Στέρνες -Πηγάδια -Δεξαμενές -Κορύτοι.

Η ανάγκη των ανθρώπων για την καθημερινή και απαραίτητη χρήση του νερού, τον εξανάγκασε αυτόν να κατοικήσει και ν’ αναπτύξει κοινωνίες κοντά σε πηγές με άφθονο νερό ώστε να καλύπτει τις άμεσες ανάγκες του.  Ο διαδομένος τρόπος εξεύρεσης νερού σε σημεία που δεν υπήρχαν πηγές, επινοήθηκαν κατασκευάσθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν τα πηγάδια και οι στέρνες. 

Οι Βρομοβρυσαίοι, τα παλαιά χρόνια, έπαιρναν νερό από τα ιδιωτικά τους  πηγάδια και στέρνες καθώς και από τις κοινοτικές δεξαμενές για να πιούν οι ίδιοι και τα ζωντανά τους, να μαγειρέψουν και να ποτίσουν τα κήπους τους και τις γλάστρες του σπιτιού.  Στα σπίτια τους είχαν και στέρνες που μάζευαν το νερό από την σκεπή ή την ταράτσα του σπιτιού τους. Το πόσιμο νερό φυλασσόταν σε καθαρά δοχεία και ανανεωνόταν σχεδόν καθημερινά. Το κουβαλούσαν από τα πηγάδια και τις στέρνες με μπουγέλους και ότι άλλο κάθικο ο καθένας είχε,καθώς και με τα δοχεία, που φόρτωναν στα μουλάρια για να το μεταφέρουν στα σπίτια και όπου αλλού το είχαν ανάγκη (γρέκια).

Από το 1988, το χωριό παίρνει νερό από την γεώτρηση στην Αγία Αννα στην αρχή με βυτία και λίγο ποιό μετά με δίκτυο το όποιο κατασκευάστηκε και εξυπηρετεί όλο το χωριό.

Πελεκητή πέτρινη κορύτα, χρησιμοποιόταν για το πλύσιμο ρούχων και για το πότισμα των ζωντανών.

Δημοτικό Σχολείο Βρομόβρυσης

Το σχολείο...μας....

Από τις πρώτες κοινωνικές δραστηριότητες

 στις οποίες συμμετέχει ένα άτομο είναι το

 σχολείο.

 Η πρώτη φορά που συγχρωτιζόμαστε για 

τόσες πολλές ώρες με ανθρώπους εκτός της 

οικογένειάς μας, που μαθαίνουμε να ζούμε

 βάσει ένος συστήματος κανόνων (το οποίο 

εν πολλοίς θα μας συνοδεύει ολη μας τη 

ζωή). Όλοι, φυσικά, έχουμε όμορφες αναμνήσεις από το σχολικά μας χρόνια, κυρίως 
δε τα χρόνιατου
 δημοτικού, που είμασταν

 ακόμη  παιδιά από κάθε άποψη. Χρόνια  αθωότητας και ξεγνοιασιάς!

Για τους περισσότερους από εμάς ήταν μάλλον καλή τύχη να τελειώσουμε το δημοτικό 

στο χωριό μας, πριν λόγω των συνθηκών κλείσει για πάντα. Πιθανώς θα θυμάστε όλοι την 

πρώτη σας μέρα στο σχολείο, τον αγιασμό (με τον παπα-Γιώργη και αργότερα εγώ με τον 

παπα-Γιάννη), την πρωινή προσευχή, τα δύο διαλείμματα (ένα στις 10 και ένα στις 12),

 τα παιχνίδια (κρυφτό, κυνηγητό, καραβάνα και τόσα άλλα που εφευρίσκαμε),
 τις εκδρομές στον Λάκκα το Δρέμι, στο  Σταματινού, στη Κρaσοπούλα, τις σχολικές γιορτές

 με την σχετική προετοιμασία (να κολλήσουμε τις αφίσες με τους ήρωεςτου '21 ή με
 τους  φαντάρους του '40, να φέρουμε  βάγιες για τα στεφάνια...), την τελευταία ημέρα των 
μαθημάτων με  το μπουγέλο... Μπορεί να θυμάστε  αμυδρά και τομάθημα!!!!!Δεν είναι κάτι

 στο οποίο δίναμε και πολύ σημασία τότε!!!

Όλες αυτές οι αναμνήσεις στεγάστηκαν σε  αυτό το κτήριο που μένει τώρα άχρηστο. 

Το δημοτικό του χωριού μας την εποχή που χτίστηκε εθεωρείτο ένα από τα καλύτερα της 

περιοχής, όπως μας πληροφορούν οι παλοί.
Στα 1943-51 είχε την τύχη  το χωριό για να το υπηρετήσει ως διδάσκαλος ο κ Δ. 
Γεωργακίλας, ένας φωτισμένος  εκπαιδευτικός από την γειτονική μας Πολιανή. Αυτός 
κατόρθωσε  να πείσει τους χωρικούς ότι με την προσωπική τους εργασία θα μπορούσαν 
να βελτιώσουν κάπως τη ζωή τους, μια και τους είχαν εγκαταλείψει στην τύχη τους 
και κράτος και πολιτικοί. Με την ηθική ενίσχυση του διδασκάλου τους,με έρανο μεταξύ 
τους  με την προσωπική τους εργασία έκτισαν στο κέντρο του χωριού ένα ωραίο κτήριο 
ως κοινοτικό σχολείο. 

Το κτήριο του σχολείου είναι διθέσιο, με δύο χώρους γραφείων και εξωτερική τουαλέτα.

