είχε καθιερωθεί το προξενιό, το συνοικέσιο. Ο πατέρας έκρινε αν η κοπέλα ήταν κατάλληλη για γυναίκα του υιού αφού πρώτα λάμβανε υπόψη και τα οφέλη από το γάμο, δηλαδή την προίκα.
Τα υπολόγιζε λοιπόν όλα, ποιο χωράφι θα ζητήσει, ποιο αμπέλι, πόσες ελιές, πόσα χρήματα κ.λ.π. και αποφάσιζε να κάνει προξενιό, δηλαδή να ζητήσει την κοπέλα από τον πατέρα της. Αν ο πατέρας του νεαρού ήταν αποφασιστικός, συναντούσε ο ίδιος τον πατέρα της κοπέλας και έκανε την πρόταση, άλλως έστελνε τον προξενητή. Ο προξενητής ήταν ο μεσάζων και ως επί το πλείστον ήταν γυναίκα, «η προξενήτρα». Η προξενήτρα ή ο προξενητής έκαναν τις επαφές, τις προτάσεις και αν συμφωνούσαν με τους γονείς της υποψήφιας στα όσα ο πατέρας του νεαρού πρότεινε, όριζαν την συνάντηση των γονιών των δύο νέων για να γίνουν και οι επίσημες συζητήσεις.
Η συνάντηση γινόταν στο σπίτι της υποψήφιας κοπέλας και συνήθως το βράδυ αργά, να μην τους καταλάβουν οι γείτονες. Το ίδιο περίπου γινόταν όταν ο ένας από τους υποψήφιους ήταν από άλλο χωριό.
Από το πρωί της ημέρας που είχε ορισθεί η συνάντηση άρχιζαν οι προετοιμασίες για την υποδοχή του υποψήφιου πεθερού και για το τι θα εσερβίρετο. Η μάνα της κοπέλας ήταν όλο συμβουλές, έλεγε στην κόρη της να φορέσει το τάδε φόρεμα, να χτενιστεί έτσι, να κάθεται έτσι, να κοιτά τον υποψήφιο πεθερό στα μάτια όταν του μιλάει και μετά να κοιτά κάτω χαμηλά, να μην γελά πολύ αλλά μόνο να χαμογελά. Να σερβίρει πρώτα τον πεθερό. Έτσι να χαιρετά το ποτήρι κλπ. Όλες αυτές τις συμβουλές και πολλές άλλες επαναλάμβανε συνέχεια η μητέρα της νύφης μέχρι που τα μάθαινε ποίημα. Ακόμη της μάθαινε και με τι λόγια θα καλωσόριζε τους ξένους, τον υποψήφιο πεθερό για να κάνει εντύπωση.
Όταν έφτανε η ώρα και ερχόταν ο υποψήφιος μαζί με τον προξενητή, έβγαινε ο πατέρας της κοπελιάς και τους υποδεχόταν. Η μητέρα τους υποδεχόταν στην πόρτα του σπιτιού, αφού περνούσαν όλοι μέσα και κάθιζαν, μετά από λίγο παρουσιαζόταν η κοπέλα, τους χαιρετούσε καλωσορίζοντάς τους και καθόταν στη θέση που της είχε πει η μητέρα της. Αφού γίνονταν τα σχετικά σερβιρίσματα, πάντα από την νύφη, αποσύρονταν όλοι, μητέρα και νύφη, και οι δύο συμπέθεροι με τον προξενητή έμπαιναν στις συζητήσεις.
Το βράδυ αυτό όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και ιδίως οι αδελφές της κοπέλας είχαν εξαφανιστεί ή πήγαιναν στο στάβλο ή κλειδώνονταν σε κάποιο δωμάτιο και ούτε που μιλούσαν καθόλου.
Άρχιζε λοιπόν τη συζήτηση ο πατέρας του παλικαριού :
- Πουλές μωρέ Κωνσταντή, όπως μου είπε και η αφεντιά της απ' εδώ -και έδειχνε την προξενήτρα ή προξενητή, ότι είσαι και εσύ σύμφωνος να γίνουμε συγγενείς, λέω να συζητήσουμε για την προίκα. Επειδή είναι δύσκολη η ζωή πρέπει να βοηθήσεις περισσότερο και εσύ την κόρη, γι' αυτό λέω να δώσεις αυτό το χωραφάκι, το τάδε αμπελάκι, τόσες ελίτσες και για να ξεκινήσουν καλά τα παιδιά να δώσεις και τόσες χιλιάδες δραχμές.
Ο πατέρας της κοπέλας απαντούσε με τα δικά του λόγια. Μουδιασμένα κάπως, αν αυτά του ζητούσαν ήσαν πολλά.
- Άκου να σου ειπώ Παναγιώτη, εγώ λέω να δώσω το μισό χωράφι, στο τάδε σημείο και το κομμάτι εκείνο το αμπελάκι (πέντε στρέμματα) στην τοποθεσία την τάδε, πέντε - έξι ελιές, μια αγελάδα, δυο - τρεις γίδες, εξήντα κιλά λάδι και δυο - τρία πεντακοσάρικα, γιατί όπως ξέρεις έχω κι' άλλα παιδιά να μην τα αποκληρώσω.
Έτσι κάπως γινόταν η συζήτηση και βρισκόταν η συμφωνία, έδιναν τα χέρια, έπιναν τα ποτηράκια τους και όριζαν την ημέρα των αρραβώνων, έπιναν πάλι ένα ποτήρι λέγοντας «άντε η ώρα η καλή».

