Τα ξεχασμένα παλιά παιχνίδια!

Παρακολουθώντας κανείς τα σημερινά παιδιά, να βυθίζονται όλο και περισσότερο στους υπολογιστές, σε παιχνίδια που τα παρασύρουν μέσα σε πλασματικούς κόσμους και προσπαθούν να σκοτώσουν, να κυριεύσουν ή να κλέψουν με την βοήθεια
του φανταστικού και βρώμικου τις περισσότερες φορές ήρωά τους, σκέπτομαι την εποχή που ήμουν στην ηλικία τους και αλωνίζαμε τα σοκάκια του Θραψανού, παίζοντας με τα δικά μας παιχνίδια. Βέβαια, εάν αναλογιστούμε την μεγάλη χρονολογική διαφορά, η σύγκριση είναι αδύνατη και συνάμα αδόκιμη, όμως οι συνειρμοί έρχονται αυτόματα, ενώ οι απορίες των παιδιών για αυτά τα παιχνίδια τους δημιουργούν χαμόγελα και... συμπάθεια. Προσδοκώντας λοιπόν να παρουσιάσω στα σημερινά παιδιά, τα ξεχασμένα και χαμένα στον χρόνο παιχνίδια, αλλά και με την φιλοδοξία να τα φέρω στη θύμηση αυτών που τα έπαιζαν, σχεδίασα κάποια απο αυτά ενω κάποια άλλα απλά τα καταγράφω παρακάτω. Απο τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εποχής εκείνης (αναφέρομαι στα τέλη της δεκαετίας του 60 έως περίπου τα τέλη του 70) ήταν ότι τα πιό αγαπημένα παιχνίδια ήταν αυτά που τα φτιάχναμε μόνοι μας αφού η κατασκευή τους, η συνεχής τροποποίηση και τελειοποίησή τους αποτελούσε απο μόνη της το μεγαλύτερο ίσως παιχνίδι. Βέβαια ορισμένα απο αυτά ήταν επικίνδυνα -χωρίς να ξεχνάμε ότι και εμείς δεν ήμασταν άγιοι-, ενώ σε κάποια άλλα ο αγώνας πολλές φορές δεν ήταν απλά για την νίκη αλλά και για την διατήρηση της σωματικής μας ακεραιότητας.

Παιχνίδια που τα φτιάχναμε μόνοι μας!

Δίχαλο- Σφεντόνα:

Ξύλινο, με πετσάκια και λάστιχο κλώνο ή σαμπρέλα. Επικίνδυνο και απαγορευμένο παιχνίδι που έφτιαχναν οι μεγαλύτεροι, αφού εύκολα κάποιος μπορούσε να τραυματιστεί πολύ σοβαρά εάν χτυπούσε στο πρόσωπο ή στο κεφάλι με τις πέτρες πουεκτοξεύανε. Το χρησιμοποιούσαν για να κυνηγήσουν πουλιά, αλλα και για να συναγωνιστούν στην σκοποβολή. Ενίοτε σπάγανε κανένα τζάμι.

Πατίνι με ρουλεμάν:

Η δυσκολία ήταν να βρεθούν τα ρουλεμάν. Απο κεί και πέρα υπήρχαν οι... ειδικοί που βοηθούσαν στην δύσκολη αυτή κατασκευή. Οι τελευταίες καλιτεχνικές πινελιές ήταν συνήθως μπεντόλιρες που μπροκώναμε στη φάτσα. Αγαπημένες πίστες ήταν οι αμαξωτές με ελαφρά κατηφόρα. Δύσκολα μπορεί να ξεχάσει κανείς την "τραβάγια" που έκαναν τα πατίνια στο κατήφορο.

Τσούρλι με μπαγκιονέτα:

Το φτιάχναμε απο πολύ χοντρό τέλι κρεβατίνας και για τροχό βρίσκαμε απο κανένα πεταμένο παιδικό καροτσάκι. Πολύ αγαπημένο παιχνίδι, καθώς διανύαμε με αυτό ατέλειωτα χιλιόμετρα ενώ για να δοκιμάζουμε την δεξιοτεχνία μας φτιάχναμε ειδικές "πίστες" αγώνων.

Τσούρλι με μεγάλο τροχό ή τσέρκι που τα κυλούσαμε με ένα σκέτο ξύλο. Ακολουθώντας τον γενικό κανόνα που έλεγε ότι οτιδήποτε ήταν στρογγυλό έπρεπε να κυλάει, βρίσκαμε και το αντίστοιχο εργαλείο. Εδώ τα πράγματα ήταν μάλλον απλά καθώς με ένα κομμάτι ξύλο το παιχνίδι ήταν έτοιμο.

Αετός της Καθαρής Δευτέρας. (Χαρταετός)

Τα βασικά στοιχεία για την κατασκευή του χαρταετου ήταν καλάμια απο την Περβόλα που τα σκίζαμε για να φτιάξουμε το σκελετό, σπάγγος, λαδόκολα για πανί που την κολάγαμε με κουρκούτι στο περιφερειακό σπάγγο, και εφημερίδες για ουρά. Αργότερα με την εφάνιση των έγρωμων χαρτιών οι κατασκευές έγιναν περίτεχνες και εντυπωσιακές και ανέμιζαν υπερήφανα στο γήπεδο.

Τα ομαδικά παιχνίδια:
Ποδόσφαιρο
Σκλαβάκια
Πόλεμο
Πετροπόλεμο
Χοστό ( Κρυφτό) (με μάνα ένα ντενεκέ)
Κάτω πά (μακρυά γαϊδούρα)
Ολυμπιακοί αγώνες

Τα παιχνίδια που παίζαμε στα πεζούλια:
Πεντόβολο
Ντάμα (απλή αλλα και υποχρεωτική)
Ποδοσφαιράκι
Σαλίγκαρο
Τρίλιζα
Βεζύρης (ξυλάς, βασιλιάς, ψωμάς, κλέφτης)

Τα "κοριτσίστικα" παιχνίδια:
Μήλα
Κουτσό (ή καλόγερο)
Σκοινάκι
Λάστιχο

Άλλα παιχνίδια:
Μπίλιες γυάλινες και σιδερένιες
Τάκα-τάκα
Το παιχνίδι αυτό το αποτελούσαν δυό μεγάλες κοκάλινες μπίλιες που κρεμότανε με λεπτό σχοινάκι απο ένα σιδερένιο κρίκο. Ο διαολεμένος θόρυβος που έκανε σε συνάρτηση με τα συχνά ατυχήματα που προκαλούσε το έκανε γρήγορα απαγορευμένο παιχνίδι.

Από τα παλιά παιχνίδια που χάθηκαν είναι και το σβουράκι, η "ρουλέτα του δρόμου" θα λέγαμε σήμερα. Βάλε 1, βάλε 2, πάρε 1, πάρε 2, βάλτε όλοι και πάρτα όλα.

Η πιό απλή και διαχρονική μορφή τυχερού παιχνιδιού βέβαια ήταν το κορώνα - γράμματα. Τα ποσά που εννοούμε όταν λέμε χρήματα ήταν πενηνταράκια, φράγκα (δραχμές), δίφραγγα, τάλιρα, δεκάρικα και κοσάρικα

ΤΡΕΙΣ...ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΥΡΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ:

Τα παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο, καθισμένα γύρω από τη μάνα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά. Εκείνη βγάζει τη ζώνη της ή ένα λουρί ή σχοινί και πρώτα σχηματίζει μ' αυτό διάφορα σχήματα, π.χ. ένα αχλάδι, ένα μήλο, ένα καλάθι κτλ. Τα άλλα πρέπει να μαντέψουν τι παριστάνει. Όποιο το βρει, του δίνει η μάνα το λουρί και τότε εκείνο έχει το δικαίωμα να σηκωθεί και να κυνηγήσει τ' άλλα παιδιά. Η μάνα μένει στη θέση της και κάθε τόσο φωνάζει: «Τρεις και το λουρί της μάνας! ». Εκείνος που κρατεί το λουρί, συνεχίζει το κυνήγι του κι αν κτυπήσει κανένα παιδί, τότε εκείνο βγαίνει απ' το παιχνίδι. Αν όμως η μάνα φωνάξει: «Τρεις και το λουρί της μάπας! », τότε αυτός που κυνηγάει, πρέπει αμέσως να γυρίσει πίσω και να παραδώσει το λουρί στη μάνα, αλλιώς τα άλλα παιδιά έχουν το δικαίωμα να τον πάρουν στο κυνήγι και να του πάρουν το λουρί και να αρχίσουν μ' αυτό να τον χτυπούν.

