Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013

Αρφαρά


Το Αρφαρά ήταν η έδρα του τέως Δήμου Αρφαρών και βρίσκεται 18 χλμ.βορειοδυτικά της Καλαμάτας.Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή,έχει 1.247 κατοίκους,και καλύπτει πεδινές και ημιορεινές εκτάσεις 2.380 στεμμάτων.Ένα ωραίο μεγάλο χωριό,σχεδόν κωμόπολη,το κάτω Αρφαρά  ( με 1.350 κατοίκους,μαζί με τους συνοικισμούς'Aνω Αρφαρά,και'Aγιο Κωνσταντίνο).Χτισμένο αμφιθεατρικά στα βορειοανατολικά της Μεσσηνιακής πεδιάδας, στους πρόποδες της βουνοσειράς Συρόκα,σε υψόμετρο 60 μέτρων,απέχει από την Καλαμάτα 19 χλμ.Περιβάλλεται από ελαιώνες,συκόδεντρα και περιβόλια με οπωροφόρα,αναπτύσσεται άνετα, καθαρογραμμένο ανάμεσα στις ελιές,στις συκιές,και στα οπωροφόρα του.Η συγκρότησή του,η ανάπτυξή του σε οικονομικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής,σημειώνεται,στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα.Η οριστική του εγκατάσταση και το ρίζωμά του στη νέα του θέση έγινε με πολλούς αγώνες,καθώς,μετά την απελευθέρωση,τα ορεινά χωριά,όπως η Πολιανή και η Βρομόβρυση,επεκτάθηκαν προς τα νοτιοδυτικά και του κάμπου μέρη,όταν τα κτήματα εγκαταλείφθηκαν από τους Τούρκους.Φυσικά η κάθοδος των κατοίκων του 'Aνω Αρφαρά προς την σημερινή θέση είχε γίνει έναν αιώνα πριν,στην β' Τουρκοκρατία.Συγκεκριμένα υπολογίζεται,από την παράδοση,ότι πρέπει να έφθασαν οι οικιστές του 'Aνω Αρφαρά μεταξύ 1635 - 1690 εγκαταλείποντας άγνωστο ποιόν γειτονικό ίσως τόπο.Λίγες δεκαετίες αργότερα,ανάμεσα στις δυό χαράδρες της Δροσερής και του Σταματινού οι Αρφαραίοι,τρύπωσαν για να βρούν λύση προς τον κάμπο,σ'αυτές τις εκτάσεις που κανείς δεν καλλιεργούσε (από τον 'Aγιο Βασίλειο μέχρι το βάλτο ήταν δάσος από δρύς). Η περιοχή του πρώτου οικισμού,σε υψόμετρο 750 μέτρων, συνόρευε βόρεια με την περιοχή του Μπάλα,την Παλιά Βρομόβρυση,το 'Aκοβο,και νοτιοανατολικά με την Πολιανή. Νοτιοδυτικά με τον ορεινό όγκο της Βελανιδιάς,δυτικά με τις πλαγιές των Νομίων και βορειοδυτικά έφτανε τα βουνά της Κρασοπούλας.Στο κέντρο είχε την κορυφή του Προφήτη Ηλία (1.273 μέτρα υψόμετρο).Γρήγορα οι κάτοικοι,που δεν τους αρκούσε πια αυτό το απόμονο άγονο πρωτορίζωμα, σκέφτηκαν να γλιτώσουν πιάνοντας τις βουνοπλαγιές δυτικά, έχοντας πάντα με προσδοκία τα βλέμματά τους προς τον κάμπο.Αυτή η ευρύτερη ορεινή περιοχή του 'Aνω Αρφαρά στάθηκε από αιώνες ένα πεδίο συγκρούσεων,αγώνων,και σφαγών.Από τις γνωστότερες καταστροφές της περιοχής 'Aμφειας (Κόκκαλα) είναι αυτή του 1460 από τον Μωάμεθ τον Κατακτητή, που κατάσφαξε τους υπερασπιστές του Κάστρου της Ωριάς,και ερήμωσε την περιοχή.Ανάμεσα στους οικισμούς που καταστράφηκαν ήταν μια πεδινή εύφορη αμπελόφυτη έκταση - ανάμεσα σε 'Aνω Αρφαρά και 'Aκοβο - η Κλόγκοβα, όπου φαίνονται τα ίχνη της καταστροφής του παλιού οικισμού. Σύμφωνα με την διοικητική διαίρεση της περιοχής κατά την β' ενετική κατοχή, που αναφέρεται από τον περιηγητή ιερέα 'Aντώνιο Πασίφικο,στην περιοχή μνημονεύονται και τα άνω Αρφαρά. Όταν άρχιζε να αναπτύσσεται το χωριό Αρφαρά μέσα στο 18ο αιώνα,η τόσο επώδυνη για την Πελοπόννησο επανάσταση του 1770 ανέκοψε και την πρόοδο του Κάτω Αρφαρά που οι κάτοικοί του αναγκάστηκαν να καταφύγουν πάλι στο πάνω χωριό.Ύστερα, μετά την εξολόθρευση των Αλβανών,ξανάρχισαν να κατεβαίνουν προς τον κάμπο.Στην Επανάσταση του '21 οι Αρφαριώτες πολέμησαν μαζί με τους Λεονταρίτες,καθώς ανήκαν στην περιοχή. Μαζί με τον Παπαφλέσσα, τον Αναγνωσταρά,το Νικηταρά - τα πρωτοπαλίκαρα της Πολιανής, του Δυρραχίου και της Αλαγονίας.Μετά την απελευθέρωση οι Αρφαριώτες διεκδίκησαν με πείσμα τα κτήματα που ήταν πέρα από τη δημόσια οδό,και τελικά τα πήραν.Καθώς ήταν και φιλόπονοι,ολοένα στεριώνουν στη νέα θέση.Από το 1845-1860 χτίζονται στο Κάτω Αρφαρά μεγάλα διώροφα σπίτια ενός χωριού που μεταβάλει την κτηνοτροφική του οικονομία σε γεωργική και βιοτεχνική.Το 1857 έχει γίνει το μεγαλύτερο κέντρο της ευρύτερης περιοχής.Το χωριό έγινε κωμόπολη.Και σήμερα ξεχωρίζει στη μορφή και στη πολιτισμένη κοινωνική ανέλιξη. Το Αρφαρά κρατήθηκε συγκροτημένο και παράδειγμα προκοπής,στις δε τελευταίες δεκαετίες έδοσε αρκετούς επιστήμονες, ανθρώπους των γραμμάτων,εμπόρους και επιχειρηματίες.