Πηγή:Νίκος Πατριαρχέας

"Πήγε σαν του Καράγιαννη τη σκύλα "

"Πήγε σαν του Καράγιαννη τη σκύλα " :Είναι μια Αρφαραίϊκη Παροιμία - έκφραση , που λέγεται για όσους εφνιδιάζονται από κάποιο ξαφνικό γεγονός .- Δημιουργήθηκε όταν κατά το παρελθόν , η σκύλα κάποιου Καράγιαννη Αρφαραίου , μπήκε σε ένα αμπέλι , στην περιοχή -τοποθεσία "Μεσιανά Αμπέλια " κι΄έτρωγε τα σταφύλια .- Όταν ο ιδιοκτήτης την πήρε "χαμπάρι" , την αντελείφθηκε ,φοβέρεησε τη σκύλα με το όπλο του ,οπότε η σκύλα έπαθε συγκοπή (ανακοπή καρδιάς ) και έμεινε στον τόπο από το φόβο του πυροβολισμού .-

ΟΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΙ ΑΡΦΑΡΑΙΟΙ , ΦΥΓΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ .: Παροιμία , όχι και τόσο ευχάριστη στην ακοή .- Βγήκε από εκείνουν που κοροϊδεύουν την εργατικότητα των Αρφαραίων και την σφιχτή διαχείρηση που κάνουν στα οικονομικά τους .- Οι κάτοικοι των γειτονικών χωριών , ιδίως κάτω από τον δημόσιο δρόμο , δεν μπορούσαν να χωνέψουν πως οι Αρφαραίοι κατέβηκαν από το βουνό , καλλιέργησαν ολόκληρο τον κάμπο , έφτασαν έξω από τα χωριά τους και συνεχίζουν να προοδεύουν , γι΄αυτό τους παρομοίασαν με τους Εβραίους. Υπάρχει επίσης και μιά άλλη εκδοχή , ότι δίπλα σε άνα μαγαζί Αρφαραίου υπήρχε κι΄ ένα κατάστημα κάποιου Εβραίου την παλιά εποχή . Ένα μεσημέρι του κατακαλόκαιρου , ο Εβραίος καταστηματάρχης λέει στον Αρφαραίο το εξής : " Επειδή σας λένε πιό έξυπνους από εμάς ,...μπορείς να στείλεις το μικρό επιτακτικό σου υπάλληλο , να πάει να φέρει να φάμε όλοι μας 6-7 άτομα και να χωρτάσουμε ; Ο Αρφαραίος επαγγελματίας για να κερδίσει το στοίχημα αλλά και το καλοκαιρινό μεσημεριανό φαγητό του , προσκαλλεί ιδιεταίρως το μικρό και του λέγει με τα χρήματα που πήρες θα πάς να φέρεις ένα μεγάλο καλό καρπούζι , θα φάμε όλοι μας και θα περισεψει για τις κότες και τα κουνέλλια μας .- Πανέξυπνος ο μικρός Αρφαραίος πήγε έφερε το καρπούζι , έφαγαν όλοι τοι καλά και περίσεψαν και για τα ζώα .- Μετά από λίγες μέρες ο Εβραίος καταστηματάρχης χαιρέτισε τον Αρφαραίο , φεύγοντας και λέγοντας " δεν είναι δυνατό να σταθώ δίπλα σου... "

