Ο θεσμός της προίκας

Ο θεσμός της προίκας υπήρχε από τα αρχαία χρόνια και αποτελούσε τη συμβολή της γυναίκας στον κοινό βίο.
Τα κορίτσια από τα 17 τους έπρεπε να παντρεύονται διότι μετά τα 25 λέγονταν γεροντοκόρες, «έμεινε στο ράφι».
Τα ειδύλλια δεν ήταν συνηθισμένα. Τα συνοικέσια γίνονταν από προξενήτρες / προξενητάδες και σ’ αυτά γινόταν και το παζάρι για την προίκα. Συνήθως η προίκα αποτελούνταν από ρούχα (υφαντά, κεντίδια, σεντόνια, πεσέτες, κουζινικά, κ.λ.π.), αλλά και, ανάλογα με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας της νύφης, χωράφια, ζώα, σπίτια, λίρες και κοσμήματα.
Οι γονείς κάθε κοπέλας προσπαθούσαν από τα μικρά χρόνια της μέχρι τη στιγμή που θα την ζητούσε κάποιος να συλλέξουν όση περισσότερη προίκα μπορούσαν για να παντρευτεί. Και κάθε κοπέλα προσπαθούσε να κεντά, να πλέκει και να υφαίνει συνεχώς, ώστε να έχει όλα τα απαραίτητα για το γάμο.
Πριν το γάμο φίλες της νύφης, συγγενείς και γειτόνισσες μαζεύονταν για να πλύνουν και να σιδερώσουν την προίκα.
Μια – δυο μέρες πριν το γάμο άπλωναν την προίκα όλη μέρα για την δουν οι συγχωριανοί, να καμαρώσουν τη χρυσοχέρα νύφη, να «ράνουν» τα καλότυχα, να πουν τα «καλορίζικα» και να ασημώσουν με ασημένια και χρυσά νομίσματα…
Λίγο πριν το γάμο, με συνοδεία οργάνων, φόρτωναν την προίκα στα μουλάρια, τα κάρα ή τα αυτοκίνητα και την πήγαιναν στο σπίτι που θα έμενε το ζευγάρι. Η μητέρα της νύφης έδενε άσπρα μεταξωτά μαντήλια στην κεφαλαριά των αλόγων ή στους καθρέπτες των αυτοκινήτων και ή πομπή ξεκινούσε. Εκεί οι φίλες της νύφης έστρωναν το κρεβάτι με τα καλύτερα στρωσίδια και έριχναν πάνω ροδοπέταλα, ρύζι, νομίσματα και ένα μικρό αγόρι, για να ‘ναι γιός το πρώτο παιδί του ζευγαριού.
Σήμερα οι αντιλήψεις γύρω από το θεσμό της προίκας έχουν εκλείψει και στην Ελλάδα η προίκα καταργήθηκε με νόμο του 1983.         Πηγή:   Νοσταλγικά μονοπάτια

Το παραγώνι (τζάκι)