Το 1870 θεμελιώνεται και αποπερατώνεται το1879 ο περικαλλής καθεδρικός ναός των Αγίων Θεοδώρων.Ο μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός των Αγίων Θεοδώρων Αρφαρών είναι πραγματικό στολίδι και χτίστηκε το έτος 1834,όταν μετοίκησαν οι κάτοικοι του 'Aνω Αρφαρά στη σημερινή έδρα του Δήμου.Η θολωτή στέγη του στηρίζεται σε 8 κίονες με ανάγλυφα κιονόκρανα.Μεγάλο τοπικό θρησκευτικό πανηγύρι γίνεται κατά την διάρκεια της γιορτής των Αγίων Θεοδώρων.Ο 'Aγιος Βασίλειος είναι ο παλιός μητροπολιτικός ναός.Χτίστηκε κατά την μετοίκηση των κατοίκων του 'Aνω Αρφαρά στο Κάτω Αρφαρά το 1838 όπως μαρτυρείται από λίθινη πλάκα εντοιχισμένη στο μεσημβρινο παράθυρο του ιερού.Ο Προφήτης Ηλίας έχει χτιστεί πάνω σε λόφο στη νότια πλευρά των Αρφαρών που δεσπόζει της περιοχής και παρέχει ωραία θέα του κάμπου και των βουνών της νοτιοδυτικής Μεσσηνίας. Αριθμεί ζωή ενός αιώνα,και έχει κτήτορα τον Ηλία Μπούρα (Μπουρολιά). Έχει πολύχρωμο μωσαϊκό δάπεδο και καλαίσθητο τέμπλο.
Εδώ υπάρχει και το ησυχαστήριο Καλογριών που ασχολούνται με την υφαντική.
Κλόγκοβα
Μεταξύ του οικισμού άνω Αρφαρά βορειοανατολικά και του Ακόβου βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλόγκοβας,κοντά στους πρόποδες του βουνού "Ρεκατσιάνα" Αρφαραίικος Αι-Λιάς και σε τοποθεσία επί λεκανοπεδίου που γύρω-γύρω περικλείεται από χαμηλούς λοφίσκους,στα σύνορα των νομών Μεσσηνίας - Αρκαδίας. Δεν γνωρίζουμε το πώς και πότε καταστράφηκε και από ποιους επιδρομείς,Ενετούς,Φράγκους η Τούρκους.
Μετέπειτα κατοικείτο από τους χωρικούς των 'Aνω και Κάτω Αρφαρών,όπου έμειναν εκεί για πολλούς αιώνες χτίζοντας καλύβια-μαντριά και στάνες αιγοπροβάτων,μεταβάλοντας την περιοχή σε αγροκτήματα,αμπέλια και βοσκοτόπια. Στα γύρω χωράφια εντοπίσθηκαν καλοδουλεμένες κεραμίδες,όστρακα από λεπτά αγγεία και καθαρό πηλό των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων.Επίσης ανευρέθησαν όστρακα τροχοειδή με ραβδώσεις των παλαιοχριστιανικών και βυζαντινών χρόνων.Κατά την τοπική παράδοση στην Κλόγκοβα υπήρξε μεγάλη πόλη (ολόκληρο βασίλειο),και με βάση τα ανευρεθέντα αντικείμενα, κατάλοιπα εγκαταστάσεων κλπ.Εκεί υπήρξε μικρή αγροτική εγκατάσταση των ρωμαικών χρόνων (2ος με 4ο μ.Χ.αιώνα),τα βυζαντινά και τα υστερότερα χρόνια.Γενικά η θέση της Κλόγκοβας,το έδαφος και τα γύρω πηγάδια αποτελούσαν ιδανικό τόπο για αγροτική εγκατάσταση.Ο Καθεδρικός ναός της Κλόγκοβας,η Μεταμόρφωση του Σωτήρος,είναι σχέδιο Βυζαντινού Ρυθμού στο δε ιερό και μάλλον στο χώρο της Αγίας Τράπεζας είναι τώρα φυτρωμένο ένα θεόρατο δέντρο βελανιδιάς. Στο κέντρο του λεκανοπεδίου επί μικρού εδαφικού εξάρματος διατηρείται το ερείπιο του Αγίου Γεωργίου,μονόκλιτου ναού με ημικυκλική αψίδα και τοιχοδομία τουλάχιστον Τουρκοκρατίας 'Aλλες ακόμη εκκλησίες Βυζαντινού επίσης ρυθμού είναι:ο 'Aγιος Δημήτριος,ο 'Aγιος Ανδρέας και άλλες που δεν ξέρουμε σε ποιους Αγίους ήταν αφιερωμένες.
Το παραδοσιακό κέντρο της πόλης είναι μια γειτονιάΠαραδοσιακά μαγαζιά, καφενεία, ουζερί, καφετέριες και πεζόδρομοι συνδυασμένα με τα παλιά κτίρια, δίνουν ένα ξεχωριστό συναίσθημα στον επισκέπτη.
Το Δημαρχείο είναι ανοικτό από τις 08.30 έως 14.30 καθημερινά εκτός Κυριακής
Ένα παραδοσιακό λιοτρίβι (ιδιοκτησίας του Δήμου) μετατρέπεται σε Λαογραφικό μουσείο και αίθουσα δημοτικών συνεδριάσεων.
Το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών.
Το κτίριο που στεγάζεται το πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι.
Στο χώρο του αθλητισμού,γήπεδο,ομάδα.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Ο 'Aγιος Κωνσταντίνος είναι συνοικισμός των Αρφαρών και βρίσκεται επί του κεντρικού δρόμου Καλαμάτας - Τριπόλεως.Υπάρχει ακόμη το "μπεζεστένι" όπου παλιότερα γινόταν μεγάλη εμποροπανήγυρις την ημέρα γιορτής του Αγίου Κωνσταντίνου.Απέχει 1,5 χλμ. από τα Αρφαρά.Ο οικισμός 'Aνω Αρφαρά βρίσκεται εις τους λόφους των νοτίων εκβολών του βουνού Μακρυπλαγίου σε υψόμετρο 750 μέτρων και απέχει 3 χλμ. από την Πολιανή και 17χλμ από τα Αρφαρά.Κατά την βενετοκρατία,
όπως αναφέρεται σε σύγγραμμα του βενετού κληρικού Πιερ Αντόνιο Πασίφικο (1699), υπαγόταν διοικητικά στο Λεοντάρι,ενώ το Πήδημα στην Καλαμάτα. Στην Τουρκοκρατία ήταν φωλιά κλεφταρματολισμού. Στολίδι του χωριού είναι ο παμπάλαιος μητροπολιτικός ναός της Αγίας Παρασκευής,βυζαντινού ρυθμού,με τρούλο από μελιγκονόπετρα.Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού,δίπλα σε ένα θεόρατο πλατάνι,φυτεμένο το 1908.Τον ίδιο χώρο κοσμεί μια εξαιρετικά επιμελημένη κατασκευή παραδοσιακού πηγαδιού.Κατά πλειοψηφία,οι κάτοικοι είναι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Παράγονται ελαιόλαδο,σύκα,κτηνοτροφικές τροφές,κυρίως αραβόσιτο και σιτηρά αλλά και πολλά κηπευτικά προϊόντα.Οι κάτοικοι φιλόπονοι και φιλήσυχοι με χαρακτηριστικά τέτοια που μπορεί εύκολα να διακρίνει κανείς ότι κουβαλάνε και συντηρούν μια αρχοντιά αλλοτινών εποχών κατά τις οποίες,η ευρύτερη περιοχή των Αρφαρών γνώρισε έντονη κοινωνική και οικονομική ζωή.Διαθέτει αστείρευτο φυσικό πλούτο ιδανικό για την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών τουρισμού.