ΤΟΥ ΚΑΠΡΑΛΟΥ ΤΟ ΓΑΙΔΟΥΡΙ : Aναφέρεται σε κάποιο Καπράλο της παλιάς εποχής που όταν μέτραγε τα γαϊδούρια του , πεζός , τα έβγαζε σωστά , ενώ όταν καβάλαγε ένα , ξέχναγε να το μετρήσει και τα έβγαζε λιγώτερα .- Ίσως αυτό να μην έχει συμβεί στην πραγματικότητα , αλλά επειδή η ιστορία με τα γαϊδούρια κυκλοφορεί σαν παραμύθι , θα το κόλλησαν σε κάποιο Καπράλο με πολλά γαϊδούρια (τα τροχοφόρα έκείνης της εποχής ) κι΄έτσι η παροιμία έμεινε .- Λέγεται δε γι΄αυτούς που μπερδεύονται στο μέτρημα .

ΟΤΑΝ ΒΓΕΙ Ο ΜΩΡΟΓΙΑΝΑΙΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ :Η φράση βγήκε με αφορμή της εργατικότητας της οικογένειας των Μωραγιαναίων , που ξεκινούσαν για δουλειά νύχτα με το γεγγάρι , (το δεύτερο ήλιο ) , και γύριζαν πάλι νύχτα .- Έτσι η χιουμοριστική διάθεση των Αρφαραίων έφτιαξε κι΄αυτή την παροιμία .- Σήμερα λέγεται πειραχτηκά και σε όσους φορούν καπέλλο το βράδυ " σιγά μη σε κάψει ο Μωρογιαναίϊκος ήλιος .-

ΣΑΝ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ : Έτσι χαρακτηρίζουν οι Αρφαραίοι ένα μαγαζί με λιγοστά πράγματα -εμπορεύματα .- Για την προέλευσης της φράσης , μην πάει ο νού σας στο ήρωα του 1821 Θοδωρή Κολοκοτρώνη .- Πρόκειται για τον Θόδωρο Σταύρου Κάρτσιωνα (αδερφό του βουλευτή Νίκου Κάρτσωνα ) , που λόγω του βαφτιστικού του ονόματος είχε το παρατσούκλι Κολοκοτρώνης και με αυτό διακρινόταν μέχρι το θανατό του ( πέθανε το 1936 σε ηληκία 65 χρόνων ).- Άνθρωπος φτωχός αλλά εργατικός , για να συντηρίσει την πολυμελή οικογενειά του , διατηρούσε ένα μικρό παντοπωλείο με λίγες ποσότητες τροφίμων , που το έκαναν γραφικό στο τότε χωριό των Αρφαρών .- Ήταν άνθρωπος πνευματώδης με χιουμοριστική πάντα διάθεση και πρωτοτυπούσε καθώς άνοιγε καινούργιο βαρέλι με κρασί , και σαρδέλλες που κρέμαγε μιά απέξω από το μαγαζί του για να προσελκύει τους συμπατριώτες του πελάτες       .Νεκταρια Σπανου

Καταστροφές Στον Άγιο Φλώρο Από Τους Ισχυρούς Ανέμους-ΟΙ ΑΝΕΜΟΙ ΞΕΡΙΖΩΣΑΝ ΕΛΑΙΟΔΕΝΤΡΑ ΣΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑ

Μεγάλες καταστροφές έχει προκαλέσει σε ολόκληρη την Μεσσηνία η κακοκαιρία που πλήττει το νομό. Από τους ισχυρούς ανέμους ξεριζώθηκαν πολλά δέντρα σε αρκετές περιοχές .Στον Άγιο Φλώρο όπως βλέπεται στις φωτογραφίες χθες το βράδυ ξεριζώθηκαν πολλά ελαιόδεντρα ενώ στο δρόμο της ανάπλασης έπεσαν 7 ευκάλυπτοι.     Σκηνές δράματος εκτυλίσσονται για την ελαιοπαραγωγή σε μια χρονιά που καταγραφόταν ως πολύ καλή. Σήμερα οι θυελλώδεις άνεμοι που επικρατούσαν στην ευρύτερη περιοχή του Μελιγαλά είχαν σαν συνέπεια να ξεριζωθούν δεκάδες δέντρα με πολλά να είναι τα προβλήματα κυρίαρχα στην Σκάλα και τους παραγωγούς σε απόγνωση. Πηγή: KALAMATA NEWS

Ευτυχισμένο το 2015.