Η καλύτερη παρέα, όταν βέβαια δεν έχω καμιά ανθρώπινη παρουσία δίπλα μου, είναι το τζάκι.
Είτε μου αρέσει τόσο πολύ αισθητικά.. είτε λόγω καταβολής, γιατί προέρχομαι από οικογένεια της υπαίθρου..φέρνοντάς μου εικόνες - αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας... Δεν ξέρω..ίσως και για όλες αυτές τις αιτίες, μου είναι ιδιαίτερα ευχάριστο, να κάθομαι δίπλα στο τζάκι.. Να βλέπω τα κόκκινα κάρβουνα..να ακούω τους περίεργους ήχους της φλόγας..να με απορροφούν, και να τραβάνε σαν μαγνήτης τις σκέψεις μου.
Το τζάκι ονομάζεται και εστία η παραγώνι καθώς και πυρομάχος. 
Το τζάκι, ήταν ο  χώρος συγκέτρωσης στο σπίτι. 
Ηταν ο χώρος που μαζευόταν όλη η οικογένεια.
Παλιά στα χωριά, το τζάκι ήταν η κεντρική θέρμανση του σπιτιού.
Όλα εκεί γινόντουσαν... το μαγείρεμα, ο καφές, το ψήσιμο (κάνα μεζές πάνω στα κάρβουνα, το καψάλισμα του ψωμιού με φρέσκο λαδι πάνω), το ζέσταμα του νερού στο τσουκάλι για το λούσιμο, τη μπουγάδα...και τις άλλες ανάγκες.
Τον χειμώνα έκαιγε συνέχεια, ακόμα και  τις ώρες του ύπνου, ήταν η μοναδική πηγή θέρμανσης του σπιτιού.
Τα παραμύθια, οι μύθοι και οι ιστορίες των γονιών μου  και των παπούδων μου'ρχονται στο μυαλό μου, πόσα είχα ακούσει εκεί? Τα βράδια μαζευόμασταν όλοι γύρω από το τζάκι έχοντας ο καθένας την δική του θέση στο παραγώνι.  Τα σπίτια τότε δεν είχαν την κατασκευή που έχουν σήμερα. Χαραμάδες παντού, γι αυτό, όσο πιο κοντά στο τζάκι, τόσο πιο ζεστός...
 Από μπροστά ζεστοί, και στην πλάτη μας έκοβε το κρύο, «από μπροστά πύρα και πίσω κλαδευτήρα» έλεγε ο παπούς μου.

Ευτυχισμένο το νέο έτος 2017

Ευτυχισμένο το νέο έτος για εσάς και τις οικογένειές σας. Ας είναι το ξεκίνημα του 2017 αφετηρία μίας δημιουργικής εποχής. Χρόνια πολλά!

Καλά Χριστούγεννα

 Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα σε όλους, υγεία πάνω απ’ όλα και αγάπη

Το Καλύβι

Το Καλύβι είναι ένα πολύ μικρό σχετικά οικοδόμημα της ελληνικής υπαίθρου και στις μέρες μας σημαίνει το κατάλυμα του βοσκού, ενώ παλιότερα χρησιμοποιούνταν για όλα.
Πρόκειται για μικρά τετράγωνα συνήθως κτίσματα, από ξερολιθιά, χαμηλού ύψους μέχρι 2 μέτρα, που η σκεπή τους γίνεται με κορμούς δένδρων, καλάμια και κεραμίδια.
 Σήμερα η σκεπή  τους κατασκευάζεται με νέου τύπου υλικά.

Φλόμος

 Κυριότερες χρήσεις των Καλυβιών, εκτός της ξεκούρασης και προστασίας έναντι καιρικών συνθηκών που παρέχουν, είναι η συγκέντρωση σ΄ αυτά λιπασμάτων, περιορισμένη φύλαξη συγκομιδής καρπών, ή ως μικρές στάνες για άρμεγμα αιγοπροβάτων και "τυροκομειό". Χαρακτηριστικό ελληνικό έθιμο είναι να φιλεύεται όποιος επισκέπτης βρεθεί σε Καλύβι  με κρασί και τυροκομικά προϊόντα.  Το Καλύβι  στις δύο φωτογραφίες είναι στην Παλιά Βρομόβρυση και εχει κοιμηθεί εκει πολύς κόσμος, ιδιαίτερα την περίοδο της κατοχής.

Λάμπα πετρελαίου.