Έντονο είναι και το στοιχείο της κτηνοτροφίας με την εκτροφή κυρίως αιγοπροβάτων ενώ δραστηριότητα παρουσιάζεται και στη μελισσοκομία.Αυτό οφείλεται στην χλωρίδα και πανίδα της περιοχής με την πληθώρα των λουλουδιών,των αρωματικών φυτών αλλά και του υγρού στοιχείου από τα κεφαλάρια του Πηδήματος και του Αγίου Φλώρου.Η περιοχή του Δήμου Αρφαρών είναι πλούσια σε ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία, που υπογραμμίζουν ακριβώς τη μακρά παράδοση που είναι άμεσα συνδεδεμένη με σημαντικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.Βορειοανατολικά του οικισμού άνω Αρφαρά βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλόγκοβας,κοντά στους πρόποδες του βουνού "Ρεκατσιάνα" Αρφαραίικος Αι-Λιάς.Στην Κλόγκοβα υπήρξε μικρή αγροτική εγκατάσταση των ρωμαικών χρόνων (2ος με 4ο μ.Χ.αιώνα),τα βυζαντινά και τα υστερότερα χρόνια.Κοντά στον 'Aγιο Φλώρο και ειδικά στη θέση "μάτια" υπάρχουν τα ερείπια αρχαίου ναού,αφιερωμένου στον ποτάμιο θεό Πάμισο.(5ος αιώνας π.Χ.).Η ανασκαφή έγινε από το Σουηδό αρχαιολόγο (Natan Valmin) το 1934 όπου ευρέθησαν αρκετά "αφιερώματα" (αγαλματίδια και νομίσματα) αλλά και η ακροκέραμος του ιερού ναού.Μεγάλης ιστορικής σημασίας είναι και η περιοχή του αρχαίου λατομείου των "Πριονιστών",νοτιοδυτικά των Αρφαρών,τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως δομικά υλικά για το κτίσιμο των ισοδομικών τειχών της αρχαίας Θουρίας.(Μακεδονικοί χρόνοι 320-270 π.Χ.). Για την κοπή των λίθων χρησιμοποιούταν ο "λιθοπρίστης πρίων", δηλαδή το πριόνι των λατομείων.Ήταν πριόνι χωρίς δόντια,ίσιο σαν λάμα ξυραφιού, κρεμασμένο από μεταλλικό τρίποδα.Αποτελούσε ένα είδος λεπίδας με πάχος 3-4 χιλιοστών, η οποία έφερε προς το επάνω μέρος τις τρύπες για την υποδοχή των καρφιών, "πριτσινιών" και τη στερέωσή της στο σώμα της υποδοχής της. Με παλινδρομικές κινήσεις χάραζε και έκοβε το πέτρωμα σε τεμάχια προκαθορισμένου μήκους, πλάτους και ύψους.Την κάτω επίπεδη επιφάνεια των τετράπλευρων λίθων την αποκολλούσαν οι "πελεκάνοι" οι πελεκητές,από την ελεύθερη πλαγινή πλευρά του πετρώματος χρησιμοποιώντας μεγάλα σφυριά,σφύρες,και σιδερένιες σφήνες.Σε λιγοστά σημεία διατηρούνται εμφανή ίχνη αρχαίου αμαξήλατου δρόμου σε μήκος 15 μέτρων.Σώζονται αξιόλογα βυζαντινά μνημεία, αλλά και στοιχεία της Φραγκικής περιόδου.Από το βυζαντινό κάστρο Πηδήματος σώζονται μέρη των τειχών του, η πύλη του, και τα χαμηλά ερείπια ενός μικρού ναίσκου αφιερωμένου στον 'Aγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.Το κάστρο αυτό υπήρξε στερνό καταφύγιο της συνείδησης και της ανδρείας των υπερασπιστών του αλλά δεν άντεξε και κυριεύτηκε απ'τα στρατεύματα των Οθωμανών το 1460.Από το κέντρο του Αγίου Φλώρου αρχίζει ένα παμπάλαιο τείχος,προχωρεί βορειοανατολικά και φτάνει στην κορυφή του βουνού, όπου υπάρχουν ερείπια παλαιού κάστρου η "καστρούλι" όπως λέγεται από τους ντόπιους. Το τείχος είναι ξερόχτιστο με ασβεστόλιθους ακανόνιστου σχήματος,έχει μήκος 2,5 χλμ. περίπου,πάχος 1 μέτρο, ύψος μεταξύ 2 και 2,5 μέτρων και σήμερα είναι μισογκρεμισμένο
Το κάστρο και το τείχος του Αγίου Φλώρου βρίσκεται 5 χλμ.βορειοδυτικά του κάστρου Πηδήματος,στο οποίο έμεναν κατά διαστήματα οι Παλαιολόγοι.Έτσι συμπερασματικά οι αμυντικές αυτές κατασκευές έγιναν από τους Παλαιολόγους και αποτελούσαν προμαχώνα της κάτω Μεσσηνίας.Οι βυζαντινές εκκλησίες του Αγίου Σπυρίδωνα, Αγίου Χαράλαμπου, της Υπαπαντής,της Παναγιάς Χαλεβιδιώτισσας,της Αγίας Κυριακής,της Παναγιάς Παυσολύπης,του Αγίου Γεωργίου και της Ανωνύμου κάστρου Πηδήματος,αποτελούν σπουδαία κληρονομιά,που ενώνει το παρελθόν και το μέλλον του τόπου.Περιοχή σημαντική για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος είναι οι πηγές του ποταμού Παμίσου στον 'Aγιο Φλώρο όπου οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής απέδιδαν ιαματικές ιδιότητες στα νερά του, αλλά και οι πηγές στο Πήδημα είναι χώρος αναψυχής και δημοτικό πάρκο για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις.Ο πλάτανος του Αγ.Φλώρου έχει χαρακτηρισθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού ιστορικός και αιωνόβιος πλάτανος με εντυπωσιακές διαστάσεις και σπουδαία αισθητική αξία που συνδέεται με σημαντικά ιστορικά γεγονότα της νεώτερης ιστορίας.
Καθώς ο ορεινός χώρος κατοικήθηκε από τους Πολιανίτες και Βρομοβρυσαίους δεν απέμεινε άλλη διέξοδος για τους κατοίκους του 'Aνω Αρφαρά παρά να επεκταθούν δια των στενών χαραδρών εις τον ημιδασώδη κάμπον,και να εγκατασταθούν στα σημερινά Αρφαρά, Σταματινού και Πελεκητό.                                
 Αναρτήθηκε από 

Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013

Η Καλαμάτα υποψήφια Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.



Πρόταση για να επιλεγεί η Καλαμάτα ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2021 ετοιμάζει ο Δήμος Καλαμάτας, η οποία επισήμως θα γίνει γνωστή μεθαύριο Τετάρτη 6 Νοεμβρίου.


Ο φάκελος θα υποβληθεί το 2015, αλλά η Καλαμάτα έχει ήδη ξεκινήσει την προετοιμασία, εξασφαλίζοντας μάλιστα διακομματική στήριξη, ενώ έχουν ενημερωθεί σημαντικοί Καλαματιανοί και Μεσσήνιοι για την υποστήριξη του αιτήματος. Σημειώνεται πως έχει αποφασισθεί να επιλεγούν ως Πολιτιστικές Πρωτεύουσες το 2021 μία πόλη από τη Ρουμανία και μία από την Ελλάδα, γι’ αυτό και η Καλαμάτα θέτει υποψηφιότητα ώστε να είναι η εκπρόσωπος της χώρας μας.Ο Δήμαρχος τόνισε πως η πόλη μας έχει υπέρ αυτής σημαντικά επιχειρήματα για την επιλογή της, καθώς είναι η πόλη από την οποία ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821 και εδώ συγκεντρώθηκαν οι ηγέτες του Αγώνα για να εκπέμψουν το μήνυμα της αποτίναξης του οθωμανικού ζυγού. Ο ορισμός της Καλαμάτας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας το 2021 θα συμπέσει με την επέτειο των 200 ετών από την κήρυξη της Επανάστασης.Υπέρ της υποψηφιότητας της Καλαμάτας συνηγορούν, επίσης, η αξιοσημείωτη πολιτιστική της διαδρομή επί δεκαετίες, οι υποδομές που διακονούν τον Πολιτισμό με κορυφαία το Μέγαρο Χορού Καλαμάτας, καθώς και οι διεθνείς εκδηλώσεις (για παράδειγμα το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού) που ο Δήμος Καλαμάτας διοργανώνει επί σειράν ετών.                                 πηγή:  tharrosnews

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Περιήγηση στον υγρότοπο του Αγίου Φλώρου