Κάθε χρονιά έρχεται μόνο μια φορά.

Σεισμός βόρεια της Καλαμάτας

Ειδικότερα στις 3:56 τα ξημερώματα της Πέμπτης σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 3,1 Ρίχτερ 13 χλμ. βόρεια της Καλαμάτας στην περιοχή μεταξύ Αρφαρών και Πολιανης σύμφωνα με το Γεωδυναμικό Εργαστήριο του Αστεροσκοπείου Αθηνών. Το εστιακό βάθος υπολογίζεται κάτω από τα 10 χλμ. και παρά το μικρό μέγεθος, έγινε αρκετά αισθητός στη Νότια Πελοπόννησο.     ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/koinonia/item/51228-seismos

Αποκατάσταση των κατεστραμμένων τμημάτων του δρόμου στην κάτω Κρασοπούλα απο την Δημοτική Αρχή.

Καλά Χριστούγεννα

Εύχομαι σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους που κατοικούν το θαυμαστό μας πλανήτη, Καλά Χριστούγεννα και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος.

Στρώμα οι ελιές στα χωράφια από το χαλάζι σε Βρομόβρυση και Σταματινού.

Προβλήματα τη Πέμπτη   δημιουργήθηκαν  τις πρώτες πρωινές ώρες, από την ισχυρή καταιγίδα.    Χαλάζι προκάλεσε ζημιές στην ελαιοπαραγωγή σε χωριά της Δημοτικής Ενότητας Αρφαρών, κυρίως στη Βρομόβρυση στο  Σταματινού και στην περιοχή του Κατσαρού.

Ζημιά στην ελαιοπαραγωγή, που ξεπερνά το 60%, άφησε πίσω της η σφοδρή χαλαζόπτωση που «χτύπησε» τη Βρομόβρυση   το Σταματινού, και τις γύρω περιοχές.           
















       

Τα χωριά γνώρισαν τη μεγαλύτερη  μανία της φύσης. 
Δεν πίστευαν στα μάτια τους οι κάτοικοι της Βρομόβρυσης Το χαλάζι που έπεσε ήταν πρωτοφανές.

Γίνονται δηλώσεις στο ΚΕΠ στο Αρφαρά για την καταστροφή..

Η γιορτή του Αγίου Νικολάου στη Βρομόβρυση.

Τη γιορτή του Αγίου Νικολάου γιορτάζει το Σάββατο η Βρομόβρυση στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, με τον πανηγυρίζοντα πέτρινο εντυπωσιακό ναό του χωριού, που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο.