 Περιβάλλεται από  έκταση περίπου 1 στρεμμάτος στην οποία υπάρχει παιδική

 χαρά. Φυσικά, όλοι θα θυμάστε τις ελιές στο προάυλιο για να φάμε στα διαλείμματα και να 

προστατευτούμε απο τη ζέστη το καλοκαίρι.

Θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι το σχολείο για ένα χωριό είναι μία από τις σημαντικότερες 

πλευρές της κοινωνικής ζωής. Είναι κρίμα που το χωριό μας δεν το κατάλαβε αυτό και 

οδηγηθήκαμε στο λουκέτο. Μάλλον είναι πάγιο χαρακτηριστικό μας η αμέλεια

 και η έλλειψη διορατικότητας και κυρίως η μετακίνηση των κατοίκων στο στα χωριά 

του κάμπου λόγο της έλλειψης έργων υποδομής και κυρίως του νερού.

         Τώρα, το αν θα μπορούσε αυτό τοτο κτήριο να  αξιποιηθεί είναι θέμα 
πρωτοβουλιών,όχι της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά ημών, όσων πιθανώς 
έχουμε καλές ιδές και καλή διάθεση.

Διάρρηξη στ' Αρφαρά την ώρα της Ανάστασης

Διαρρήκτες μπήκαν σε σπίτι στ' Αρφαρά την ώρα της αναστάσιμης ακολουθίας και σήκωσαν... τα πάντα. Οταν επέστρεψε η οικογένεια από την εκκλησία, βρήκε το σπίτι άνω κάτω και διαπίστωσε ότι οι διαρρήκτες είχαν πάρει αντικείμενα αξίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, διάρρηξη είχε γίνει στ' Αρφαρά και τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ.                 

Ελευθερία Τετάρτη 8 Μαΐου Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/eleftheria-ekdosi/item/25713-eleftheria-tetart-8-maiou-2013

  Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/koinonia/astynomika/item/25723-diarrixi-arfara

Αθίγγανοι επιτέθηκαν σε γυναίκα αστυνομικό στέλνοντάς την στο Νοσοκομείο!!!

Δεν φαίνεται να έχουν τέλος τα άσχημα περιστατικά σήμερα για την περιοχή μας. Πριν από λίγο πληροφορίες αναφέρουν πως γυναίκα αστυνομικός ξυλοκοπήθηκε πιθανότατα από αθίγγανους όταν στον Αγ. Κωνσταντίνο Αρφαρών τους σταμάτησε για έλεγχο και εκεί της επιτέθηκαν, στέλνοντάς την στο Νοσοκομείο Καλαμάτας. Η θρασύτητά τους έχει ξεπεράσει πλέον κάθε όριο. Ευτυχώς, η αστυνομκός νοησηλεύεται εκτός κινδύνου στο Νοσηλευτικό ίδρυμα της μεσσηνιακής πρωτεύουσας.      Πηγή  :KALAMATA NEWS

Καρφιά στον δρόμο για την Ανω Βρομόβρυση

Καρφιά και πρόκες είχαν ρίξει άγνωστοι στο δρόμο από τη διασταύρωση Πελεκητού έως την Ανω Βρoμόβρυση, σύμφωνα με ανακοίνωση που αναρτήθηκε χθες στην ιστοσελίδα του Δήμου Καλαμάτας πρίν από λίγες μέρες.

Ο δήμος γνωστοποίησε ότ  τη «σχετική ειδοποίηση απέστειλε στο δήμο το Δασαρχείο Καλαμάτας, το οποίο ζητεί από όποιον αντιληφθεί κάτι σχετικό για το δράστη να ενημερώσει άμεσα την Αστυνομία».             Πηγή : Ελευθερία 

Με τον παραδοσιακό τρόπο εορτάστηκε το Πάσχα στη Βρομόβρυση

Κατά τον παραδοσιακό τρόπο, με αρκετούς επισκέπτες αλλά και ένα ατυχές γεγονός,(κάηκε το σπίτι του Ιερέα της Βρομόβρυσης) γιορτάστηκε και φέτος  το Πάσχα.

Σ' αυτό συνέβαλε και ο καλός καιρός που ήταν ζεστός με αποτέλεσμα το ψήσιμο του οβελία να πραγματοποιηθεί χωρίς προβλήματα.

Επίκεντρο των θρησκευτικών εκδηλώσεων ο ναός του Αγίου Νικολάου και φυσικά τα παραδοσιακά λαϊκά δρώμενα που συνοδεύουν την μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης. Αυτή η ανεξάντλητη πηγή που τροφοδοτεί με ιστορία,και με παράδοση τους Ελληνες.

Να πούμε ότι στην αναστάσιμη ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου του χωριού, έδωσε το παρών  το πλήθος  των πιστών, δίνοντας μια πολύ ζεστή εικόνα στο χαρμόσυνο αυτό γεγονός για τη Χριστιανοσύνη.

Κατά τ' άλλα η περιοχή είχε αρκετούς επισκέπτες, τόσο Κυριακή όσο και τη Δευτέρα, οι οποίοι πέρασαν τις άγιες μέρες του Πάσχα κοντά στους δικούς τους ανθρώπους. αφού και το αργά του φετινού Πάσχα διαδραμάτισε το ρόλο του. Το χωριό ζωντάνεψε και πάλι αφού το Πάσχα είναι κατ' εξοχήν γιορτή της χαράς (διάβαση από το θάνατο στη ζωή) και της φύσης (Άνοιξη).             

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