Την Κυριακή 3 Νοεμβρίου η ομάδα «ΠΑΜΕ ΒΟΛΤΑ» θα περιηγηθεί στον υγρότοπο του Αγίου Φλώρου με τη βοήθεια της Αναστασίας Μπελογιάννη (πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας) και του Μιχάλη Αντωνόπουλου (γεωτεχνικός περιβάλλοντος). Για τους φίλους της ομάδας που αγαπούν την περιπέτεια θα υπάρχει κανό και θαλάσσιο ποδήλατο!
Σημείο συνάντησης, ο ιστορικός πλάτανος του χωριού (11.30 π.μ.).
Ο Πάμισος στην αρχαιότητα λατρευόταν ως θεραπευτής θεός. Οι λατρευτικές γιορτές γίνονταν στις πηγές του, στον Άγιο Φλώρο. Στην περιοχή, η σουηδική αρχαιολογική αποστολή υπό τον Βαλμίν είχε φέρει στο φως ερείπια αρχαίου ναού.
Ο υγρότοπος του Αγίου Φλώρου, ο οποίος ανήκει στη λεκάνη απορροής του Παμίσου, μπορεί να υπερηφανεύεται για μια πλούσια πανίδα και χλωρίδα, καθώς και για άλλα σημαντικά ενδιαιτήματα. Στις πηγές του ζουν σημαντικά είδη ψαριών, όπως το αγκαθερό, η μπάφα, η λιάρα και η ποταμοσαλιάρα. Στον βιότοπο ζουν και σημαντικά θηλαστικά, καθώς και μεγάλο μέρος του πληθυσμού των χελωνών νερού.
Για πληροφορίες:
Σωτήρης Θεοδωρόπουλος 6976 856885
Αναστασία Μπελογιάννη 6976 193064.
Πηγή : tharrosnews.

Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

Ο εορτασμός του Αγίου Δημητρίου στη Κρασοπούλα Βρομοβρύσεως

Γιορτάζουμε σήμερα 26 Οκτωβρίου, ημέρα μνήμης του Αγίου Δημητρίου, του Μυροβλήτου.
Στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες, χρόνια πολλά και ευάρεστα στο Θεό !!!
Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου:
Μέγαν εύρατο, εν τοις κινδύνοις, σε υπέρμαχον, η οικουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ουν Λυαίου καθειλες την έπαρσιν, εν τω σταδίω θαρρύνας τον Νέστορα, ούτως Άγιε Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.Ο Άγιος Δημήτριος

Ο άγιος Δημήτριος, ένας άγιος που έχει τη χάρη του μαρτυρίου και 
τη δόξα της αγνότητας δεν μπορεί παρά ιδιαίτερα να μας συγκινεί.

Με τη νιότη του αγγίζει τα νιάτα.

Με τη ζωή του χαράζει δρόμους ζωής.

Με την πίστη του εμπνέει τους πιστούς.

Με το μαρτύριό του ανοίγει σ’ όλους έναν καινούργιο ορίζοντα, όπου το φως της αιωνιότητας αποκαλύπτει την πραγματική διάσταση της καθημερινότητας.
Ο Αγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280-284 μ.Χ. και πέθανε το 303 ή το 305 μ.Χ. στη Θεσσαλονίκη και αποτελεί ένα από τους Μεγαλομάρτυρες της Χριστιανοσύνης. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαικού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιλιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303, διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής. Σύμφωνα με την παράδοση, μέσα στη φυλακή ευλόγησε τον μαθητή του Νέστορα να νικήσει τον ειδωλολάτρη παλαιστή Λυαίο. Η νίκη του Νέστορα εξόργισε τον Γαλέριο και έτσι ο μεν Νέστορας αποκεφαλίστηκε. Είναι και αυτός 'Αγιος και η μνήμη του τιμάται την 27ην Οκτωβρίου, δηλαδή την επομένη της εορτής του Αγίου Δημητρίου,ο δε Δημήτριος δολοφονήθηκε με λογχισμό στα πλευρά.

Πέμπτη 24 Οκτωβρίου 2013

Τι συμβολίζει το θυμιατό και το θυμίαμα.


Θυμιατό
Τα θυμιατά που χρησιμοποιούμε στους Ιερούς Ναούς είναι κινητά μεταλλικά σκεύη που στο κάτω μέρος δέχονται τα αναμμένα κάρβουνα ή καρβουνόσκονη. Εξαρτώνται από τέσσερις αλυσίδες με δώδεκα κουδουνάκια. Συμβολίζουν τους τέσσερις Ευαγγελιστές και τους δώδεκα Αποστόλους αντίστοιχα. Η βάση του θυμιατού συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού μέσα στα σπλάχνα της Παναγίας Μητέρας Του. Τα ανάμενα κάρβουνα συμβολίζουν το πυρ της θεότητας. Είναι η βάτος η φλεγόμενη αλλά μη κατακαιομένη. Η φωτιά συμβολίζει και τη Θεία Αγάπη που ως φωτιά καίει την καρδιά του κάθε πιστού.

Θυμίαμα καλείται από τα αρχαία χρόνια το αρωματικό ρετσίνι ή το κόμμι που βγαίνει από τις τομές στον κορμό του δέντρου λίβανος εξ ου και λιβάνι. Είναι ένα από τα τρία δώρα που προσέφεραν οι τρεις Μάγοι στον Κύριο μας. Συμβολίζει την προσευχή μας που ανέρχεται όπως ο καπνός, στο θρόνο του Θεού. Όπως δηλαδή το λιβάνι συναντάται με το αναμμένο κάρβουνο και δεν μένει εκεί, αλλά αφού αφού θερμανθεί ανέρχεται προς τα άνω και σκορπίζει την ευωδία, έτσι και οι ψυχές μας με ζεστή και θερμή πίστη προσευχόμενες, δεν πρέπει να κολλούν στα γήινα υλικά όταν λατρεύουν το Θεό, αλλά να φτερουγίζουν προς τα άνω μυροβλύζουσες, απαγκιστρωμένες από τις υλικές μέριμνες.


λιβανι


Με το θυμίαμα που προσφέρουμε την ώρα της προσευχής υποβοηθείται η ανάταση της ψυχής προς τα υψηλά «άνω σχώμεν τάς καρδίας». Όπως το θυμίαμα θερμαινόμενο στον άνθρακα ανέρχεται προς τα άνω ευωδιάζοντας το περιβάλλον, έτσι και η ψυχή του πιστού με θερμή πίστη πρέπει να πτερουγίζει προς τα άνω μυροβλύζουσα, απαγγιστρωμένη από τις υλικές μέριμνες. Η βάση του θυμιατηρίου υποδεικνύει την ανθρωπότητα του Χριστού, η φωτιά την θεότητά Του και ο ευώδης καπνός μάς «πληροφορεί» την προπορευόμενη ευωδία του Αγίου Πνεύματος.