Στοιχεία για το ναό και για τη γιορτή μας έδωσε ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Κώστας Αλιφέρης. «Ο θολογύριστος ναός του Αγίου Νικολάου αποτελεί στολίδι για τη Βρομόβρυση», μας είπε και παρατήρησε: «Εχει ανεγερθεί πάνω στα απομεινάρια παλαιότερου ναού που καταστράφηκε εξ ολοκλήρου από πυρκαγιά το 1880 και ο σημερινός ναός αποπερατώθηκε μόλις δύο χρόνια μετά, το 1882. Την ιστόρησή του εκπόνησε ένα 15χρονο αγόρι καταγόμενο από γειτονικό χωριό. Η τεχνοτροπία του μπορεί να μην ακολουθεί πιστά την καθαυτό βυζαντινή τεχνική, όμως, δεν παύει να προκαλεί θαυμασμό και να χρήζει σεβασμού. Δίπλα του υπάρχει ακόμη και σήμερα το κελί που χρησιμοποιούσαν οι Βρομοβρυσαίοι ως κρυφό σχολειό. Επίσης, έχει χαρακτηριστεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ως διατηρητέο βυζαντινό μνημείο».
Δίνοντας ιστορικά στοιχεία για τη Βρομόβρυση, ο Κ. Αλιφέρης ανέφερε πως «η πατρίδα της σημερινής Βρομόβρυσης είναι η Ανω Βρομόβρυση, που έδωσε πολλά στον αγώνα του 1821. Από μαρτυρίες φαίνεται ότι στην Ανω Βρομόβρυση κατοικούσαν από το 1400 κυνηγημένες οικογένειες από το φόβο των Τούρκων και το 1686 - 1715 κατεβαίνουν και κτίζουν καλύβες στους συνοικισμούς της σημερινής Βρομόβρυσης, Κρασοπούλα - Σφενδάμι - Δρέμι».
Για τη συμμετοχή του στην αυτοδιοίκηση, ο πρόεδρος της Βρομόβρυσης επεσήμανε ότι «ασχολούμαι με πολύ μεράκι, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες. Μέλημά μου είναι να ενημερώνω έγκαιρα κι έγκυρα για όλα τα προβλήματα και να εισηγούμαι ιεραρχημένα και με γνώμονα το κοινό συμφέρον, στο οποίο θα πρέπει να προσανατολίζουμε όλοι οι αιρετοί τους πολίτες και όχι να τους σύρουμε σε προσωπικές επιθυμίες». Πρόσθεσε πως «είναι υποχρέωσή μου η δημοτική αρχή να έχει ενημέρωση, όπως και έχω ενημερώσει με υπόμνημα για όλα τα τρέχοντα προβλήματα, εστιάζοντας στο μεγάλο πρόβλημα της καθημερινότητας που είναι η αγροτική οδοποιία, καθώς και σε νέα έργα».
Εκτίμησε ότι «η δημοτική αρχή έχει την εμπειρία και αν θέλει μπορεί να δώσει λύσεις στα τρέχοντα, αλλά και να υλοποιηθούν νέα έργα», ενώ έκρινε ως απαραίτητη και δήλωσε πως περιμένει τη στήριξη και συμβολή της Περιφέρειας
Για τη συνένωση των πρώην καποδιστριακών Δήμων Αρφαρών, Αριος, Θουρίας με την Καλαμάτα, ανέφερε ότι «αρχικά την έβλεπα με πολλή επιφύλαξη. Τώρα έχοντας αυτά τα δεδομένα, πιστεύω ότι με προγραμματισμό, οργάνωση και πολλή διάθεση από όλους τους αιρετούς μπορεί αυτό το πάντρεμα να αποδώσει περισσότερο. Οι πρώην δήμοι και δίνουν στην πόλη της Καλαμάτας και έχουν να δώσουν και πρέπει να στηρίζονται».
Γ.Σ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔιαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/koinonia/ekklisia/item/49866-giorti-agiou-nikolaou-vromovrysi-arfarwn

Ανακαίνιση του πολυχώρου στην Κρασοπούλα.

Δεν σταματά ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Βρομόβρυσης Κων/νος Ηλία Καμαρινόπουλος μετά την εκλογή του να βελτιώνει τις εγκαταστάσεις και να προβαίνει σε έργα παρά την πολλή μικρή συμμετοχή.  


































Οι εργασίες περιλάμβαναν, πλήρη αποκατάσταση όλων των όψεων (επιχρίσματα, χρωματισμοί, κουφώματα, υλικά επενδύσεων), την αισθητική αναβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου καθώς και μικρές εργασίες συντήρησης και αναβάθμισης του εσωτερικού του κτιρίου.

Συγχαρητήρια για ακόμη μια φορά σε όλους για την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλουν για τον ευπρεπισμό του χωριού.

Το μάζεμα της ελιάς-παραγωγή λαδιού.

Το μάζεμα της ελιάς ήταν πάντα οικογενειακή υπόθεση.Οι γονείς μας μας ξυπνούσαν το χάραμα. Και εγώ με τα αδελφια μου όταν δεν είχαμε σχολείο συνήθως το Σάββατο (τις Κυριακές είχαμε Εκκλησία) και τις διακοπές των χριστουγέννων.