Εκείνα τα χρόνια ηλεκτρισμός στο χωριό δεν υπήρχε. Ο φωτισμός των σπιτιών γινόταν είτε με τη λάμπα πετρελαίου, είτε με το λυχνάρι. Ήταν αντικείμενα απαραίτητα σε κάθε σπίτι. Στο φως τους διάβασαν πολλοί διαπρεπείς επιστήμονες των περασμένων γενεών. Κεντήθηκαν, πλέχτηκαν και γνέθηκαν προικιά, ειπώθηκαν ιστορίες και παραμύθια στα παιδιά.
Τη λάμπα την άναβαν μόλις σκοτείνιαζε. Το φως ήταν αμυδρό, ίσα ίσα για να φωτίζει το σπίτι. Αποτελείτο από το κύριο μέρος όπου έμπαινε το πετρέλαιο και το φιτίλι και το γυαλί που κάλυπτε το αναμμένο φιτίλι. Βασική προϋπόθεση ήταν το λαμπογιάλι να είναι πεντακάθαρο. Στην αντίθετη περίπτωση η λάμπα κάπνιζε και μαύριζε όλο το γυαλί.
''Κάτω από το φως της λάμπας τρώγαμε το φτωχικό βραδινό μας, γράφαμε τα αυριανά μαθήματα και διαβάζαμε. Η μάνα έραβε μπαλώματα στα ρούχα μας. Τα παιδιά πέφταμε πρώτα για ύπνο κι ώσπου να κοιμηθούν κι οι γονείς μας τα μάτια μας κυνηγούσαν τις σκιές που γεννούσε το φως της λάμπας πάνω στο ταβάνι και στους τοίχους. Κάποια απ' αυτές τις σκιές προλάβαινε και μας άρπαζε στην αγκαλιά της και μας κοίμιζε γλυκά, ώσπου να μας ξυπνήσουν τα κοκόρια ότι ήρθε η ώρα για το σχολειό. Στο μεταξύ το πετρέλαιο στη λάμπα είχε σωθεί και η φλόγα είχε σβήσει, μέσα στη μυρωδιά του καθαρού πετρελαίου που γέμιζε το δωμάτιο......''''
Καλή σας νύχτα.  Πηγή:Ζωή Στο Χωριό

Βρομοβρυσαιικη βραδιά... βραδιά αγάπης και ιστορίας, βραδιά μεγάλων αναμνήσεων.

Παντού μπροστά ο πρόεδρος της κοινότητας Βρομοβρυσης....και στις παρεμβάσεις για τον
καλοπισμο, και την αξιοποίηση των χώρων,
στο να δώσει ομορφιά στο χωριό.....και στις
διοργανώσεις διασκέδασης και ένωσης των
συγχωριανών του.

Έφυγε ο Ιωάννης Παν. Καμαρινόπουλος

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών ο συμπατριώτης μας ηλεκρολόγος Ιωάννης Παν. Καμαρινόπουλος. Η κηδεία του έγινε στις 12 Νοεμβρίου  στο γειτονικό Αρφαρά όπου και πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του με την οικογένειά του. Ο Θεός να τον αναπαύσει και να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
 Στους οικείους του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο πάνω προΐστιο μέρος, υπάρχει ένας λευκός σταυρός. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος». Ο σταυρός συμβολίζει τον σταυρό του χριστιανισμού και της ορθόδοξης πίστης, όπως και ο σταυρός στον ιστό.
Σημαίες και λάβαρα με το σύμβολο του σταυρού χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία κατά την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στη μεταβυζαντινή εποχή σημαίες με το σύμβολο του σταυρού είχαν χρησιμοποιηθεί από τους Έλληνες σε διάφορες εποχές σε περιπτώσεις εξεγέρσεων. Δημοτικά τραγούδια των αρματολών του 17ου και 18ου αιώνα αναφέρουν ότι αυτοί είχαν φλάμπουρα με τον σταυρό και άλλα θρησκευτικά σύμβολα.
Η σημαία του λευκού σταυρού σε μπλε φόντο χρησιμοποιήθηκε από το στόλο που με αρχηγό το Γιάννη Σταθά και υπαρχηγό το Νικοτσάρα πραγματοποιούσε επιδρομές σε παράλια του βόρειου Αιγαίου το 1807. υτή ευλογήθηκε και υψώθηκε το 1807 στη Μονή Ευαγγελιστρίας στη Σκιάθο. Σε αυτή ο ηγούμενος Νήφων όρκισε τους οπλαρχηγούς Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, Ανδρέα Μιαούλη, Παπαθύμιο Βλαχάβα, Γιάννη Σταθά, Νικοτσάρα, τον Σκιαθίτη διδάσκαλο του Γένους Επιφάνιο-Στέφανο Δημητριάδη, τους Λαζαίους, τον Αναστάσιο Καρατάσο, τον Λιόλιο Ξηρολειβαδίτη, τον Νικόλαο Τσάμη και πολλούΑς άλλους. Οι καπεταναίοι είχαν συγκεντρωθεί στο Μοναστήρι για να σχεδιάσουν τις επόμενες κινήσεις τους για την Επανάσταση.
Παραλλαγή της ήταν η σημαία του Παπαφλέσσα, φτιαγμένη από το μπλε εσωτερικό του ράσου του και την φουστανέλα ενός συμπολεμιστή του.