ΠΕΡΝΑ, ΠΕΡΝΑ Η ΜΕΛΙΣΣΑ:

Τα παιδιά, από 6 και πάνω, διαλέγουν από τα πιο μεγάλα, δυο μάνες και η κάθε μια παίρνει με λάχνισμα τον ήλιο ή το φεγγάρι. Οι 2 μάνες σχηματίζουν με τα χέρια τους μια καμάρα και στέκονται όρθιες στη μέση. Τα υπόλοιπα παιδιά σχηματίζουν μια γραμμή, το ένα πίσω απ' το άλλο, κρατημένα απ' τη μέση ή απ' τη ζώνη τους. Όπως έχουν σχηματίσει τη σειρά προχωρούν προς την καμάρα τραγουδώντας:

Περνά, περνά η μέλισσα
Με τα μελισσόπουλα
Και με τα παιδόπουλα!
Όταν φτάσουν μπρος την καμάρα οι 2 μάνες τα ρωτούν:
-Από πού ερχόσαστε;
-Από την Κόρινθο (π.χ.)
-Και τι έχετε φορτωμένα;
-Σύκα και σταφύλια (π.χ.)
-Περάστε μέσα.

Σηκώνουν λοιπόν τα χέρια τους και τα παιδιά περνούν κάτω από την καμάρα, βουίζοντας σαν τις μέλισσες. Την ώρα που είναι να περάσει το τελευταίο, οι 2 μανάδες κατεβάζουν τα χέρια τους και το κρατούν κι ύστερα το ρωτούν σιγά, ώστε να μην ακούσουν τα άλλα:

-Τι θέλεις, τον ήλιο ή το φεγγάρι;

Το παιδί θα πει τον ήλιο ή το φεγγάρι και τότε θα πάει πίσω απ' αυτή που πήρε τούτο το όνομα και θα πιαστεί απ' τη μέση της. Το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο, μόνο που κάθε φορά, τα παιδιά λένε ότι έρχονται από άλλο μέρος και φέρνουν διαφορετικά πράγματα, μέχρις ότου μοιραστούν όλες. Την τελευταία τη ρωτούν πια φανερά, αν θέλει τον ήλιο ή το φεγγάρι κι όταν διαλέξει πιάνεται, πίσω απ' όλα τα άλλα παιδιά. Τότε η μια μάνα βγάζει τη ζώνη της και την απλώνει στην άλλη και η κάθε μια τους κρατάει από μιαν άκρη και με τα παιδιά από πίσω της την τραβάει προς το μέρος της. Όποια πάρει την άλλη, νικάει.

ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΣ ΚΥΡΑ ΜΑΡΙΑ:

Πιάνονται απ' το χέρι και σχηματίζουν κύκλο, ενώ ένα κορίτσι απ' τα μεγαλύτερα, η κυρα-Μαρία, στέκεται στη μέση. Αρχίζουν να γυρίζουν γύρω γύρω και τραγουδούν, ενώ η κυρα-Μαρία προσπαθεί να περάσει ανάμεσά τους.

Που θα πας κυρα-Μαρία, δεν περνάς δεν περνάς,
Που θα πας κυρα-Μαρία, δεν περνάς, περνάς!
-Θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ, δεν περνώ.
Θε να πάω εις τους κήπους δεν περνώ, περνώ!
-Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, δεν περνάς
Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, περνάς!
-Θα μαζέψω 2 βιολέτες δεν περνώ, δεν περνώ
Θα μαζέψω 2 βιολέτες δεν περνώ, περνώ!
-Τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς, δεν περνάς
Τι θα κάνεις τις βιολέτες δεν περνάς, περνάς!
-Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, δεν περνώ
Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, περνώ!
-Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, δεν περνάς
Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, περνάς!
-Η καλή μου είν' (η Ελένη π.χ.) δεν περνώ, δεν περνώ
Η καλή μου είν' (η Ελένη π.χ.) δεν περνώ, περνώ!

Μόλις ακούσει τ' όνομά του το κορίτσι που ανέφερε η κυρα-Μαρία, φεύγει απ' τον κύκλο και μπαίνει στη μέση και τότε είτε γίνεται αυτό κυρα-Μαρία και το παιχνίδι συνεχίζεται έτσι είτε στέκεται στο πλάι της κυρα-Μαρίας, που συνεχίζει ν' αναφέρει σε κάθε επανάληψη του τραγουδιού κι από μια φιλενάδα της, ώσπου δε μένουν πια αρκετά κορίτσια, για να σχηματίσουν κύκλο κι έτσι το παιχνίδι τελειώνει.

ΛΥΚΕ ΛΥΚΕ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;

Ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά κάνει τον λύκο, που πάει και κρύβεται πίσω από ένα θάμνο ή ένα δέντρο. Τα άλλα παιδιά, με επικεφαλής ένα απ' τα μεγαλύτερα, που θα είναι η «μάνα», πιάνονται στη σειρά, το ένα πίσω απ' το άλλα και πλησιάζουν το κρησφύγετο του λύκου, απαγγέλλοντας ρυθμικά:

«Πήγε ο λύκος στο βουνό,
μες στο δάσος το πυκνό.
Τριγυρνώ και τραγουδώ:
Λύκε, λύκε είσαι δω;»
Ο λύκος απαντάει: -Εδώ είμαι!
Τα παιδιά ρωτούν: -Και τι κάνεις;
Ο λύκος: -Βάζω το πουκάμισό μου! Ή
Τώρα σηκώνομαι απ' το κρεβάτι μου!

Τα παιδιά απομακρύνονται, κάνουν ένα νέο γύρο, πάντα πιασμένα το ένα πίσω απ' το άλλο και σταματούν πάλι έξω απ' το κρησφύγετο του λύκου, λέγοντας το ίδιο τραγουδάκι. Ο λύκος εξακολουθεί να ντύνεται και τους απαντάει πάντα: «Βάζω το παντελόνι μου» ή «φοράω τα παπούτσια μου» ή δίνει άλλες αστείες απαντήσεις, όπως: «Ξυρίζω τα μουστάκια μου», ανάλογα με την ηλικία του και με την ετοιμότητά του. Στο τέλος λέει: «Βάζω το καπέλο μου» ή «παίρνω το μπαστούνι μου και σας κυνηγώ» και τότε τα παιδιά σκορπίζονται φωνάζοντας:

«Λύκε, λύκε φτάσε με,
σαν μπορείς και πιάσε με!»

Ο Λύκος τρέχει από πίσω τους και τα κυνηγάει. Όποιο παιδί φτάσει, βγαίνει από το παιχνίδι. Αυτό γίνεται ώσπου να τα πιάσει όλα ή ώσπου να κουραστούν τα παιδιά


ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ:
Τα παιδάκια σχηματίζουν έναν κύκλο και βάζουν το πιο μικρό στη μέση. Ύστερα πιάνονται από τα χέρια και γυρίζουν τραγουδώντας:

Γύρω-γύρω όλοι
Στη μέση ο Μανόλης,
Χέρια, πόδια στη γραμμή
Όλοι κάθονται στη γη!
-Κάθισε, Μανολάκη!

Με το: «όλοι κάθονται στη γη!», όλα τα παιδάκια κάθονται χάμω και τεντώνουν τα πόδια τους προς το κέντρο. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο «Μανόλης».


Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ:

Τα κοριτσάκια σχηματίζουν έναν κύκλο, που κοιτάζει προς τα μέσα. Στο κέντρο κάθεται ένα κοριτσάκι, που κάνει τάχα ότι κλαίει. Τα άλλα γυρίζουν γύρω-γύρω και τραγουδούν:

Η μικρή Ελένη
κάθεται και κλαίει
γιατί δεν την παίζουν οι φιλενάδες της.
Σήκω απάνω, πλύνε τα μάτια,
Κοίταξε τον ήλιο κι αποχαιρέτησε!

Το κοριτσάκι, τότε, που κάνει την Ελένη, πλένει δήθεν τα μάτια της και κοιτάζει τον ήλιο κι ύστερα σηκώνεται ξαφνικά και πιάνει μια απ' τις άλλες, που γίνεται εκείνη Ελένη με τη σειρά της.