Τέλη Οκτωβρίου αρχές Νοεμβρίου (στο χωριό μου η ημερομηνία ήταν τον Νοέμβριο, την επομένη  μέρα του Αγίου Νεκταρίου, την 10η Νοέμβρη) κάθε χρόνο αρχίζει το μάζεμα της ελιάς. Στο νου μου έρχονται οι κουβέντες που άκουγα τέτοιο καιρό στο χωριό που ζούσα όταν ήμουν παιδί. "δεν έβρεξε φέτος και έβρασαν οι ελιές, τις ελιές τις χτύπησε δάκος, οι ελιές κόβουνε, οι ελιές πέφτουνε, είναι να μαζευτούν όλες μία κι'έξω, έρχονται ψηλά οι ελιές, θα πάρουμε τά  αριολόγια και μετά θα πάμε στις  γιοματάρες, φέτος δεν θα κάνουμε λάδι ούτε για το σπίτι, φέτος είναι γεμάτες θα πουλήσουμε κιόλας κλπ.κλπ.

Ευλογημένο δέντρο η ελιά. Ο αγρότης έχει ιδιαίτερο δεσμό με την ελιά. Όργωμα, κλάδεμα, λίπασμα ψέκασμα πότισμα. Περιποιείται την ελιά όλο το χρόνο και η ελιά τον με τον ιδρώτα του και η ελιά τον ανταμείβει πάντα, όσο κακή και αν είναι η χρονιά.

   

    

  

 Στο χωριό και εμείς τα παιδιά όταν είχαμε ελεύθερο χρόνο από το σχολείο, πέρναμε μέρος στο μάζεμα της ελιάς. Αν και η επιθυμία μας ήταν να μαζέψουμε ελιές από πάνω τις λεγόμενες ποδιές (τα χαμηλά κλαδιά), οι γονείς μας ήθελαν να μαζεύουμε τα χαμολόγια. 

Είχαμε τον μπογέλο δίπλα και μόλις γέμιζε ο μπουγέλος μας ρίχναμε τις ελιές μέσα. Ο μπαμπάς φώναζε και με τα δύο χέρια να μαζεύετε τις ελιές μην αφήνετε καμιά, ψάχτε καλά και μέσα στα χορτάρια. (σε αυτό το σημείο θυμάμαι να μαζεύω χαμολόι, χώνοντας τα χέρια μου μέσα στις αφάνες και το τσικνόβορο να δυναμώνει. Περιττό να αναφέρω ότι δεν αισθανόμουν τα χέρια μου από το κρύο και τα αγκάθια από τις αφάνες. 'Ομως και τα λόγια του πατέρα ότι πρέπει να τελειώσει η ελιά για να φύγουμε δεν άφηνε άλλες επιλογές). "Άντε και το βράδυ όσες μαζέψετε θα τις πουλήσετε στο μαγαζί και τα λεφτά δικά σας να πάρετε ότι θέλετε". Και εμείς βέβαια δεν βλ'επαμε την ώρα να πάμε στο μαγαζί να πουλήσουμε τις ελιές και να αγοράσουμε τσίχλες μπισκότα γεμιστά  βυσσινάδα και ότι άλλο μας άρεσε.

Το μεσημέρι ήταν η ώρα του φαγητού, ήταν πραγματική απόλαυση. Και αφού στις ελιές λέμε ανοίγει και η όρεξη ότι και να υπήρχε ήταν πεντανόστιμο. Απαραίτητο το παξιμάδι, το τύρι, ντομάτες, κρεμμύδι και βέβαια το κρασί. Η παρέα συνήθως ήταν μεγάλη. Υπήρχε αλληλοβοήθεια  όπως τα λέμε. Αλληλοπειράγματα, καλαμπούρι, γέλια, κοτσομπολιά.

Μας άρεσε ιδιαίτερα να μαζεύουμε και εμείς ελιές όπως οι μεγάλοι, όχι μόνο τα χαμολόγια. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη όταν μας επέτρεπαν να δένουμε το ταγάρι στη μέση και να μαζεύουμε ελιές, είτε ανεβαίνοντας πάνω στην ελιά. 

Σούρουπο σχεδόν με το μουλάρι φορτωμένο τα σακιά με τις ελιές, πέρναμε  το δρόμο και φθάναμε σπίτι.

Όταν συγκεντρωνόνταν σπίτι αρκετός καρπός, γινόταν η μεταφορά στο λιντριβιό.

  

Ήταν πραγματική μαγεία να παρακολουθείς τη διαδικασία που έβγαινε το λάδι.  

  

Λάδι χωρίς οξέα αλλά και το λιοκόκι μεταφερόταν στο σπίτι που το χρησιμοποιούσαμε σαν τροφή κυρίως για τις κότες.

Πόσο σου ήρθαν οι ελιές, ρωτούσε ο ένας τον άλλο. Κάτω από τέσσερις - Τρεισίμησι -Κάτω από τρεις, άκουγες στις γειτονιές.

Θυμάμαι το μάζεμα της ελιάς σαν ένα πανηγύρι. Πανηγύρι δουλειάς. Όλο το χωριό στο πόδι.

Ευτυχισμένοι οι παπούδες και οι γιαγιάδες που μαζί με τα παιδιά τους και τα αγκόνια τους μάζευαν τις ελιές τους. Δέν έμενε κουκούτσι. Ούτε κάτω ούτε πάνω στα δέντρα. Σαν πουλιά οι γονείς μας στη ψηλότερη κορυφή με τα τσεκούρια  στη μέση, χωρίς χτένια και λιοπάνα τότε, γέμιζαν τα σακιά τραγουδώντας.

Χρόνια πού δεν ξαναγυρίζουν.

Η διαδικασία στα παλιά ελαιοτριβεία

Τα παλιά χρόνια οι ελιές μεταφέρονταν στο ελαιοτριβείο με ζώα και αποθηκεύονταν σε ένα μικρό δωμάτιο. Στην συνέχεια οι ελιές ρίχνονταν στο αλώνι, ένα μεγάλο κυκλικό μέρος, στο οποίο δύο περιστρεφόμενες πέτρες πολτοποιούσαν τις ελιές. Στο ελαιοτριβείο οι πέτρες περιστρέφονταν χειροκίνητα ή με τη βοήθεια κάποιου ζώου και αργότερα μηχανικά.  Όταν τελείωνε η πολτοποίηση, το μίγμα, έπεφτε από το αλώνι σε μια στέρνα από μια μικρή έξοδο. Με κουβάδες ο πολτός μεταφερόταν σε μεγάλα τρίχινα τσουβάλια ή σε πανιά (μποξάδες) που στοιβάζονταν το ένα πάνω στο άλλο στο πιεστήριο.

Στο πάνω μέρος του πιεστηρίου τοποθετούσαν μια χοντρή λαμαρίνα για να στερεώνονται και με τις μανιβέλες, ασκούσανε πίεση για να στύψουν το πολτό, ενώ ταυτόχρονα κάποιος άλλος έριχνε από πάνω ζεστό νερό.

Ο χυμός της ελιάς έπεφτε σε γούρνα, όπου στο κάτω μέρος έμενε το νερό και στην επιφάνεια το λάδι. Ο διαχωρισμός γινόταν με το χέρι, με την βοήθεια μιας κουτάλας.

  ελιά & λάδι 

Εγκαινιάσθηκε στ’ Αρφαρά το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, χώρος υπηρεσιών προς τον πολίτη και πολιτισμού

«Ένα κέντρο αυτοδιοίκησης και πολιτισμού, ένας φάρος για την ευρύτερη περιοχή» ευχήθηκε ο Δήμαρχος να είναι το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, που εγκαινιάσθηκε το πρωί της Κυριακής 23 Νοεμβρίου. Η τελετή ξεκίνησε με αγιασμό, τον οποίον τέλεσαν ο Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος Μπίζας, που εκπροσώπησε το Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο και ο εφημέριος των Αρφαρών π. Μιχαήλ Μπούρας. Στην τελετή παρέστησαν πολλοί αιρετοί του Δήμου Καλαμάτας και πλήθος κόσμου και στη συνέχεια ο Δήμαρχος έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων, ενώ ακολούθως αποκαλύφθηκε εντοιχισμένη αναμνηστική πλάκα.

ΚΕΝΤΡΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ - ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΣ

ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 458.000 ευρώ και μέσω αυτού αποδόθηκε στην τοπική κοινωνία και στο Δήμο Καλαμάτας ένα όμορφο και λειτουργικό κτήριο, σε δύο επίπεδα, με εκπληκτική θέα από τη νότια πλευρά του και μεγάλο χώρο στάθμευσης στη βόρεια. Στο Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι, που βρίσκεται στο κέντρο των Αρφαρών, στεγάζονται οι Δημοτικές Υπηρεσίες της Δημοτικής Ενότητας Αρφαρών, δηλαδή το ΚΕΠ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι», άλλες Δημοτικές Υπηρεσίες, το Τοπικό Συμβούλιο Αρφαρών κ.λπ., καθώς και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αρφαρών «Αναγέννηση» και πολιτιστικές δραστηριότητες της Κ.Ε. «Φάρις» του Δήμου Καλαμάτας.

ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΑΡΦΑΡΩΝ

Εκεί θα εδρεύει και η υπό σύσταση Δημοτική Φιλαρμονική Αρφαρών, τη λειτουργία της οποίας προανήγγειλε ο Παναγιώτης Ε. Νίκας, τονίζοντας πως «έχουμε διασφαλίσει τα χρήματα για τα όργανα, τις στολές και την πληρωμή των δασκάλων».

Ο Δήμαρχος ζήτησε από τους κατοίκους των Αρφαρών και της γύρω περιοχής να κινητοποιήσουν τα παιδιά τους «και να βάλουμε στόχο, του χρόνου τα Χριστούγεννα να παιανίσει η Δημοτική Φιλαρμονική Αρφαρών», κάτι που θα κάνει σε όλες τις εθνικές επετείους, τις εορτές και άλλες εκδηλώσεις.

Αμέσως πριν, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της Τοπικής Κοινότητας Αρφαρών Κώστας Φέστας, αφού καλωσόρισε όσους παρευρέθησαν, ευχαρίστησε το Δήμαρχο για το ενδιαφέρον του, χάρις στο οποίο αποπερατώθηκε το έργο. Τόνισε, δε, ότι το Νιαρχαίϊκο Λιοτρίβι «αποτελεί πράγματι στολίδι και κόσμημα για τον τόπο μας».

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΕΡΓΑ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΗΣ

Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος επεσήμανε πως πρόκειται για «ημέρα χαράς και αισιοδοξίας (…) διότι εν μέσω κρίσης ολοκληρώνουμε έργα χρήσιμα». Αναφέρθηκε, δε, και στο συμβολισμό που «δένει» το κτήριο με την περιοχή, όπου δεσπόζει το δέντρο της ελιάς, καθώς πρόκειται για έναν χώρο ο οποίος ήταν αφιερωμένος στην επεξεργασία του ελαιοκάρπου και στην παραγωγή ελαιολάδου.

Προσέθεσε, επίσης, πως πέραν των πολιτιστικών δράσεων του Δήμου, με τα εικαστικά της Κ.Ε. «Φάρις» και τη Φιλαρμονική στ’ Αρφαρά, στο Νιαρχαίϊκο θα στεγάζεται και ο Πολιτιστικός Σύλλογος των Αρφαρών «Αναγέννηση», που πρωτοστατεί στις εορτές με τα χορευτικά του, ενώ διαθέτει και αξιόλογο εξοπλισμό εθνικών ενδυμασιών.

Ο Δήμαρχος έκανε μνεία όσων διαδοχικά βοήθησαν ώστε να αποκτηθεί το κτήριο και να αποκατασταθεί, αναφέροντας τον αείμνηστο Πρόεδρο των Αρφαρών Αναστάσιο Αργυράκη, ο οποίος συνέβαλε εξ ιδίων (με ποσόν 10 εκατ. δρχ. επί συνόλου 30 εκατ.) στην απόκτηση του κτηρίου, αλλά και τους πρώην Δημάρχους Αρφαρών Γιάννη Αργυράκη και Ανδρέα Καραγιάννη.

Ο Δήμος Καλαμάτας υπερκέρασε γραφειοκρατικές δυσκολίες και άλλα προβλήματα, ολοκληρώνοντας και αποδίδοντας στους πολίτες ένα κτήριο όμορφο, λειτουργικό και χρήσιμο.

Ακολούθησαν περιήγηση στους χώρους του Νιαρχαίϊκου και ένα μικρό κέρασμα.

Δήμος Καλαμάτας