Γιορτή Μουσταλευριάς - Πετιμεζιού στα Αρφαρά

Η 1η Γιορτή Μουσταλευριάς - Πετιμεζιού θα γίνει το Σάββατο 8 Οκτωβρίου στα Αρφαρά με το συγκρότημα "Μορφές" στην Κεντρική Πλατεία.

Στις 6.30 μ.μ. θα γίνει αναπαράσταση τρύγου και πατητηριού, θα μοιραστεί δωρεάν μουσταλευριά και θα ακολουθήσει η παρουσίαση των ιδιοτήτων του πετιμεζιού. Αργότερα θα αρχίσει το μουσικό πρόγραμμα. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη. 

Γράφτηκε από την  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

Σοβαρές ζημιές στη Βρομόβρυση

Σοβαρές ζημιές στους αγροτικούς και στους δρόμους μέσα στο χωριό υπέστη η Βρομόβρυση στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών.

Ο πρόεδρος Κώστας Αλιφέρης ζητεί να γίνει άμεση αποκατάσταση, καθώς η κυκλοφορία γίνεται με προβλήματα και δεν υπάρχει πρόσβαση στα κτήματα και στις κτηνοτροφικές μονάδες. Αναφέρει, ακόμα, πως «πρέπει να τοποθετηθούν προστατευτικές μπάρες σε γεφύρι και σε άλλα σημεία του οδικού δικτύου της περιοχής».

Ο Κ. Αλιφέρης συμφωνεί με την απευθείας ανάθεση των εργολαβιών του Δήμου Καλαμάτας για να τρέξουν γρήγορα οι αποκαταστάσεις, όμως, παρατηρεί πως «το ποσό των 60.000 ευρώ στη Δ.Ε. Αρφαρών πρέπει να δοθεί στο όριο της ανάθεσης σε 3 και 4 εργολάβους . Κα αυτό για να γίνει η αποκατάσταση όσο το δυνατόν πιο σύντομα,  μέσα σε 15 ημέρες».

Κλείνοντας, επισημαίνει ότι «η συγκομιδή του ελαιοκάρπου στις ορεινές κοινότητες ξεκινάει πιο νωρίς, ενώ και οι κτηνοτροφικές μονάδες απέχουν 2 χιλιόμετρα από το χωριό».

Γράφτηκε από την  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 

Σημαντικές ζημιές στην περιοχή της Βρομόβρυσης (φωτογραφίες)

«Μεγάλο στοίχημα η αποκατάσταση» σύμφωνα με τον πρόεδρο του χωριού


«Το μεγάλο στοίχημα πλέον είναι πόσο γρήγορα θα γίνει η αποκατάσταση των ζημιών». Αυτό τόνισε στο «Θ» ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Βρομόβρυσης, Κων. Αλιφέρης, η οποία, επίσης, μετρά τις πληγές της από τη φονική κακοκαιρία της προηγούμενης εβδομάδας.
Ο κ. Αλιφέρης τόνισε πως πρέπει να υπάρξει γενναία χρηματοδότηση στο Δήμο Καλαμάτας, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει σε έργα αποκατάστασης, ενώ υπογράμμισε πως πρέπει επίσης να υπάρξει ιδιαίτερη μέριμνα για την ισόρροπη επαναφορά όλων των χωριών στην προτέρα κατάσταση.