Η ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ:

Οι παίκτες - από 5 ως 10 - κάθονται γύρω-γύρω και βγάζουν έναν αρχηγό, τα πιο μεγάλα απ' τα παιδιά ή τον πιο έξυπνο, ανάμεσα στους μεγάλους. Καθένας απ' τους παίκτες παίρνει έναν αριθμό. Αυτό γίνεται κατά 2 τρόπους: Ή εκείνος που κάθεται στ' αριστερά του αρχηγού, παίρνει τον αριθμό 1 κι ο διπλανός του το 2 κι έτσι ως το τέλος, ή ο καθένας παίρνει όποιο αριθμό του αρέσει, που δεν πρέπει όμως να είναι μεγαλύτερος, απ' όσα είναι στο σύνολό τους τα παιδιά. Έτσι π.χ. αν τα παιδιά είναι 8, δεν πρέπει κανείς να πάρει τον αριθμό 10. Κάθε παίκτης πρέπει να θυμάται καλά τον αριθμό του, γιατί απ' αυτό θα εξαρτηθεί αν θα κερδίσει ή θα χάσει.

Πρώτος μιλάει ο αρχηγός και λέει:
- Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 (π.χ.) κολοκύθια!
Μόλις αναφέρει αυτόν τον αριθμό, εκείνος που έχει το 3, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει:
- Και γιατί να κάνει τρία;
- Και πόσα θέλεις να κάνει; Ρωτάει ο αρχηγός.
- Να κάνει (π.χ.) πέντε.

Μόλις ακούσει τον αριθμό του εκείνος που έχει το πέντε, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει: «Και γιατί να κάνει πέντε;» και το παιχνίδι συνεχίζεται μ' αυτόν τον τρόπο.

Αν κανείς ακούσει τον αριθμό του και δεν σηκωθεί ή σηκωθεί ακούγοντας τον αριθμό που έχει άλλος ή πει ανύπαρκτο αριθμό (π.χ. το 12 αν είναι 10 τα παιδιά), τότε χάνει και πρέπει να δώσει ενέχυρο. Αυτό το ενέχυρο πρέπει να είναι κάτι το ατομικό του, π.χ. το μαντήλι του, το βραχιόλι του… Όλα αυτά ο αρχηγός τα βάζει κατά μέρος και τα σκεπάζει μ' ένα μαντίλι ή μ' ένα κομμάτι ύφασμα. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, ο αρχηγός βάζει το χέρι του κάτω απ' το μαντίλι, τραβάει ένα-ένα τα ενέχυρα και φωνάζει:

- Κι αυτός εδώ, τι πρέπει να κάνει;
Οι άλλοι, όλοι μαζί, φωνάζουν.

- Να λαλήσει σαν πετεινός ή να γκαρίξει σαν γαϊδούρι ή να περπατήσει με τα τέσσερα, ή ό,τι άλλο σοφιστούν.

Την τιμωρία αυτή, πρέπει ο τιμωρημένος να τη δεχτεί με κέφι και να κάνει τους άλλους να γελάσουν.

Σε μια παραλλαγή, ο αρχηγός δεν περιμένει να τελειώσει το παιχνίδι για να επιβάλλει τις τιμωρίες, αλλά μόλις κάνει κάποιος ένα λάθος, τον βάζουν αμέσως να εκτελέσει την τιμωρία του.

Σε μια άλλη παραλλαγή απ' την Ήπειρο, στη μέση του κύκλου στήνουν μια βαριά πέτρα και όποιος κάνει λάθος, σηκώνεται αμέσως, σηκώνει την πέτρα και τη βαστάει στους ώμους του ως το τέλος του παιχνιδιού, εκτός αν λαθευτεί κανένας άλλος και τότε πηγαίνει εκείνος και παίρνει την πέτρα κι ο πρώτος ξαναγυρίζει στη θέση του.

ΤΟ ΚΟΥΤΣΟ:

Παίζεται από 2 ή περισσότερα παιδιά ή από 2 ομάδες παιδιών, όταν τα παιδιά είναι από 4 και πάνω. Κάθε παιδί διαλέγει την πέτρα του, που πρέπει να είναι πλακέ και ελαφριά.

Χαράζουν στο χώμα ή ζωγραφίζουν στο πεζοδρόμιο ή στην αυλή με κιμωλία το σχήμα του κουτσού και αριθμούν τα τετράγωνα. Η επάνω διάμετρος πρέπει να έχει τόσο πλάτος, ώστε να μπορεί να σταθεί ένα παιδί με τεντωμένα τα δυο του πόδια, δηλ. περίπου 80 πόντους. Ανάλογα πρέπει να είναι τα υπόλοιπα τετράγωνα. Ορίζουν ένα σημάδι και κάθε παιδί ρίχνει την πέτρα του στο σημάδι. Όποιου η πέτρα πάει μακρύτερα, εκείνο θα παίξει πρώτο. Ύστερα αρχίζει το παιχνίδι κι όποιο παιδί παίξει πρώτο, πετάει την πέτρα του στο πρώτο τετράγωνο, από μια απόσταση ως 3 βήματα περίπου. Αν τυχόν η πέτρα πέσει είτε έξω από το τετράγωνο είτε πάνω στη γραμμή, τότε το παιδί χάνει τη σειρά του και πρέπει να περιμένει να παίξουν όλοι οι άλλοι για να ξαναρίξει. Αν πέσει μέσα στο τετράγωνο, τότε πηδάει κι αυτό μέσα, πατώντας μόνο στο δεξί πόδι και μ' αυτό σπρώχνει την πέτρα στο επόμενο τετράγωνο. Όταν φτάσει στο τρίτο, τότε κάνει το λεγόμενο γεφυράκι, δηλ. σπρώχνει την πέτρα πάνω στη γραμμή, που είναι ανάμεσα στα 2 τετράγωνα του (4) και πατάει με τα 2 πόδια. Κατόπιν στηρίζεται πάλι στο δεξί πόδι και σπρώχνει την πέτρα στο πέμπτο τετράγωνο κι από κει στο κεντρικό τετράγωνο του (6), οπότε κάνει πάλι το γεφυράκι, έχοντας την πέτρα στο μεσιανό τετράγωνο και πατώντας με τα 2 πόδια του στα δυο ακριανά. Αμέσως μετά κάνει μεταβολή πηδώντας και τότε έχει το δικαίωμα είτε να κάνει πάλι το γεφυράκι και να σπρώξει την πέτρα με το κουτσό στο πέμπτο τετράγωνο είτε να σκύψει και να την πιάσει με το χέρι και να την πετάξει στο πέμπτο τετράγωνο. Συνεχίζει ύστερα το κουτσό και γυρίζει πίσω βγάζοντας την πέτρα έξω. Έρχεται κατόπιν η σειρά από τα άλλα παιδιά να κάνουν τον πρώτο γύρο.

Ο δεύτερος γύρος λέγεται Τουβλάκι, γιατί όλη η διαδρομή γίνεται τοποθετώντας ένα σπασμένο τουβλάκι στη ράχη του ποδιού και πηδώντας ελαφρά από ένα τετράγωνο στο άλλο, έτσι ώστε να μην πέσει το τουβλάκι κάτω.

Ο τρίτος γύρος λέγεται Πλάτη. Σ' αυτόν ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα του επάνω στην πλάτη του και πηδάει από το ένα τετράγωνο στο άλλο κουτσός πάντα και σκύβοντας για να μην πέσει η πέτρα του χάμω.

Ο τέταρτος γύρος είναι το Χεράκι. Σ' αυτόν η πέτρα τοποθετείται πάνω στη ράχη του αριστερού χεριού και ο παίκτης πρέπει να κάνει όλη τη διαδρομή πηδηχτά, προσέχοντας να μην του πέσει η πέτρα. Στην επιστροφή, καθώς θα κάνει τη μεταβολή πηδηχτά στο έκτο τετράγωνο, πετάει και την πέτρα ψηλά, γυρίζοντας το χέρι του και κατά την επιστροφή την κρατάει πια στην τεντωμένη παλάμη του.

Ο πέμπτος και τελευταίος γύρος είναι το Τυφλό. Ο παίκτης τοποθετεί την πέτρα πάνω στο κούτελό του και γέρνει το κεφάλι του κατά πίσω, προσέχοντας να μην πέσει η πέτρα. Έτσι κάνει όλη τη διαδρομή, χωρίς να βλέπει που πατάει και προσέχοντας να μην πατήσει στη γραμμή ή να μη βγει έξω από τα τετράγωνα, αλλιώς καίγεται και ξαναρχίζει.

Όταν τα παιδιά παίζουν ομαδικά, νικάει εκείνη η ομάδα που οι παίκτες της έχουν καεί τις λιγότερες φορές.

ΑΜΠΑΡΙΖΑ:

Παραδοσιακά είναι ένα παιχνίδι, κυρίως γι' αγόρια 12-15 ετών, αλλά μπορούν να το παίξουν και κορίτσια. Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες, που οι παίκτες πρέπει να τους κρατούν με κάθε τρόπο.