Ο Μωυσής υπακούοντας στον Θεό κατασκεύασε και τοποθέτησε στη Σκηνή του Μαρτυρίου Θυσιαστήριο του Θυμιάματος (Έξοδ. 30: 1-10). Ο τρόπος παρασκευής του Θυμιάματος διδάχθηκε από τον ίδιο τον Κύριο (Έξοδ. 30: 34-36). Η προσφορά Θυμιάματος στην Παλαιά Διαθήκη αποτελούσε εντολή του Θεού. Έπρεπε να προσφερθεί Θυμίαμα στην αρχή της ημέρας το πρωί και το βράδυ με το άναμμα των Λύχνων (Έξοδ. 30: 7-8).

Αυτή η καλή συνήθεια μεταφέρθηκε και στη χριστιανική λατρεία. Ιδιαίτερα προσφέρεται Θυμίαμα στον Εσπερινό με το ιλαρό φως της δύσεως του Ηλίου και στο ψάλσιμο του δεύτερου στίχου του 140 Ψαλμού, όπου ψάλλεται το "κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιόν σου". Παρακαλούμε τον Κύριο να ανεβεί η προσευχή μας προς τον θρόνο Του, όπως ανεβαίνει το ευωδιαστό Θυμίαμα προς τον ουρανό.

Ashampoo Snap 2013.04.04 21h37m37s 001


Το λατρευτικό αυτό μέσο δημιουργεί κατανυκτικό κλίμα προσευχής και ελκύει την αγιαστική χάρη του Θεού. Η ευλογία του Θυμιάματος κατά την τελετή της Προσκομιδής δείχνει καθαρά τη μεγάλη ωφέλεια, που προξενείται στους εκκλησιαζόμενους από την προσφορά του Θυμιάματος. Λέει χαρακτηριστικά εκεί ο ευλογών λειτουργός: "Θυμίαμά σοι προσφέρομεν, Χριστέ ο Θεός ημών, εις οσμήν ευωδίας πνευματικής· ό προσδεξάμενος εις το υπερουράνιόν σου θυσιαστήριον, αντικατάπεμψον ημίν την χάριν του παναγίου σου Πνεύματος". (Δηλαδή: Θυμίαμα σ' Εσένα προσφέρουμε, Χριστέ Ύψιστε Θεέ, ως οσμή ευωδίας πνευματικής· αυτό, αφού δέχθηκες στο υπερουράνιό Σου Θυσιαστήριο, στείλε πίσω σε μας τη χάρη του παναγίου Σου Πνεύματος). Έκπληξη προκαλεί το ότι τα ίδια λόγια περίπου χρησιμοποιεί ο λειτουργός και για την προσφορά των Τιμίων Δώρων στη Θεία Λειτουργία: " Όπως ο φιλάνθρωπος Θεός ημών, ο προσδεξάμενος αυτά εις το άγιον και υπερουράνιον και νοερόν αυτού θυσιαστήριον εις οσμήν ευωδίας πνευματικής, αντικαταπέμψη ημίν την θείαν χάριν και την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος, δεηθώμεν". (Δηλαδή: Με σκοπό ο φιλάνθρωπος Θεός μας, που δέχθηκε αυτά στο άγιο και υπερουράνιο και πνευματικό Του Θυσιαστήριο ως οσμή ευωδίας πνευματικής, να στείλει πίσω σε μας τη θεία χάρη και τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ας παρακαλέσουμε).

Όταν ο λειτουργός θυμιάζει τους πιστούς, αυτοί πρέπει να προσκυνούν ευλαβικά προσδοκώντας την ευλογία και τη χάρη του Θεού. Όταν ο λειτουργός θυμιάζει τις εικόνες των αγίων, επιζητεί τις μεσιτικές προσευχές τους προς τον Κύριο για βοήθεια των μελών της στρατευομένης Εκκλησίας. Δυστυχώς Πολλοί χριστιανοί, όταν τους θυμιά ο Ιερεύς, παραμένουν ακίνητοι (σάν κολώνες). Και τούτο, ασφαλώς, λόγω άγνοιας. Η μικρή υπόκλιση είναι δείγμα ότι συμμετέχουμε στα τελούμενα. Εκτός από τον Ι. Ναό, είναι καλό και στο  σπίτι να προσφέρεται θυμίαμα τακτικά και να συνοδεύεται πάντοτε με ολοκάρδια προσευχή. 

Οι τρεις περιφερειακές αλυσίδες του Θυμιατηρίου, που κρατούν τη βάση, συμβολίζουν την Αγία Τριάδα. Η κεντρική αλυσίδα, που ανεβοκατεβάζει το κάλυμμα, συμβολίζει τον Υίο του Θεού που κατέβηκε στη γη και αναλήφθηκε στους ουρανούς, για να σώσει τον άνθρωπο. Οι δώδεκα Κωδωνίσκοι με τον ευχάριστο ήχο τους συμβολίζουν τους δώδεκα Αποστόλους, οι οποίοι κήρυξαν και διαλάλησαν παντού τη Θεότητα του Χριστού και τη λύτρωση που πρόσφερε με τη θυσία Του στον Σταυρό. Η βάση του Θυμιατηρίου, δηλαδή το κάτω ημισφαίριο, συμβολίζει τη Θεοτόκο, η οποία δέχθηκε τον Κύριο της δόξης, ο οποίος εδώ συμβολίζεται με τα αναμμένα κάρβουνα. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία η βάση συμβολίζει τη γη, ενώ το κάλυμμα τον ουρανό. 

Ο ευώδης καπνός, όπως φαίνεται καθαρά στην Αποκάλυψη, συμβολίζει τις προσευχές των αγιασμένων πιστών και την εξαγιαστική χάρη του Άγιου Πνεύματος.        Πηγή: Ευχή.



Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Πεύκο Οιχαλίας(Μπάλα)

Το χωριό Πεύκο της Οιχαλίας, βρίσκεται «κρυμμένο» στα 550 μ. υψόμετρο Ν/Α του δήμου Οιχαλίας στα βρωμοβρυσαίικα όρη. Από το 1834 αποτελεί οικισμό του δήμου Οιχαλίας με την ονομασία «Μπάλα», ενώ από το 1912 αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητη κοινότητα. Το 1958 μετονομάσθηκε σε «Πεύκο».
Ίσως εξαιτίας της γεωγραφικής του θέσης, ίσως γιατί οι κάτοικοί του σταδιακά το εγκατέλειπαν, το χωριό δεν έτυχε της «ανάπτυξης» εκείνης που γνώρισε η υπόλοιπη γύρω περιοχή.
Σήμερα, επισκέπτοντας κανείς το χωριό αισθάνεται ότι εισέρχεται σε μια άλλη, ξεχασμένη εποχή ανέγγιχτη από το χρόνο. Τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, τα παλιά λιοτρίβια, τα σοκάκια του, τα πηγάδια του και φυσικά ο νεραϊδόκηπος, ασκούν μια έντονη γοητεία στον επισκέπτη.
Όμως, δεν είναι μόνο ο χώρος και τα κτίρια που δίνουν «εισιτήριο» για ταξίδι στα περασμένα όμορφα χρόνια. Σε αυτό συμβάλει τα μέγιστα και ο Πολιτιστικός σύλλογος του χωριού. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Πολιτιστικός σύλλογος του Πεύκου, προ ημερών με μια ανοιχτή πρόσκληση, κάλεσε όλους όσους ήθελαν, όχι μόνο να παραβρεθούν αλλά και να συμμετάσχουν ενεργά στην διαδικασία της επεξεργασίας του σιταριού .
Στόχος της προσπάθειας αυτής ήταν θυμίσει στους μεγαλύτερους και να γνωρίσει στους νεότερους με ποιο τρόπο και με ποιο κόπο τα παλιά χρόνια στα χωριά μας έβγαινε το σιτάρι, το ψωμί.  Πηγή: Μερόπη.


ΠΕΥΚΟ ΟΙΧΑΛΙΑΣ




Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2013

Οι Η 11η πανελλήνια λαμπαδηδρομία πέρασε απο την Βρομόβρυση.

Ξεκίνησε την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου το πρωί από τον ιστορικό ναό των Αγίων Αποστόλων η λαμπαδηδρομία των Εθελοντών Αιμοδοτών εντός των ορίων του Δήμου Καλαμάτας. Η 11η πανελλήνια λαμπαδηδρομία που ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου στο Καναλάκι Πρέβεζας, όπου ολοκληρώθηκετην Παρασκευή  4 Οκτωβρίουστις 6.30 το απόγευμα, στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας.



Οι πρώτοι λαμπαδηδρόμοι ήταν τα παιδιά που παρακολουθούν τα προγράμματα του Κέντρου Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ, το πρώην ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ) Καλαμάτας, που με χαρά μετέφεραν τη φλόγα στο Ιστορικό Κέντρο. Η φλόγα πέρασε από Λέικα, Ασπρόχωμα, Αντικάλαμο, Σπερχογεία και συνεχίστηκε προς Θουρία και Πήδημα  Αρφαρά, Βρομόβρυση,Σταματινού και σε όλα τα ορεινά χωριά της Δημοτικής Ενότητας.
Στόχος της λαμπαδηδρομίας είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου για την εθελοντική προσφορά αίματος, ώστε η Ελλάδα να γίνει αυτάρκης σε αίμα, όπως οραματίζεται η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών (ΠΟΣΕΑ). 

Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

Ο βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ Θανάσης Πετράκος επισκέφτηκε την Άνω Βρομόβρυση.

Ο βουλευτής Μεσσηνίας του ΣΥΡΙΖΑ Θανάσης Πετράκος επισκέφτηκε στις 29/9/2013 την Άνω Βρομόβρυση όπου και συναντήθηκε με κτηνοτρόφους της περιοχής οι οποίοι εκτρέφουν πάνω από 3.500 γιδοπρόβατα.
Αμεση λύση των προβλημάτων των κτηνοτρόφων στη Δ.Ε. Αρφαρών ζητεί ο Πετράκος
Ο Θανάσης Πετράκος συζήτησε με τους κτηνοτρόφους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τους ενημέρωσε για τις κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Οι οποίες είναι:
  • Όχι στην φορολόγηση των αγροτεμαχίων.
  • Για την διασφάλιση συνέχισης της αποκλειστικής παραγωγής της ΦΕΤΑΣ ΠΟΠ
  • Για την ανάγκη άμεσης επίλυσης του θέματος των βοσκοτόπων ώστε να μην μειωθεί η έκτασή τους.
  • Όχι στη κατάργηση της αναγραφής της χώρας προέλευσης στο φρέσκο γάλα.
  • Για την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων.
  • Για τη πληρωμή κτηνοτρόφων της Τριφυλίας από γαλακτοβιομηχανία.
  • Για την υλοποίηση των επενδυτικών σχεδίων του πρωτογενή τομέα και για τις τεράστιες καθυστερήσεις στις πληρωμές του προγράμματος εκτατικοποίησης της κτηνοτροφίας και στους βιοκαλλιεργητές.
Ο Θανάσης Πετράκος δεσμεύτηκε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άμεσα θα καταθέσει επίκαιρη επερώτηση για όλα τα θέματα της κτηνοτροφίας γιατί η κτηνοτροφία είναι ο πρώτος τομέας που πρέπει να αναπτυχθεί. Αυτό όμως προϋποθέτει στήριξη των κτηνοτρόφων οι οποίοι δεν μπορούν να επιβιώσουν λόγω της αύξησης της τιμής του ρεύματος, του πετρελαίου, των κτηνοτροφικών φαρμάκων, των ζωοτροφών, της μείωσης επιστροφής του ΦΠΑ κ.α.
Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής τόνισαν στο Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ότι έχουν χορτάσει υποσχέσεις από Κράτος, Περιφέρεια Πελοποννήσου και Δήμο Καλαμάτας αλλά οι λύσεις στα προβλήματά τους δεν προχωράνε.
Ζήτησαν:
  1. Άμεσα να προχωρήσει η δημοπράτηση του δρόμου Σταματινού-Άνω Βρωμόβρυση μήκους 10 χιλ., ο οποίος είναι σε άθλια κατάσταση, και για τον οποίο υπάρχουν υποσχέσεις από την Περιφέρεια ότι θα χρηματοδοτηθεί από το τέως ταμείο Μολυβιάτη, οι οποίες όμως υποσχέσεις δεν υλοποιούνται.
  2. Ο Δήμος Καλαμάτας να επισκευάσει τους αγροτικούς δρόμους οι οποίοι είναι αδιάβατοι και να κατασκευαστεί η δεξαμενή για να έχουν νερό διότι είναι απαράδεκτο οι κτηνοτρόφοι αυτοί που εκτρέφουν πάνω από 3.000 γιδοπρόβατα να κουβαλάνε το νερό στα αγροτικά με βυτία για να ποτίσουν τα ζώα τους.
  3. Εξέφρασαν μεγάλη αγωνία για τα βοσκοτόπια διότι αν τα πουρνάρια χαρακτηριστούν δάση δεν θα υπάρχουν βοσκότοποι για τα κοπάδια τους και θα αναγκαστούν να πουλήσουν τα ζώα τους. Πρέπει τη διαχείριση των βοσκοτόπων να την αναλάβει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και να γίνει κατανοητό ότι βοσκότοποι στην Ελλάδα είναι και η θαμνώδης ξυλώδεις βλάστηση π.χ. πουρνάρια κτλ.
  4. Τόνισαν ότι 6 χρόνια μετά τις πυρκαγιές είναι απαράδεκτο ακόμη μην επιτρέπεται ακόμη να βοσκήσουν στα καμένα.
  5. Τόνισαν ότι είναι απαράδεκτη η καθυστέρηση στη επιστροφή του ΦΠΑ και ζήτησαν να καταβληθούν άμεσα οι επιδοτήσεις χωρίς παρακράτηση για να μπορέσουν να αγοράσουν ζωοτροφές.
  6. Εξέφρασαν διαμαρτυρία διότι παρότι πληρώνουν εισφορές στον ΕΛΓΑ δεν αποζημιώθηκαν για τα ζώα που τους κατασπάραξαν τα τσακάλια.
  7. Τέλος ζήτησαν στήριξη για την μείωση του κόστους παραγωγής το οποίο έχει αυξηθεί 80% σε ότι αφορά ρεύμα, πετρέλαιο, ζωοτροφές και κτηνοτροφικά φάρμακα. Την ίδια στιγμή που το κατσίκι συνεχίζει να πωλείται 4,5-5 ευρώ το κιλό και ο καταναλωτής το αγοράζει πάνω από 10 ευρώ/κιλό.
Ο Θανάσης Πετράκος δεσμεύτηκε να θέσει όλα αυτά τα προβλήματα των κτηνοτρόφων της περιοχής στους αρμοδίους (Κυβέρνηση, Αποκεντρωμένη Διοίκηση, Περιφέρεια και Δήμο Καλαμάτας) και θα ζητήσει την άμεση επίλυσή τους.
 Από το Γραφείο Τύπου του Θανάση Πετράκου

Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

Άγριλος

Ο Άγριλος είναι ένα όμορφο ορεινό χωριό του Δήμου Καλαμάτας, δίπλα στο Αρφαρά, γενέτειρα του ήρωα της επανάστασης του 1821 Χρήστου Κορομηλά ή Αναγνωσταρά. Σήμερα, κατοικείται από περίπου 170 μόνιμους κατοίκους με τον αριθμό τους να αυξάνεται κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Είναι ένα αραιοκατοικημένο χωριό που απλώνεται σε απόσταση δύο χιλιομέτρων. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Χιλιάδες ελαιόδεντρα δίνουν «το χρυσάφι» της Μεσσηνίας, το λάδι. Το υψόμετρο του χωριού, η παραδοσιακή καλλιέργεια, η συγκομιδή του και η επεξεργασία του σε παραδοσιακό ελαιοτριβείο κάνουν το ελαιόλαδο του Αγρίλου να φημίζεται ως ένα από τα καλύτερα της Μεσσηνίας. Το καλό κλίμα και τα φυσικά πλεονεκτήματα της περιοχής έχουν δώσει ώθηση στην ανάπτυξη σύγχρονων εγκαταστάσεων κτηνοτροφίας και πτηνοτροφίας. Στον Άγριλο λειτουργούν τρία παραδοσιακά καφενεία, όπου κάποιος μπορεί να απολαύσει τον καφέ του ή να ξαποστάσει από την κούραση της ημέρας. Τα τελευταία χρόνια λειτουργεί και μία ταβέρνα με παραδοσιακά, νόστιμα φαγητά. Στο χωριό δραστηριοποιείται και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγρίλου «Ο Αναγνωσταράς». Το καλοκαίρι διοργανώνεται Παραδοσιακό Γλέντι με τη συμμετοχή πλήθος κόσμου. Την Κυριακή των Αποκριών ο σύλλογος διοργανώνει παραδοσιακή εκδήλωση στην πλατεία του χωριού με παραδοσιακή μουσική και φαγητό. Στο τέλος του καλοκαιριού πραγματοποιείται μονοήμερη εκδρομή με τη συμμετοχή των κατοίκων σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Στον Άγριλο υπάρχουν πολλά εκκλησάκια που χρονολογούνται αρκετούς αιώνες πριν. Αξίζει να αναφέρουμε τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Χαράλαμπο και την Κοίμηση της Θεοτόκου που δεσπόζουν στους πρόποδες του όρους Συρόκα και βλέπουν πανοραμικά το χωριό και ολόκληρη τη Μεσσηνία. Στην απέναντι πλευρά του χωριού βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας, παρατηρητήριο και αυτός ολόκληρης της περιοχής. Αναρτήθηκε από Άγριλος Μεσσηνίας