Οι ζημιές
Η περιοχή υπέστη αρκετές ζημιές, ενώ τις πρώτες ώρες μετά την πλημμύρα το χωριό είχε αποκλεισθεί, μιας και οι δρόμοι καταστράφηκαν. Ευτυχώς, όπως είπε ο κ. Αλιφέρης, άμεσα από το Δήμο στάλθηκε μηχάνημα και αποκαταστάθηκε, έστω και πρόχειρα, η κυκλοφορία.
Οι βασικές ζημιές που έχουν γίνει στην περιοχή είναι:
-Στο κεντρικό οδικό δίκτυο Αρφαρά – Βρομόβρυση δύο μεγάλα γεφύρια έχουν υποστεί φθορές στις βάσεις, όπως και στις προστατευτικές μπάρες, και χρήζουν ελέγχου από μηχανικό
-Στο οδόστρωμα εντός του οικισμού Δρεμί – Σφενδάμι – Κρασοπούλα έχουν σχηματιστεί ρήγματα και λακκούβες, μέχρι και δύο μέτρα σε βάθος και πλάτος και δεκαπέντε μέτρα σε μήκος, ενώ σε πολλά σημεία έχουν ξηλωθεί η άσφαλτος και το τσιμέντο
-Μεγάλες ποσότητες από μεγάλες πέτρες και υλικά έχουν μπαζώσει ιδιοκτησίες (κτήματα, περιβάλλοντες χώρους κατοικιών), ενώ η μικρή πλατεία στον οικισμό Κρασοπούλα, λόγω της μεγάλης ποσότητας νερού, υπέστη αποκόλληση στη μισή της διάμετρο
-Όλο το αγροτικό δίκτυο οικισμού Δρεμί – Σφενδάμι –Κρασοπούλα έχει υποστεί μεγάλη ζημιά. Πηγή: Θάρρος.

Οι επιτυχόντες στις πανελλαδικές εξετάσεις 2016-Λύκειο Αρφαρών.

ΓΙΑΝΝΕΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)

ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ (ΠΡΕΒΕΖΑ)ΤΕΙ ΗΠΕΙΡΟΥ

ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ Τ.Ε. (ΠΑΤΡΑ)

ΚΡΕΠΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΟΦΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ (ΦΛΩΡΙΝΑ)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ (ΠΑΤΡΑ ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΛΙΒΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΕΛΕΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ (ΑΘΗΝΑ)ΟΠΑ

ΜΠΟΥΡΑ ΣΤΑΜΑΤΙΝΑΙΩΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ (ΙΩΑΝΝΙΝΑ) ΠΑΝ. ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΠΟΥΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (ΚΕΡΚΥΡΑ)ΙΟΝΙΟ ΠΑΝ.

ΣΚΟΥΛΙΚΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΝΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ (ΠΑΤΡΑ)ΠΑΝ. ΠΑΤΡΩΝ

ΣΜΥΡΛΗΣΘΕΟΦΙΛΟΣ ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΡΙΑΓΕΩΓΡΑΦΙΑΣ (ΜΥΤΙΛΗΝΗ) . ΑΙΓΑΙΟ
ΛΕΜΠΕΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ ΜΙΧΑΗΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ (ΑΘΗΝΑ)

ΜΠΟΥΡΑΣ ΗΛΙΑΣ ΝΙΚΗΤΑΣ ΤΥΧΕΡΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ (ΣΑΜΟΣ) - ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ

ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥΓΕΩΡΓΙΑ ΗΛΙΑΣΜΑΡΙΑΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑΣ & ΙΣΤΟΡΙΑΣ (ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Μπράβο στα παιδιά 

Πηγή! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Παπαδόπουλος Θεόδωρος του Συμεών....Παπαδόπουλοι-Γεονολογία.