Τα παιδιά, 8 ως 14 τον αριθμό, χωρίζονται σε 2 ομάδες και κάθε ομάδα έχει τη μάνα της. Κάθε ομάδα διαλέγει την περιοχή της, σε 100 με 150 βήματα απόσταση από την άλλη και στο κέντρο είναι η αμπάριζα ή η Μανή, κατά την ποντιακή παραλλαγή, που αποτελείται από ένα σωρό, καμωμένο με τα πανωφόρια των παιδιών ή τα σακάκια τους ή ένα δέντρο, αν υπάρχει σ' αυτόν το χώρο. Γύρω απ' την αμπάριζα, κάθε ομάδα χαράζει έναν κύκλο, με περιφέρεια 3 ως 4 μέτρων και εκεί θα φυλάγονται τα σκλαβάκια. Εμπρός από τον κύκλο αυτό, σε μια απόσταση 5 βημάτων, κάθε ομάδα χαράζει μια ίσια γραμμή, που δείχνει τα σύνορα της περιοχής της.

Την αρχή του παιχνιδιού την κάνει ένας, ο πιο σερπετός από τους παίκτες της ομάδας Α, που προχωρεί προς τη γραμμή κι αρχίζει να κοροϊδεύει και να ειρωνεύεται τους αντιπάλους του. Τότε ο αρχηγός, η μάνα της αντίθετης ομάδας δίνει την εντολή σ' έναν απ' τους δικούς της, να τον κυνηγήσει και να πιάσει τον αιχμάλωτο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κυνηγήσει και να πιάσει τον αντίπαλο του, παρά μονάχα έξω από την περιοχή του και μονάχα αν έχει βγει ύστερα απ' αυτόν. Αν ο αντίπαλος της ομάδας Α γυρίσει πίσω στην περιοχή του χωρίς να πιαστεί, τότε αυτός που τον κυνηγάει, δεν έχει δικαίωμα να μείνει στην ελεύθερη περιοχή, αλλά πρέπει να γυρίσει ξανά στο στρατόπεδό του και να πάρει «φωτιά» ή να πιάσει «αμπάριζα». Φωνάζει τότε: «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» και τότε χτυπάει την αμπάριζα και βγαίνει πάλι έξω. Εντωμεταξύ κι άλλοι παίκτες της ομάδας Α και της Β έχουν βγει και κυνηγιούνται. Αν κανείς φτάσει τον αντίπαλό του και τον αγγίξει, έστω και με τα δάχτυλα, και φωνάξει: «Σ' έπιασα», τότε αυτός θεωρείται αιχμάλωτος και οδηγείται με θριαμβευτικές κραυγές στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων του αντιπάλου, δηλ. στον κύκλο που είναι χαραγμένος γύρω από την αμπάριζα, και δεν επιτρέπεται να φύγει μόνος του. Ωστόσο αν κάποιος από τη δική του ομάδα καταφέρει να χωθεί μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και χτυπήσει έναν από τους αιχμαλώτους, τον ελευθερώνει. Δε μπορεί όμως να ελευθερώσει παρά μονάχα ένα σε κάθε έξοδό του. Αν κανείς από τους παίκτες είτε κατά λάθος είτε για να γλιτώσει έναν από τους δικούς του, βγει από την περιοχή του παιχνιδιού, που σχηματίζει γύρω γύρω ένα τετράγωνο, τότε θεωρείται λιποτάκτης και οδηγείται στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του αντιπάλου.

Οι αρχηγοί των ομάδων δεν παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, γιατί αν τυχόν συλληφθεί ένας αρχηγός, τότε χάνει ολόκληρη η ομάδα του το παιχνίδι. Αντίθετα, αν ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας καταφέρει να εισχωρήσει στην περιοχή του εχθρού και χτυπήσει την αμπάριζα, τότε κερδίζει ολόκληρη η ομάδα. Φωνάζει, τότε, «Έπιασα την αμπάριζα» και το παιχνίδι θεωρείται τελειωμένο. Κανονικά το παιχνίδι συνεχίζεται έως ότου η μια ομάδα χάσει τόσους παίκτες, ώστε να μη μπορεί πια να συνεχίσει. Οι νικητές, τότε, κάθονται καβαλικευτά στη ράχη των νικημένων και κάνουν έτσι τη βόλτα όλης της περιοχής, περιγελώντας τους αντιπάλους.

ΠΗΓΗ :  pentapostagma.

Το πρόγραμμα ενεργοποίησης δικαιωμάτων στη Μεσσηνία

Από το συνεταιρισμό “Ενωση” ανακοινώθηκε το πρόγραμμα ενεργοποίησης 

δικαιωμάτων επιδοτήσεων. Κατά περιοχές οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να 

προσέλθουν με βάση το ακόλουθο πρόγραμμα:

Δ.Δ. Αρφαρών

18-19 και 22-23 Απριλίου Αρφαρά. 24-26

Απριλίου Σταματινού, Βελανιδιά, Βρομόβρυση.

29-30 Απριλίου Πλατύ. 1-2 Μαΐου Αγιος Φλώ-

ρος, Αγριλος. 8-10 Μαΐου Πήδημα.

                               

Απαραίτητα δικαιολογητικά για όλους τους παρα-

γωγούς είναι η ταυτότητα και το βιβλιάριο τράπε-

ζας, η 1η σελίδα και επιπλέον για παραγωγούς

που δεν έκαναν ΑΕΕ 2012 ή θα πάρουν για

πρώτη φορά επιδότηση: Ταυτότητα (δύο όψεις), βι-

βλιάριο τράπεζας (1η σελίδα), Ε9 (για τα ιδιόκτητα

τεμάχια σε μέγεθος Α4 η φωτοτυπία), ενοικιαστήριο

(για ενοικιαζόμενα αγροτεμάχια), ΑΜΚΑ, βιβλιάριο ΟΓΑ (αν είναι ασφαλισμένος στον ΟΓΑ, με εμφανή τον αριθμό μητρώου ασφαλιζόμενου                                                                                   Επιπλέον: Για κατόχους κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων: Νέο μητρώο αιγοπροβάτων ή βοοειδών (μαζί με τα διαβατήρια) ενημερωμένο από Κτηνιατρική Υπηρεσία. Για δικαι-

ούχους εξισωτικής αποζημίωσης: Βεβαίωση μόνιμης κατοικίας από το Δημαρχείο. Για καλλιεργητές σκληρού σίτου: Τιμολόγιο αγοράς σπόρου, τιμολόγιο αγοράς λιπασμάτων,

καρτελάκια σπόρων.  

Η σημασία της κατανάλωσης άθερμου ελαιόλαδου

Το άθερμο ελαιόλαδο ή ελαιόλαδο ψυχρής έκθλιψης είναι το παρθένο ελαιόλαδο

 που παραλαμβάνεται από την έκθλιψη της ελιάς χωρίς να επιτρέπεται η θέρμανση

 του ελαιολάδου στο λιοτρίβι. Αυτή η «ψυχρή έκθλιψη», στους 5-20° C, μας δίνει έναν

 φρέσκο φυσικό χυμό λαδιού, με πλούσια, φρουτώδη, χαρακτηριστική γεύση, που

 διατηρεί όλες τις ξεχωριστές ουσίες του, πλούσιο σε φυσικά αντιοξειδωτικά και βιταμίνες,

 με υψηλή συγκέντρωση φαινολών, ιδιαίτερα ευεργετικό για τον ανθρώπινο οργανισμό.

 Η αδιαμφισβήτητη σχέση του άθερμου ελαιόλαδου με την προστασία της υγείας,

 την περιποίηση της ομορφιάς και την συμβολή του στην μακροζωία είναι γνωστή από 

την αρχαιότητα. «Υγρό χρυσάφι» το ονόμασε ο Όμηρος και «Μέγα θεραπευτικών» ο Ιπποκράτης.

 Την τελευταία δεκαετία η Διεθνής Επιστημονική Κοινότητα, μετά την διενέργεια σημαντικών 

μακροχρόνιων μελετών, επιβεβαίωσε όσα οι αρχαίοι συγγραφείς πολύ συχνά ανέφεραν

 στα συγγράμματα τους. Το ελαϊκό οξύ και οι αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως οι πολυφαινόλες,

 τα φλαβονοειδή, η βιταμίνη Ε, η προβιταμίνη Α και τα μονοακόρεστα λιπαρά - στοιχεία ευεργετικά

 για τον οργανισμό τα οποία περιέχονται στο ελαιόλαδο, προστατεύουν τον οργανισμό από την

 οξείδωση και την ανάπτυξη ελεύθερων ριζών που θεωρούνται υπεύθυνες για σοβαρές παθήσεις

 όπως οι καρδιοπάθειες και ο καρκίνος. Σύμφωνα με επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες το άθερμο 

ελαιόλαδο έχει αναγνωριστεί ως η πλέον επιλογή μεταξύ των φυτικών ελαίων και κάθε άλλης

 λιπαρής ουσίας. Συμβάλει στην διαμόρφωση μιας ισορροπημένης διατροφής και ως βασική πηγή

 μονοακόρεστων λιπαρών οξέων.

Το άθερμο ελαιόλαδο βοηθάει:

- στην μείωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL) στο αίμα,

- στην διατήρηση της περιεκτικότητας του αίματος της «καλής» χοληστερίνης (HDL), και έτσι 

αποφεύγεται η συγκέντρωση αθηρωματικής πλάκας στα τοιχώματα των αγγείων,

- στην καλή λειτουργία του εντέρου,

- στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων,

- στην προστασία του οργανισμού από την στεφανιαία νόσο λόγω των ισχυρών αντιοξειδωτικών που περιέχει,

- στις θρομβώσεις και στις δερματικές παθήσεις,

- στην θεραπεία του έλκους στομάχου και δωδεκαδάκτυλου, αφού διευκολύνει την πέψη,

- στην μείωση των γαστρικών υγρών,

- στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό,

- στον σωστό μεταβολισμό των διαβητικών και κατά συνέπεια, στην ισορροπία των τιμών του σακχάρου,

- στην πρόληψη του καρκίνου (περιορίζει τις πιθανότητες προσβολής από καρκίνο του μαστού κατά 45%

 και του παχέος εντέρου),

- συμβάλλει θετικά στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης,

- ενισχύει την τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα εντείνοντας την σεξουαλική διέγερση,

- συμβάλλει στην δημιουργία υγιών οργανισμών επιδρώντας θετικά στην ανάπτυξη του κεντρικού

 νευρικού συστήματος και των οστών του εγκεφάλου,

- προλαμβάνει την γήρανση των κυττάρων και αναζωογονεί το δέρμα.            Πηγή:           Βάλτα Τριφυλίας 

Eφυγε από κοντά μας η ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ χα ΙΩΑΝ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ

Χθες Kυριακή 14 Απριλίου 2013 έφυγε από κοντά μας η ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ χα ΙΩΑΝ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ  σε ηλικία 92 ετών, άλλη μία μόνιμη κάτοικος του χωριού μας μειώνοντας ακόμη περισσότερο τον λιγοστό πληθυσμό του.
Ο αποχαιρετισμός έγινε σήμερα στις 17.00 μ.μ. στον Ιερό Αγίου Νικολάου στη Βρομόβρυση.
Στα παιδιά της  Κωνσταντίνα Καράμπελα, Γεωργία και Αθανάσιος Σβαρδάγκαλος, Παναγιώτα και Βασίλειος Βάρρας, Ευσταθία Καράμπελα .και στα εγγόνια της θερμά συλλυπητήρια.

Πηγές Αγίου Φλώρου «Εδώ που η φύση ακόμα δημιουργεί» (βιντεο)

Ένα από τα πιο γνωστά, όμορφα και ιδιαίτερα χωριά της Μεσσηνίας, ο Άγιος Φλώρος, αποτελεί έναν ιδανικό προορισμό για όλους όσοι θέλουν να ξεφύγουν από την πολύβουη πόλη, το καθημερινό στρες και το καυσαέριο. Χτισμένο στις όχθες του ποταμού Παμίσου, το γραφικό και καταπράσινο αυτό χωριό σάς περιμένει να απολαύσετε τις ομορφιές του.

Ο Άγιος Φλώρος βρίσκεται μόλις 20 χλμ. βορειοδυτικά της Καλαμάτας και έχει 294 κατοίκους. Έχει ως σήμα κατατεθέν τον ποταμό Πάμισο και τον ιστορικό πλάτανο, ο οποίος συνδέεται με σοβαρά ιστορικά γεγονότα της περιοχής κατά τον 17ο και το 18ο αιώνα. Το όνομα του χωριού οφείλεται σε ένα ξωκλήσι των Αγίων Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου, το οποίο ήταν χτισμένο κοντά στο σημερινό ναό Αγίου Φλώρου.
Στις πηγές του Αγίου Φλώρου η φύση οργιάζει! Ένα καταπράσινο τοπίο με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά ξεπροβάλλει μπροστά στα μάτια του επισκέπτη. Στην περιοχή υπάρχει, επίσης, ιχθυοτροφείο, στο οποίο καλλιεργούνται πέστροφες, τις οποίες μπορούμε να απολαύσουμε στο εξοχικό κέντρο το οποίο βρίσκεται εκεί.
Βρίσκεται σε απόσταση περίπου μισής ώρας από την Καλαμάτα και δύο ωρών από την Αθήνα. Ιδανικός προορισμός για το Σαββατοκύριακο...            Πηγή;  Θάρρος 

Video: 

Παραδοσιακά επαγγέλματα που χάθηκαν

Δουλειές που δεν είναι πλέον απαραίτητες, επαγγέλματα που χάθηκαν στον χρόνο και μία Ελλάδα διαφορετική απ' ότι είναι σήμερα. Τα παρακάτω επαγγέλματα είναι ένα ταξίδι στα παλιά.

Ο αγωγιάτης ήταν αυτός που πραγματοποιούσε ιδιωτικές μεταφορές από ανθρώπους έως εμπορεύματα. Η πληρωμή του λεγόταν αγώγι.

Ο γανωτής ήταν εκείνος που έβαφε τα διάφορα αντικείμενα της κουζίνας, κουτάλια, πηρούνια ή κατσαρόλες, έτσι ώστε να μην οξειδώνονται και να προκαλούν δηλητηριάσεις στους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούσαν.

Ο νερουλάς, ένα επάγγελμα που χάθηκε όταν το νερό ήρθε σε κάθε σπίτι. Ήταν εκείνος που τροφοδοτούσε τους κατοίκους με νερό και λειτουργούσε με πελατεία.

Ο πεταλωτής ήταν εκείνος που έβαζε πέταλα στα ζώα, τα γαϊδούρια ή τα μουλάρια.

Ο σαμαράς έφτιαχνε τον απαραίτητο εξοπλισμό για τα μουλάρια, έτσι ώστε να μπορούν να μεταφέρουν ανθρώπους. Το σαμάρι ήταν κατασκευασμένο από σανίδια τα οποία έφτιαχνε με τέτοιο τρόπο ώστε να αγκαλιάζουν την πλάτη του ζώου.

Ο καλαθάς, άλλο ένα επάγγελμα παλιό, που σε μερικές περιοχές υπάρχει ακόμα. Ο καλαθάς έβρισκε καλάμια από τις όχθες των ποταμών, ή των λιμνών, τα έκοβε, τα έπλενε, τα στέγνωνε στον ήλιο κι έπειτα τα έσχιζε σε λωρίδες που έπλεκε.

Ένα επάγγελμα που σήμερα τείνει να εξαφανιστεί  είναι της κεντήτρας. Ήταν εκείνη που δημιουργούσε περίτεχνα σχέδια πάνω στο ύφασμα κατόπιν παραγγελίας. Σήμερα υπάρχουν οι μηχανές που αντικατέστησαν αυτή την τέχνη.

Ο λούστρος, ο άνθρωπος που γυρνούσε από γειτονιά σε γειτονιά, καθάριζε τα παπούτσια των ανθρώπων. Είχε ένα ξύλινο κασελάκι που στις πλαϊνές του θήκες είχε τις μπογιές των παπουτσιών και τις βούρτσες του.

Ο γαλατάς φόρτωνε τα γκιούμια του με το φρέσκο γάλα πάνω στο γαϊδουράκι και ξεκινούσε για την πόλη που δεν είχαν ζώα για να αρμέξουν το γάλα                ΠΗΓΗ:    .Αναρτήθηκε από ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ 

Πως να κρατήσω τα φίδια μακρυά από το σπίτι !!!

Δεντρογαλιά

Παρ’ όλο που τα περισσότερα φίδια στην χώρα μας είναι ακίνδυνα οι περισσότεροι άνθρωποι λόγω άγνοιας πανικοβάλλονται στην θέα οποιουδήποτε φιδιού και νιώθουν πως απειλείται η ζωή τους. 

Το αποτέλεσμα συνήθως είναι ένα άδικα σκοτωμένο ζώο. Σε αυτό το άρθρο θα εξηγήσουμε πως μπορεί κάποιος να αποτρέψει όσο το δυνατόν την είσοδο των φιδιών στην ιδιοκτησία του και να μειώσει κατά πολύ τις πιθανότητες μιας τέτοιας συνάντησης στον χώρο αυτό.

ΣΗΜ: Το άρθρο αυτό γράφτηκε κυρίως για τους ανθρώπους που λόγω φοβίας στα φίδια χάνουν την ψυχραιμία τους και σοκάρονται ασχέτως της πραγματικής επικινδυνότητας, αλλά και για όσους έχουν συχνές εμφανίσεις φιδιών της οικογένειας των Εχιδνιδών (Οχιές) στην κατοικία τους και ανησυχούν. Σε καμία περίπτωση ο αναγνώστης δεν πρέπει να νιώσει ότι κινδυνεύει εάν δεν ακολουθήσει τις συμβουλές του άρθρου αυτού και να πανικοβληθεί.

Αρχικά θα πρέπει να τονίσουμε την σημαντικότητα των φιδιών και τις αρνητικές για τον άνθρωπο επιπτώσεις της αφαίρεσής τους από μία περιοχή. Τα φίδια παίζουν έναν από τους σπουδαιότερους ρόλους στην ισορροπία του οικοσυστήματος και η μείωση των πληθυσμών τους επιφέρει ανισορροπία σε αυτό, η οποία επηρεάζει αρνητικά και τον άνθρωπο. Φυσικά την σημαντικότητα των φιδιών δεν μπορεί κανένας να την αμφισβητήσει.Η θανάτωση των φιδιών ως λύση δεν είναι καθόλου σοφή.

Τεχνικές και μέθοδοι που ΔΕΝ έχουν αποτέλεσμα στην απώθηση φιδιών ή είναι επικίνδυνες για τον άνθρωπο και το περιβάλλον: 

• Θειάφι: Ενοχλητικό στην οσμή για τον άνθρωπο αλλά και αρκετά τοξικό, χωρίς κανένα αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στην απώθηση φιδιών.
• Σκόρδο ή κρεμμύδι: Κανένα αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στην απώθηση φιδιών.
• Πετρέλαιο ή βενζίνη: τοξικά για τον άνθρωπο, καταστρεπτικά για το περιβάλλον, χωρίς κανένα αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στην απώθηση.
• Ναφθαλίνη: Επικίνδυνο υλικό, μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό στο δέρμα, τα μάτια και το αναπνευστικό, βλάβες στο συκώτι, τους νεφρούς, το αίμα και το νευρικό σύστημα, ακόμα και καρκίνο. Δεν έχει αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στην απώθηση.
• Απωθητικά εμπορίου: Σχεδόν όλα τους είναι βασισμένα σε ναφθαλίνη, θειάφι ή άλλες επικίνδυνες χημικές ουσίες, έχουν αμφίβολη σύσταση και κανένα αποδεδειγμένο αποτέλεσμα στην απώθηση φιδιών. Μάλιστα έχουν βρεθεί φίδια σε κατοικίες περιτριγυρισμένες από απωθητικά εμπορίου βασισμένα στην ναφθαλίνη που υπόσχονταν απώθηση. 

  

  Σαίτα

Υπάρχει λοιπόν ασφαλής τρόπος απώθησης των φιδιών?

Η απάντηση είναι όχι. Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα δεν υπάρχει κάποια ασφαλής μέθοδος απώθησης των φιδιών από μία περιοχή, αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να σκεφτούμε αντίστροφα. Αντί δηλαδή να ψάχνουμε τι τα απωθεί, να βρούμε τι είναι αυτό που τα προσελκύει και να προσπαθήσουμε να το αποφύγουμε.

Η καθημερινή ζωή των φιδιών είναι πολύ απλή και χωρίζεται κυρίως σε τέσσερα στάδια: θερμορύθμιση, αναζήτηση τροφής, ξεκούραση και αναπαραγωγή. 

Κατά 90% οι λόγοι για τους οποίους ένα φίδι θα επισκεφτεί το σπίτι μας είναι γιατί εκεί υπάρχει πηγή τροφής ή/και κρυψώνες όπου μπορεί να ξεκουραστεί. 

Η πρόληψη λοιπόν είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να αποτρέψουμε τα φίδια από το να επιλέξουν την κατοικία μας για «επίσκεψη».

Τροφή

Κρατάμε μακρυά από το σπίτι μας, όσο το δυνατόν, τρωκτικά (ποντίκια, αρουραίους, κτλ) καιαρθρόποδα (γρύλους, ακρίδες, κ.ά), τα οποία αποτελούν τροφή για τα φίδια και η παρουσία τους θα τους κινήσει το ενδιαφέρον.

• Περιορίζουμε τις εκτεθειμένες πηγές τροφής και νερού που μπορεί να προσελκύσουν τρωκτικά και μεγάλα έντομα, όπως ξηρούς καρπούς, φρούτα, λαχανικά και άλλα τρόφιμα.  
• (Το γάλα προσελκύει τα τρωκτικά και ΟΧΙ τα φίδια. Τα φίδια ΔΕΝ πίνουν γάλα!)
• Απαλλάσσουμε την ιδιοκτησία μας από σορούς αντικειμένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν κρυψώνες για τρωκτικά και έντομα και κλείνουμε όλες τις εξωτερικές σχισμές και τρύπες.
• Αποφεύγουμε να φυτεύουμε καρποφόρα δέντρα και φυτά στον κήπο μας τα οποία μπορούν να γίνουν ελκυστικά για τρωκτικά και αρθρόποδα.



Οχιά

• Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε απωθητικά τρωκτικών και εντόμων εάν βρούμε κάποια οικολογικά, μη-τοξικά, που δεν προκαλούν βλάβες σε εμάς ή στο περιβάλλον και βασίζονται σε φυσικά προϊόντα (αποφύγετε με κάθε τρόπο τα δηλητήρια).

Κρυψώνες – Ελκυστικό περιβάλλον

Τα φίδια αναζητούν πάντα ένα δροσερό, σκοτεινό και ασφαλές μέρος για να κρυφτούν και να ξεκουραστούν, ειδικά αφού τραφούν.

• Απαλλάσσουμε τον κήπο μας από μεγάλες πέτρες και σορούς ξύλων ή οποιωνδήποτε αντικειμένων δημιουργούν σχισμές, τρύπες και κρυψώνες.
•  Κόβουμε – κουρεύουμε τα ψηλά χόρτα.
• Κλαδεύουμε τις βάσεις των πυκνών θάμνων έως και 60cm πάνω από το έδαφος δημιουργώντας κενό από κάτω ή αποφεύγουμε τους πυκνούς θάμνους και την πυκνή βλάστηση γενικά.
• Φράσσουμε καλά τις σχισμές των εισόδων του σπιτιού, της αποθήκης ή του υπογείου, έτσι ώστε να κλείνουν ερμητικά οι πόρτες και τα ανοίγματα.
• Φράσσουμε όλες τις εξωτερικές τρύπες και σχισμές οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν προσωρινό καταφύγιο από τα φίδια.
• Αποφεύγουμε να δημιουργούμε ένα υγρό και δροσερό περιβάλλον την καλοκαιρινή περίοδο, όταν αυτό είναι προσβάσιμο από τα φίδια (π.χ. εξωτερικές λιμνούλες, μονίμως βρεγμένο γκαζόν, κτλ).
• Αποφεύγουμε να αφήνουμε τις εξώπορτες ανοιχτές.

Ακολουθώντας τις παραπάνω συμβουλές δημιουργούμε ένα περιβάλλον αρκετά αφιλόξενο για τα φίδια, κάτι που τα κάνει να το απορρίψουν και να επιλέξουν κάποια άλλη περιοχή πιο βολική στον τρόπο ζωής τους και τις ανάγκες τους. 

Οι πιθανότητες να βρεθεί ένα φίδι σε περιβάλλον με αυτές τις συνθήκες γίνονται πλέον ελάχιστες.

Τι κάνουμε εάν εντοπίσουμε ένα φίδι στην κατοικία μας;

Εάν δεν είμαστε ικανοί να αναγνωρίσουμε το φίδι και να ξέρουμε εάν είναι δηλητηριώδες ή όχι, το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να καλέσουμε την Πυροσβεστική υπηρεσία. Στην χώρα μας δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμα αρμόδια υπηρεσία για τέτοια περιστατικά, όμως η Πυροσβεστική υπηρεσία ενδέχεται να συνεργάζεται με κάποιους ειδικούς οι οποίοι θα έρθουν εθελοντικά να απομακρύνουν το φίδι από το σπίτι σας, ή να στείλει προσωπικό για να βοηθήσει την κατάσταση όπως μπορεί.

 

Καθώς περιμένουμε να έρθει ο ειδικός ή το προσωπικό της Π.Υ. αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να παρακολουθούμε το φίδι από απόσταση 3 μέτρων τουλάχιστον, έτσι ώστε να ξέρουμε ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται. 

Επίσης μπορούμε να πετάξουμε επάνω του μία κουβέρτα γιατί είναι πολύ πιθανό να νιώσει ασφάλεια από κάτω και να παραμείνει εκεί μέχρι να φτάσουν οι ειδικοί, αποφεύγοντας έτσι το ενδεχόμενο να τρυπώσει σε κάποιο δύσκολο και μη προσβάσιμο σημείο του σπιτιού.

Αστρίτης

 

Ένας σχετικά εύκολος τρόπος απομάκρυνσης ΜΗ δηλητηριώδουςφιδιού είναι να το σπρώξουμε - "σκουπίσουμε" με ένα μακρύ αντικείμενο (π.χ. μεταλλική βέργα αναδίπλωσης τέντας) σε έναν ψηλό κάδο (80 εκατοστών και ψηλότερο) και στην συνέχεια να το μεταφέρουμε στην ύπαιθρο. 

Αυτό μπορεί να γίνει και με μία μακρυά ειδική λαβίδα για φίδια (snake tong). 

Ο κάδος θα πρέπει να είναι λείος εσωτερικά και να έχει πυκνά χόρτα ή μικρούς θάμνους στον πάτο για να μπορεί το φίδι να κρυφτεί. 

Αυτό όμως απαιτεί εμπειρία στην αναγνώριση φιδιών και δεν συνιστάται σε μη έμπειρα άτομα για προληπτικούς λόγους.Την καλύτερη λύση την δίνει πάντα ένας ειδικός στα ερπετά, ο οποίος θα συλλέξει και θα απελευθερώσει το φίδι μακρυά από κατοικήσιμες περιοχές σε κατάλληλο ενδιαίτημα και αυτή είναι και η προτεινόμενη λύση από μεριάς μας.

 

Σε καμία περίπτωση μην προσπαθήσετε να σκοτώσετε το φίδι, καθώς είναι πολύ πιθανό να γίνει επιθετικό και να σας δαγκώσει στην προσπάθειά του να αμυνθεί και να σωθεί. 

Μάλιστα ένα μεγάλο ποσοστό των δηλητηριωδών δηγμάτων είναι αποτέλεσμα περιστατικών όπου κάποιος προσπάθησε να σκοτώσει το φίδι.  

herpetofauna.gr

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ;

Κάθε Ορθόδοξη Χριστιανική Οικογένεια, και γενικότερα κάθε πιστός, πρέπει να εκκλησιάζεται και να συμμετέχει ενσυνείδητα, και όχι τυπολατρικά, στην λατρευτική ζωή της Εκκλησίας.

Κάποτε, οι Χριστιανοί ρώτησαν τον Άγιο Ιωάννη της  Κλίμακος...

Πότε καταλαβαίνουμε ότι η ψυχή είναι άρρωστη; Εκείνος
απάντησε: Όταν ο άνθρωπος δεν θέλει να εκκλησιάζεται. Είναι δηλαδή σαν να έχουμε δικά
μας αγαπημένα πρόσωπα που τα αγαπάμε και μας αγαπούν, και όταν τα βλέπουμε στο
δρόμο, ούτε τα χαιρετούμε αλλά και ούτε πάμε σπίτι τους να τα επισκεφθούμε. Τι είδους αγάπη
είναι αυτή;

Στις Εκκλησίες μας, η Κυριακάτικη Λατρεία αρχίζει με τον Όρθρο, ο οποίος διαρκεί 1:20 ώρα
περίπου. Αμέσως μετά ξεκινά η Θεία Λειτουργία με την εκφώνηση του Ιερέα
"Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος,
νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων, Αμήν". Την στιγμή αυτή όλοι οι πιστοί πρέπει
να είναι όρθιοι. Μετά μπορούμε αν θέλουμε να καθίσουμε. Καλό θα ήταν αν δεν ξέρουμε
πότε να σηκωνόμαστε και πότε να καθόμαστε, να παρακολουθούμε τους συμπροσευχούμενούς
αδελφούς μας.

Σε συντομία, πρέπει να είμαστε όρθιοι στα εξής σημεία του Όρθρου και της Θείας
 Λειτουργίας:

Όταν διαβάζεται ο Εξάψαλμος

Όταν ο Ιερέας διαβάζει το Ευαγγέλιο του Όρθρου και εν συνεχεία βγαίνει να το προσκυνήσουμε

Στον ύμνο της Παναγίας "Την τιμιωτέραν των Χερουβείμ..."

Κατά τη Δοξολογία

Στο "Ευλογημένη η Βασιλεία"...

Κατά τη Μικρή Είσοδο του Ευαγγελίου από τον Ιερέα

Κατά το Ευαγγέλιο

Κατά την Μεγάλη Είσοδο στην οποία ο Ιερέας μεταφέρει τα Τίμια Δώρα

Κάθε φορά που ο Ιερέας δίνει την ειρήνη του Χριστού και την ευλογία με το "Ειρήνη πάσι" ή
μας θυμιατίζει

Κατά την πιο λεπτή στιγμή της Θείας Λειτουργίας που κατεβαίνει το Άγιο Πνεύμα για να
καθαγιάσει τα Τίμια Δώρα, προσφωνώντας εκ του ιερέως
 "Τα Σα εκ των Σων, Σοι προσφέρομεν..."

Όταν ακούμε από τον Ιερέα το "Πρόσχωμεν. Τα Άγια τοις αγίοις" όπου υψώνεται ο Αμνός
 (Χριστός)

Κατά την απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως "Πιστεύω..."

Κατά την απαγγελία της Κυριακής Προσευχής "Πάτερ ημών.."

Στο "Μετά φόβου Θεού, πίστεως, και αγάπης προσέλθετε" διότι τούτη την στιγμή προσφέρεται
το Σώμα και το Αίμα του Χριστού για να μεταλάβουμε, και

Στην Απόλυση της Θείας Λειτουργίας που κάνει ο Ιερέας με το
 "Δι'ευχών των Αγίων Πατέρων ημών..". 

     Πηγή: το θέμα αυτό το βρήκα στη σελίδα της Παναγίας Αλεξιωτίσσης 

ΓΙΑΤΙ ΝΗΣΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΛΑΔΙ ΚΑΙ ΤΡΩΜΕ ΕΛΙΕΣ;

Η παλιά καί αληθινή νηστεία συνίσταται στήν πλήρη αποχή τροφής ή στήν ξηροφαγία. Επειδή όμως αυτή δέν είναι δυνατόν νά τηρηθεί στίς μεγάλες περιόδους τών νηστειών τού εκκλησιαστικού έτους, λόγω δύσκολων συνθηκών ζωής ή έλλειψης ζήλου, έχουν στήν πράξη επινοηθεί διάφορες διευκολύνσεις, ώστε νά είναι δυνατή η εφαρμογή τής νηστείας από όλους τούς πιστούς.

Στήν αρχαία εποχή οι χριστιανοί μετά τήν ενάτη ώρα (3 μ.μ.) τών νηστήσιμων ημερών κατέλυαν μόνο νερό καί ψωμί. Σιγά-σιγά όμως όχι μόνο η διάρκεια τής ολοκληρωτικής αποχής από τροφή περιορίστηκε στά συνηθισμένα καί στίς άλλες μέρες όρια γι᾿ αυτό μετατέθηκαν καί οι Εσπερινοί τής Τεσσαρακοστής καί οι Προηγιασμένες τό πρωί αλλά καί άλλα είδη τροφών άρχισαν νά χρησιμοποιούνται, όπως οι καρποί, τά όσπρια, τά οστρακόδερμα, τά μαλάκια κ.ο.κ.

Μέσα στά πλαίσια αυτά μπορεί νά κατανοηθεί καί τό ότι τρώμε ελιές κατά τίς ημέρες πού δέν τρώμε λάδι, καί αυγοτάραχο κατά τίς ημέρες πού απέχουμε από ψάρια. Γιά τό πρώτο μπορούμε νά επικαλεστούμε τό λόγο ότι οι ελιές τρώγονται ως καρπός, ενώ η απαγόρευση τού λαδιού αφορά στά φαγητά πού παρασκευάζονται μέ λάδι.

Γιά τό δεύτερο η δικαιολογία είναι λιγότερο εύλογη, αφού δέν ισχύει τό ίδιο γιά τό γάλα ή τά αυγά, αλλά καί αυτά απαγορεύονται κατά τίς νηστείες μας ως «καρπός… καί γεννήματα ών απεχόμεθα» κατά τόν 56ο κανόνα τής Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου. Γνωρίζω πάντως ευλαβείς χριστιανούς πού κατανοούν ότι πρόκειται γιά «οικονομία», καί κατά τίς ημέρες τών μεγάλων νηστειών, όπως καί τήν παραμονή πού θά κοινωνήσουν, απέχουν καί από ελιές καί από αυγοτάραχο.

Είναι αλήθεια πώς αυτή τήν ερώτηση τήν ακούμε συχνά από καλοπροαίρετους πιστούς καί συχνότερα από μερικούς πού ειρωνεύονται τίς νηστείες. Θά μπορούσε καί στίς δύο περιπτώσεις νά υπογραμμιστεί η ελαστικότητα καί τό φιλάνθρωπο τών σχετικών εθίμων καί τών κανόνων τής Εκκλησίας, πού δέν έχουν σκοπό νά εξοντώσουν τούς ανθρώπους, αλλά νά τούς βοηθήσουν νά ασκηθούν στήν εγκράτεια καί νά κυριαρχήσουν στά πάθη τους. Άν τούς σκανδαλίζουν οι τροφές αυτές, μπορούν νά απέχουν από αυτές χωρίς κατά τόν απόστολο νά εξουθενώνουν τούς «εσθίοντας» ή νά «κρίνουν» (Ρωμ 14,3) τήν Εκκλησία γιά τήν φιλάνθρωπη τακτική της. 

Τό νά αναλάβει η Εκκλησία αγώνα γιά τήν εκκαθάριση τών σχετικών μέ τή νηστεία εθίμων καί τών τροφών πού τρώγονται ή όχι σ᾿ αυτήν, ούτε τού παρόντος είναι ούτε μπορεί νά μείνει πάντοτε μέσα στά όρια τής σοβαρότητος. Εκείνο πού πρωτεύει είναι ο τονισμός τής ανάγκης τής νηστείας καί τής πνευματικής ωφέλειας πού προέρχεται απ᾿ αυτή, καθώς καί η προσπάθεια γιά τήν κατά τό δυνατόν συμμόρφωση τών πιστών στίς σχετικές εκκλησιαστικές διατάξεις, πού αρκετά έχουν ατονήσει στίς μέρες μας.  Πηγή : Αγιορείτικο Βήμα.

Η εγκληματικότητα μαστίζει τα χωριά της Καλαμάτας

Οι πρόεδροι των τοπικών κοινοτήτων

από τις δημοτικές ενότητες ΘουρίαΑρίου και Αρφαρών επισκέφθηκαν χθες το δήμαρχο Καλαμάτας και του επέδωσαν ψήφισμα, στο οποίο σημειώνουν ότι η καθημερινή ζωή των κατοίκων στην περιοχή, έχει γίνει επικίνδυνη και αφόρητη, λόγω της έντονης παραβατικής συμπεριφοράς που παρατηρείται στην περιοχή. Στο ψήφισμα κάνουν λόγο για «απαράδεκτη κι επικίνδυνη κατάσταση» και προσθέτουν πως, «θεωρούμε ότι οι αρμόδιοι φορείς κωφεύουν και τους καθιστούμε υπεύθυνους για το όποιο ατυχές ή απρόβλεπτο περιστατικό συμβεί», ενώ ζητούν, «αυστηρή εφαρμογή των νόμων, την καταστολή της εγκληματικότητας, καθώς και την ποινική δίωξη παντός υπευθύνου από τον αρμόδιο εισαγγελέα», παράλληλα με την σύσταση αστυνομικού τμήματος στην ανωτέρω περιοχή. Ο δήμαρχος Παναγιώτης Νίκας, με δηλώσεις του επεσήμανε πως, παρά τις εξαγγελίες του υπουργείου Εσωτερικών και της περιφέρειας Πελοποννήσου, τίποτε δεν έχει γίνει στην κατεύθυνση συνεννόησης και συντονισμού, για τη διαχείριση αυτού προβλήματος το οποίο, όπως είπε, λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις και ενδεχομένως να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το θέμα συζητήθηκε και στο δημοτικό συμβούλιο και ο δήμαρχος Καλαμάτας επισκέφθηκε διαδοχικά τον αστυνομικό διευθυντή Μεσσηνίας ταξίαρχο, Β. Γεωργακόπουλο και τον εισαγγελέα πρωτοδικών Καλαμάτας Δ. Σταύρου, ζητώντας να ληφθούν άμεσα μέτρα, ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα της ασφάλειας των πολιτών. Ο κ. Νίκας, μετά τις συναντήσεις που είχε, συνέστησε ψυχραιμία και μίλησε για την αναγκαιότητα να επικρατήσει η λογική.                                       Πηγή : kalamata, news, εγκληματικότητα,

Ετοιμάζονται να κλείσουν δρόμους και δημόσιες υπηρεσίες οι κάτοικοι των χωριών του Δήμου Καλαμάτας που πλήττονται από την τσιγγάνικη παραβατικότητα.

Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, με τις κλοπές, τους πυροβολισμούς και τους καβγάδες στους οποίους πρωταγωνιστούν τσιγγάνοι να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Στον Αρι προχθές τη νύχτα οι κάτοικοι τρομοκρατήθηκαν για μια ακόμα φορά όταν ξέσπασε άγριος καβγάς ανάμεσα σε ομάδες τσιγγάνων και ντόπιων στην πλατεία, ενώ αργότερα ακολούθησαν και πυροβολισμοί.Αφορμή για τον καβγά στάθηκε η συνάντηση προέδρων των χωριών του Δήμου Καλαμάτας που πλήττονται από την τσιγγάνικη παραβατικότητα, προκειμένου να αποφασίσουν την κοινή τους δράση και κινητοποιήσεις για το πρόβλημα. Μετά τη συνάντηση στο πρώην Δημαρχείο Αριος ο καβγάς μεταξύ ενός τσιγγάνου με έναν ντόπιο ήταν αρκετός για να... πυροδοτήσει την κατάσταση: Πάνω από 20 άτομα από την κάθε πλευρά μπλέχτηκαν τελικά στον καβγά, και οι πιο ψύχραιμοι συνέβαλαν στο να αποφευχθούν τα χειρότερα. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Αρι Θανάση Μπρούμα, το επεισόδιο έληξε, ενώ ενημερώθηκε η Αστυνομία. Γύρω στις 4 τα ξημερώματα όμως ακούστηκαν 4-5 πυροβολισμοί μέσα στο χωριό. Ο κ. Μπρούμας εκτιμά πως επρόκειτο για μία ακόμα επίδειξη ισχύος από τσιγγάνους.

Σήμερα πρόκειται να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας το μείζον πρόβλημα της "παραβατικότητας των τσιγγάνων και των ντόπιων συνεργών τους", σύμφωνα με τον κ. Μπρούμα.
Οι πρόεδροι των χωριών που συναντήθηκαν στον Αρι εξέδωσαν ψήφισμα και αποφάσισαν το επόμενο διάστημα να κλείσουν την εθνική οδό, εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Το ψήφισμά τους θα υποβληθεί απόψε στο Δ.Σ. προκειμένου να αποτελέσει απόφαση του Σώματος. Στη συνέχεια θα κοινοποιηθεί στον πρωθυπουργό, τον εισαγγελέα Αρείου Πάγου, τον πρόεδρο της Βουλής, τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τους βουλευτές, τον περιφερειάρχη και τον αστυνομικό διευθυντή.
Στην προχθεσινή συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι από τις Τοπικές Κοινότητες Αριος, Μικρομάνης, Αμμου, Πλατύ, Σπερχογείας, Αρφαρών, Ανεμόμυλου, Αλωνίων, Αγίου Φλώρου, καθώς και από άλλες περιοχές.

πηγή : Ελευθερία..Διαβάστε το άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://www.eleftheriaonline.gr/koinonia/koinoniki-drastiriotita/item/24765-etoimazontai-gia-dynamikes-kinitopoiiseis-sto-podi-9-koinotites-gia-tous-tsigganous