Το βιβλίο που σας γνωρίζουμε σήμερα είναι ένα βιβλίο που υποδειγματικά συνδέει την ιστορία με την γενεολογία.
Ο συγγραφέας ξεκινάει το βιβλίο του αναφέροντας για την αξία της ιστορικής αναζήτησης η οποία σίγουρα είναι προσωπική υπόθεση του καθενός μας αλλά με συλλογικό και ανθρωπιστικό αντίκρισμα.
Όλοι μας γνωρίζουμε καλά ότι ζούμε σε μία ακόμα ιστορική εποχή πολύ δύσκολη για τη χώρα μας, με τους ανθρώπους της να χάνουν την ελπίδα τους και την αυτοπεποίθηση τους. Που το μέλλον τους φαντάζει αβέβαιο πιεζόμενοι από την ισοπεδωτική καθημερινότητα, την επιβληθείσα ασφυκτική οικονομική δυσπραγία. Τείνουμε να πεισθούμε ότι δεν υπάρχει προοπτική και σωτηρία, δεν υπάρχει ελπίδα για τούτη τη γωνιά του κόσμου. Ο τόπος αυτός στην μακραίωνη ιστορία του έχει περάσει πολλές μπόρες και οι επιπτώσεις τους αντιμετωπίστηκαν με δύναμη και καρτερία. Μια ματιά στο παρελθόν μας θα μας μάθαινε πολλά.Πόσοι από μας άραγε γνωρίζουμε την ιστορία μας, γνωρίζουμε ποιοι είμαστε από πού ερχόμαστε, ποιες είναι οι καταβολές μας και οι υποθήκες μας. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα αποκτά ένα ξεχωριστό νόημα σήμερα, καθότι οι άνθρωποι έχουν ξεμακρύνει από τις ρίζες τους, χάνοντας την ιστορικότητά τους, χάνοντας την μνήμη τους, χάνοντας έτσι τα στηρίγματά τους και πορεύονται μόνοι, χωρίς πυξίδα, στα πέλαγα της παγκοσμιοποίησης. 
Όλοι μας κουβαλάμε μια ιστορία. Μία ιστορία που μπορεί να μας δώσει ένα στήριγμα. Ζούμε σε ένα τόπο που κάθε πέτρα, κάθε χωράφι, κάθε βουνό και κοιλάδα, κάθε τόπος και χωριό ενέχει μια ζώσα ιστορικότητα και μια εν δυνάμει προοπτική. Οι παλιοί μας το ξέρανε καλά. Το παρελθόν τους ήταν ο θεματοφύλακας της σοφίας και της ηθικής, η πηγή των ονείρων και της παρηγοριάς, ο οδηγός για τη ζωή τους στο παρόν. Έδινε νόημα και σκοπό στις πράξεις τους. Τους έδινε αντοχή στις δοκιμασίες και τους συμφιλίωνε με τη μοίρα τους. 
Με αυτήν την διήγηση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά ο συγγραφέας ξεκινάει την ιστορία της γενιάς του. Με αυτήν την διήγηση επιχείρησε ένα οδοιπορικό στο παρελθόν, προκειμένου να την διερευνήσει και να την ερμηνεύσει ιστορικά.
Είναι πολύ σημαντική η καταγραφή της ιστορίας μας με τέτοιο τρόπο όπως αποδίδεται στο βιβλίο αυτό, γιατί αποτελεί μια έμπρακτη μορφή πνευματικής αντίστασης στην φθορά.

Έφυγε ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ Δημητρίου ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ.

Έφυγε σε ηλικία 79 ετών ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ Δημητρίου ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Η κηδεία του έγινε σήμερα  Τρίτη 2-8-2016, στο 2ο Νεκροταφείο Αθηνών. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου (Ηρακλείου 112 - ΄Ανω Πατήσια) στις 12:οο π.μ. Ο Θεός να τον αναπαύσει και να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε.